Uzasadnienie
K. W. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] 2016 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...] 2015 r., nr [...] o odmowie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na adaptacji istniejących nieruchomości i placów oraz budowie nowych budynków dla stacji demontażu pojazdów, zakładu demontażu zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, przetwarzania tworzyw sztucznych i opon, punktu zbierania odpadów, niebezpiecznych i innych iż niebezpieczne oraz odlewni ołowiu i aluminium na działkach nr [...], [...], [...], [...] w obrębie B.. Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji, odmowa wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowej inwestycji wynikała z jej niezgodności z postanowieniami obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – uchwała nr [...] Rady Gminy B. z 31 marca 1998 r. w sprawie zmiany planu zagospodarowania przestrzennego Gminy B. w zakresie lokalizacji Wytwórni [...] w msc.
B.. W skardze podniesiono m.in., iż wyżej opisany miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego z mocy ustawy przestał obowiązywać od dnia 1 stycznia 2004 r. Strona skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania sądowego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy z jej skargi na wyżej opisaną uchwałę Rady Gminy B. z 31 marca 1998 r.
Postanowieniem z dnia 5 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zawiesił postępowanie w sprawie o sygn. akt II SA/Po 506/16 uznając, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania wszczętego ze skargi Spółki na wyżej opisaną uchwałę Rady Gminy B. z 31 marca 1998 r. Wyrokiem z dnia 6 lipca 2016 r. o sygn. akt II SA/Po 160/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził nieważność wyżej opisanej uchwały Rady Gminy B. z [...] 1998 r., nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wyrok został zaskarżony do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez Radę Gminy B..
Pismem z dnia 13 kwietnia 2018 r. Prezes Zarządu Spółki [...] wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania oraz oświadczył, że cofa skargę w całości. Wnioskodawca wskazał, że Rada Gminy B. cofnęła skargę kasacyjną wniesioną od wyroku WSA w Poznaniu z 6 lipca 2016 r. sygn. akt II SA/Po 160/16.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia. Gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, przyczyna zawieszenia ustaje z dniem następnym po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego to postępowanie. W niniejszej sprawie przesłanka zawieszenia postępowania ustała, bowiem prawomocnym postanowieniem z 28 marca 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie kasacyjnej ze skargi kasacyjnej Rada Gminy B. od wyroku WSA w Poznaniu z 6 lipca 2016 r. sygn. akt II SA/Po 160/16. Stąd też uzasadnione jest podjęcie zawieszonego postępowania w niniejszej sprawie, co Sąd postanowił w punkcie pierwszym sentencji postanowienia zgodnie z art. 131 p.p.s.a.
Stosownie do art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając powyższe na uwadze, Sąd nie stwierdzając wskazanych powyżej przesłanek uznał cofnięcie skargi za skuteczne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł o umorzeniu postępowania sądowego (pkt 2 sentencji postanowienia).
/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak