Uzasadnienie
K. R. P. Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] 2016 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy B. z dnia 8 grudnia 2015 r., nr [...] o odmowie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na adaptacji istniejących nieruchomości i placów oraz budowie nowych budynków dla stacji demontażu pojazdów, zakładu demontażu zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, przetwarzania tworzyw sztucznych i opon, punktu zbierania odpadów niebezpiecznych i innych iż niebezpieczne oraz odlewni ołowiu i aluminium na działkach nr [...], [...], [...], [...] w obrębie B.. Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji, odmowa wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowej inwestycji wynikała z jej niezgodności z postanowieniami obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – uchwała nr [...] Rady Gminy B. z 31 marca 1998 r. w sprawie zmiany planu zagospodarowania przestrzennego Gminy B. w zakresie lokalizacji W. w msc.
B.. W skardze podniesiono m.in., iż wyżej opisany miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego z mocy ustawy przestał obowiązywać od dnia 1 stycznia 2004 r. Strona skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania sądowego do czasu prawomocnego rozstrzygniecie sprawy z jej skargi na wyżej opisaną uchwałę Rady Gminy B. z 31 marca 1998 r.
Postanowieniem z dnia 5 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zawiesił postępowanie w sprawie o sygn. akt II SA/Po 506/16 uznając, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania wszczętego ze skargi Spółki na wyżej opisaną uchwałę Rady Gminy B. z 31 marca 1998 r. Wyrokiem z dnia 6 lipca 2016 r. o sygn. akt II SA/Po 160/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził nieważność wyżej opisanej uchwały Rady Gminy B. z 31 marca 1998 r., nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wyrok został zaskarżony do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez Radę Gminy B.. Na dzień rozpatrywania na rozprawie sprawy o sygn. akt II SA/Po 506/16, skarga kasacyjna nie została rozpoznana przez Sąd II instancji, gdzie zarejestrowana został pod sygn. akt II OSK 2613/16.
Pismem z dnia 8 marca 2018 r. Prezes Spółki K. R. P. wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania oraz oświadczył, że cofa skargę. Wnioskodawca wskazał, że Rada Gminy B. cofnęła skargę kasacyjną wniesioną od wyroku WSA w Poznaniu z 6 lipca 2016 r. sygn. akt II SA/Po 160/16.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia. Gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, przyczyna zawieszenia ustaje z dniem następnym po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego to postępowanie. W niniejszej sprawie przesłanka zawieszenia postępowania nie ustała, bowiem na dzień zgłoszenia wniosku oraz wydania niniejszego postanowienia nie doszło do uprawomocnienia się wyroku wydanego sprawie o sygn. akt II SA/Po 160/16. Z informacji zamieszonych w systemie informacyjnym Naczelnego Sądu Administracyjnego sprawa o sygn. akt II OSK 1613/16 nadal oczekuje na wyznaczenie terminu rozprawy i nie odnotowano skierowania na posiedzenie niejawne celem rozpatrzenia wskazywanego przez Spółkę wniosku Rady Gminy B..
Stosownie do art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei artykuł 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi o wydaniu przez sąd postanowienia o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Jak wyżej Sąd wyjaśnił, brak jest możliwości podjęcia zawieszonego postępowania w rozpoznawanej sprawie, a to oznacza, że na dzień dzisiejszy oświadczenie o cofnięciu skargi jako przedwczesne należy pozostawić bez rozpoznania.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 131 w zw. z art. 125 § 1 pkt 1 oraz art. 60 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.
/-/ D. Rzyminiak - Owczarczak