Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13.11.2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Kolegium, utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy C. o ustaleniu skarżącemu L. N. opłaty planistycznej w kwocie [...] zł w związku ze sprzedażą działki nr [...], obręb K..
Na postanowienie skarżący złożył zażalenie, zaskarżając je w całości i zarzucając Sądowi błędną wykładnię art. 61 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że łączna wysokość zobowiązania nałożona skarżonymi decyzjami wynosi [...] zł, a fakt otrzymania pieniędzy w [...] r. nie ma wpływu na stan majątkowy w [...] r. Wyjaśnił, iż w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu uzyskał już wstrzymanie wykonania decyzji podatkowych, którymi nałożono na niego zobowiązanie podatkowe w wysokości przekraczającej [...] mln zł. Skarżący podniósł nadto, iż cały jego majątek został zabezpieczony przez organy skarbowe, w związku z czym nie ma on możliwości spełnienia innych zobowiązań.
Postanowieniem z dnia [...] r. sygn. akt II OZ 150/09 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie wskazując, iż zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji ustalającą określoną opłatę planistyczną, a tego rodzaju charakter decyzji z reguły przesądza o występowaniu przesłanek z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w przypadkach wykonania decyzji, która następnie zostałaby przez sąd administracyjny wzruszona. Z tego względu oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania, powinno być poprzedzone wnikliwszymi ustaleniami, pozwalającymi na stwierdzenie, że nie występuje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody ani też trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Zgodnie z 190 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Zgodnie z art. 61 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3). Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach, przy czym w orzecznictwie przyjmuje się, że trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 02.02.2006 r., sygn. akt II OZ 76/06, LEX nr 299367), postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 03.08.2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964).
Ze zgromadzonego w aktach rozpoznawanej sprawy materiału wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione ze względu na charakter nałożonego obowiązku i wysokość opłaty planistycznej oraz wskazane przez skarżącego okoliczności. Uiszczenie opłaty planistycznej może spowodować dla rodziny skarżącego trudne do odwrócenia skutki. Dokonując oceny zasadności przedmiotowego wniosku Sąd uwzględnił, iż łącznie w [...] sprawach skarżący został obciążony opłatami na kwotę [...] zł i jednocześnie posiada zobowiązania podatkowe w wysokości przekraczającej [...] mln zł, a jego majątek w postaci nieruchomości został zabezpieczony przez organy skarbowe do czasu rozpatrzenia wniesionych skarg na decyzje organów podatkowych.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 190 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
/-/ W.Batorowicz