Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2015r., znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nakazał [...] sp. z o.o. sp.k. rozbiórkę położonego na nieruchomości nr ewid. [...] budynku mieszkalnego w terminie rozpoczęcia robót od dnia [...] lutego 2015r. i terminie zakończenia robót nie później jak do dnia [...] sierpnia 2015r.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2015r., znak: [...] Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania m.in. J. K. od w/w decyzji – umorzył postępowanie odwoławcze.
Skargę na w/w decyzję wnieśli J. K. i K. K. domagając się wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2015r. Uzasadniając wniosek podali, że są najemcami lokalu znajdującego się w budynku przeznaczonym do rozbiórki, a z uwagi na wydanie decyzji o rozbiórce wynajmujący domaga się opuszczenia przez Skarżących zajmowanego lokalu. Nadto w piśmie z dnia 29 lipca 2015r. podali, że nie przysługuje im prawo własności żadnej nieruchomości, mieszkają w wynajmowanym mieszkaniu będącym przedmiotem niniejszego postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo, o którym mowa w cytowanym przepisie oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Rozbiórka obiektu budowlanego i następnie ewentualne przywrócenie stanu poprzedniego z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, co nie wymaga szczegółowego uzasadnienia (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. akt II 516/10, z dnia 25 stycznia 2011 r., II OSK 25/11, z 12 lipca 2011 r., znak: II OSK 1348/11). W przedmiotowej sprawie Skarżący wskazali, że wykonanie rozbiórki pozbawi ich miejsca zamieszkania.
Sąd może także wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (por. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 26 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 1113/11), co wynika ze zd. 3 art. 61 ust. 3 p.p.s.a. a więc również poprzedzającej zaskarżoną decyzję decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nakazującej rozbiórkę przedmiotowego budynku.
Jednocześnie należy podkreślić, że uwzględnienie wniosku nie przesądza o zasadności wniesionej skargi, albowiem dopiero na rozprawie Sąd rozstrzygnie o zgodności zaskarżonego aktu z prawem, ustalając, czy zasadnie organ nie przyznał Skarżącym przymiotu strony. (por. postanowienie NSA z 24 czerwca 2015r., II OSK 1526/15 i postanowienie WSA w Warszawie z 15.01.2015r., VII SA/Wa 1048/14)
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji
/-/ I. Paluszyńska