Uzasadnienie
Skarżąca K. sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu w swojej skardze zawarła wniosek o wstrzymanie zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] 2018 r. nr [...], którym nakazano skarżącej natychmiastowe zaprzestanie magazynowania odpadów w miejscu na ten cel nieprzeznaczonym. Zobowiązano jednocześnie ww. Spółkę do przesłania pisemnej informacji o zakresie działań służących wyeliminowaniu wskazanych w zarządzeniu naruszeń do dnia 27 lipca 2018r.
We wniosku skarżąca Spółka wskazała, iż wykonanie zarządzenia pokontrolnego, a więc usunięcie odpadów - ok. 4 ton - wiąże się ze znacznymi kosztami, startami finansowymi. Spółka podała, że nie posiada specjalistycznego sprzętu, jak i innej odpowiedniej nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2018, poz. 1302 - zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania aktu sąd orzeka na wniosek skarżącego. Uwzględnienie wniosku jest uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z ustawowych przesłanek, wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Powołany przepis przewiduje wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zastosowanie wstrzymania wykonania decyzji może zatem nastąpić jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności procesowej. Ciężar wykazania, że wykonywanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżących znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na osobach domagających się wstrzymania wykonania aktu.
Tym samym wniosek skarżącego dla uznania jego zasadności powinien zostać poparty stosowną argumentacją, a w przypadku zagrożeń o charakterze majątkowym, odpowiednią dokumentacją dotyczącą sytuacji finansowej lub majątkowej wnioskodawcy.
W ocenie Sądu, skarżąca Spółka nie uprawdopodobniła, iż wykonanie zaskarżonego zarządzenia przed rozpoznaniem skargi będzie wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Spółka nie wskazała nawet w przybliżeniu jakie są koszty zaprzestania magazynowania odpadów na należącej do niej nieruchomości, jaka jest jej sytuacja finansowa oraz, czy poniesienie ww. kosztów mogłoby zagrozić jej funkcjonowaniu. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Jeżeli zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to uznać należy, że brak jest przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd. Wykonanie aktu, wiążące się z pewnymi konsekwencjami finansowymi, nie zawsze skutkuje niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia konsekwencji.
Niebezpieczeństwo to powinno wykazać strona wnioskująca o zastosowanie względem niej instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego (por. postanowienie NSA z 20 kwietnia 2011 r. o sygn. akt II FSK 708/11 – dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Rozważając kwestię wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego należy także uwzględnić interes społeczny, związany z zaprzestaniem magazynowania odpadów w miejscu do tego nieprzeznaczonym. Tym bardziej, iż z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, iż w czerwcu 2018 r. na terenie przedmiotowej nieruchomości doszło do pożaru odpadów. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia prowadziłoby zatem do utrzymania stanu zagrożenia dla środowiska. Powyższe okoliczności także przemawiają za nieuwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego (por. postanowienie NSA z 16 maja 2018 r. o sygn. akt II OZ 466/18 -– dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na względzie podaną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Pozanniu, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak