Uzasadnienie
A. K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na opisaną powyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy P. z dnia 3 listopada 2016 r., którą orzeczono, iż wypłacony skarżącej od dnia 1 lutego 2010 r. do dnia 30 listopada 2015 zasiłek pielęgnacyjny stanowi świadczenie nienależnie i zobowiązano jednocześnie skarżącą do zwrotu wypłaconego w tym okresie zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości 10.710,- zł wraz z ustawowymi odsetkami, na konto Gminnego Ośrodka Pomocy Społeczne w P. w terminie 14 dni od dnia, gdy decyzja stanie się ostateczna.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu artykułu 61 § 3 powyższej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warto zauważyć, iż okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności podlegają ocenie Sądu, jednakże mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 61 § 1 ustawy stwierdzić należy, że wstrzymanie wykonania aktu (tu: decyzji) lub czynności może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 02 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 76/06 – orzeczenie jest dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Co do zasady warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez skarżącego okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń, które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności i czyniły wstrzymanie wykonania uzasadnione. Należy zauważyć, iż w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiona z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej (gospodarczej) strony postępowania administracyjnego. Przy czym, w obu przypadkach chodzi o wyjątkowe zagrożenie odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2006 r., sygn. akt I GZ 1/06 i z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 - orzeczenia są dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jakkolwiek wniosek strony nie zawiera uzasadnienia, jednak w oparciu o argumentację skargi oraz akta sprawy Sąd dostrzegł, że skarżącą jest osobą starszą, schorowaną, o znacznym stopniu niepełnosprawności, uzyskującą niewielkie dochody – w maju 2016 r. wysokość jej emerytury z dodatkiem pielęgnacyjnym wynosiła 995,53 zł. Powyższe oznacza, iż ewentualna egzekucja należnej kwoty w wysokości 10.710,- złotych przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny mogłoby znacznie pogorszyć sytuację ekonomiczną skarżącej zagrażając jej sytuacji bytowej, co wobec jej już aktualnie złego stanu zdrowia mogłoby przynieść tragiczne i nieodwracalne skutki.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak