Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu z dnia 16 listopada 2006r. zwolniono skarżącą E.S. od kosztów sądowych w całości. Postanowienie to ma skutki prawomocnego orzeczenia Sądu. Przyznanie wnioskodawczyni prawo pomocy nie zostało cofnięte (art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skarżąca pismem z dnia 26 października 2007r. złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych dotyczących skargi kasacyjnej. Opisała również swoją sytuację majątkową i finansową, która nie odbiega od tej przedstawionej w pierwotnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Z treści art. 243 §1 cytowanej ustawy wynika, że wniosek o prawo pomocy może być złożony przez stronę w każdym czasie. W związku z tym, przedmiotowy wniosek o prawo pomocy wymagał merytorycznego rozstrzygnięcia.
Przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne (art. 243 §2 cytowanej ustawy). Oznacza to, że raz przyznane prawo pomocy rozciąga się na całe postępowanie sądowoadministracyjne, a także na postępowanie egzekucyjne, o ile uprawnienie to nie zostało cofnięte. Skoro wnioskodawczyni została już zwolniona od obowiązku poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w tym także od kosztów sądowych związanych ze skargą kasacyjną, nie jest możliwe ponowne przyznanie jej prawa pomocy w tym samym zakresie, w jakim z tego prawa już korzysta.
Z drugiej strony, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych może być udzielone stronie, na której ciąży obowiązek poniesienia konkretnych opłat sądowych oraz gdy wykaże, iż nie może ich uiścić bez uszczerbku dla siebie i swej rodziny (post. SN z 28 stycznia 1981r., IV PZ 5/81, Lex 8305).
W niniejszej sprawie prawomocne rozstrzygnięcie o całkowitym zwolnieniu od ponoszenia kosztów sądowych powoduje, że wnioskodawczyni zwolniona jest od obowiązku uiszczenia jakichkolwiek opłat i wydatków w sprawie, także związanych z wniesieniem skargi kasacyjnej (art. 239 pkt 4 w zw. z art. 241 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Wobec powyższego ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został złożony przez skarżącą w sytuacji braku okoliczności, które uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy w tym zakresie. W tym stanie rzeczy należało odmówić ponownego zwolnienia od kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak we wstępie.
/-/ K. Witkowicz - Dwornicka