Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia (...) grudnia Wojewódzki Lekarz Weterynarii utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia (...) października 2009 r., którą, w punkcie I, zakazano A. T. prowadzącej działalność gospodarcza pod firmą Przedsiębiorstwo Produkcyjno – Handlowe "A" z siedzibą w G. wprowadzenie do obrotu partii konserw mięsnych w ilości 4576 sztuk po 2 kg netto oraz wyrobów garmażeryjnych w ilości 2850,2 kg oraz nakazano, w punkcie II decyzji, zniszczenie (utylizację) wymienionych powyżej produktów.
Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu A. T. prowadzącej działalność gospodarcza pod firmą Przedsiębiorstwo Produkcyjno – Handlowe "A" z siedzibą w G. oraz "B" Sp. z.o.o. z siedzibą w K. Sprawa ze skargi A. T. została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu pod sygnaturą II SA/Po 100/10, natomiast sprawa ze skargi "B" Sp. z.o.o. z siedzibą w Krakowie została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Po 99/10.
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 marca 2010 r. sprawa o sygnaturze II SA/Po 100/10 ze skargi A. T. została połączona ze sprawą II SA/Po 99/10 ze skargi "B" Sp. z.o.o. w K. w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia i jest obecnie prowadzona dalej pod sygnatura II SA/Po 99/10.
W złożonej przez "B" Sp. z.o.o z siedzibą w K. skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu wskazano, że "B" Sp. z.o.o. była importerem konserw mięsnych będących przedmiotem zaskarżonej decyzji. Tym samym, w przypadku utylizacji konserw, po stronie skarżącej może powstać odpowiedzialność wobec kontrahentów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu artykułu 61 § 3 powyższej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warto zauważyć, iż okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności podlegają ocenie Sądu, jednakże mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 61 § 1 ustawy stwierdzić należy, że wstrzymanie wykonania aktu (tu: decyzji) lub czynności może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach (por. post. NSA z dnia 2 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 76/06, LEX nr 299367)
Jak już wspomniano, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest stwierdzenie istnienia w konkretnej sprawie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie przyjmuje się, że trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (tak w post. WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964).
Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy Sąd wskazuje, że przytoczone w treści wniosku argumenty przemawiająca za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji nie znajdują oparcia w sprawie. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest możliwa jedynie w przypadku zaistnienia sytuacji, w której wykonanie kwestionowanego rozstrzygnięcia będzie niosło za sobą bezpośredni skutek w postaci wyrządzenia znacznej szkody. Zagrożenie powyższe, zdaniem Sądu musi mieć, po stronie wnioskodawcy charakter realny. Oznacza to, że jedynie hipotetyczna możliwość późniejszego postępowania cywilnego, w przedmiocie wynagrodzenia szkody powstałej w wyniku utylizacji produktów spożywczych, stanowi przesłankę niewystarczająca dla uznania, że zaistniały w sprawie przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności brak jest w powyższej sprawie węzła przyczynowo – skutkowego.
Niemożliwe jest bowiem stwierdzenie, aby wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowało wyrządzeniem po stronie wnioskodawcy szkody, o której mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Innymi słowy wykonanie przedmiotowej decyzji nie powoduje sytuacji, w której wnioskodawcy groziłoby powstanie znacznej szkody.
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.
/-/ M. Kwiecińska