Uzasadnienie
Przedmiotem skargi M. M. jest odmowa sprostowania przez Wojewodę "oczywistych błędów matematycznych w decyzji z dnia [...] I 2012 r. wydanej przez Starostę [...], a także w decyzji z dnia [...] listopada 2011 r."
Jak wynika z akt sprawy, decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. znak: [...] (nr [...]) Starosta [...] orzekł o uznaniu z tym dniem M. M. za osobę bezrobotną oraz o przyznaniu mu zasiłku dla bezrobotnych, zaś kolejną decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...] (nr [...]) o utracie przez niego zasiłku dla bezrobotnych z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania /wg akt sprawy, w okresie poprzedzającym rejestrację dokonaną decyzją z dnia [...] listopada 2011 r., skarżący jako osoba bezrobotna pobierał już zasiłek z tego tytułu/. Po rozpatrzeniu odwołania M. M., decyzja z dnia [...] stycznia 2012 r. została utrzymana w mocy decyzją Wojewody z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...]; wniesiona na tę decyzję przez M. M. skarga została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 13 czerwca 2012 r. sygn. akt II SA/Rz 328/12. Postanowieniami z dnia 23 listopada 2012 r. sygn. akt II SA/Rz 843/12, z dnia 13 stycznia 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 1225/13 i z dnia 22 października 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 1234/14 Sąd ten odrzucił skargi M. M. o wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z dnia 13 czerwca 2012 r.
Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2014 r. M. M. zwrócił się do Starosty [...] o sprostowanie na podstawie art. 113 K.p.a oczywistych błędów w decyzji z dnia [...] stycznia 2012 r., wskazując, że odpowiedź ta powinna nastąpić postanowieniem, a nie zwykłym pismem. W odpowiedzi z dnia [...] stycznia 2015 r. (doręczonej [...] stycznia 2015 r.) działający z upoważnienia Starosty z-ca Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy stwierdził, że decyzja z dnia [...] stycznia 2012 r. wydana została prawidłowo, co zweryfikował Wojewoda i Sąd. Także decyzja z dnia [...] listopada 2011 r. nie zawiera żadnych wad prawnych. W odpowiedzi na kolejne pismo M. M. z dnia [...] stycznia 2015 r., w którym ponownie domagał się on wydania postanowienia, z-ca Dyrektora PUP w piśmie z dnia [...] stycznia 2015 r. podtrzymał dotychczasowe stanowisko, podkreślając prawidłowość zapadłych rozstrzygnięć (pismo to doręczono M. M. [...] lutego 2015 r.).
Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2015 r. sygn. akt II SA/Rz WSA w Rzeszowie ponownie odrzucił skargę M. M. o wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z dnia 13 czerwca 2012 r. II SA/Rz 328/12.
W dniu 13 lipca 2015 r. M. M. skierował do Wojewody skargę na pismo PUP z dnia [...] stycznia 2015 r., wskazując na obowiązek sprostowania przez PUP oczywistych błędów dot. kwestii jego uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych. W odpowiedzi z dnia [...] sierpnia 2015 r., oznaczonej nr [...] (doręczonej M. M. [...] sierpnia 2015 r.) Wojewoda wyjaśnił, że kwestia utraty zasiłku dla bezrobotnych została już ostatecznie rozstrzygnięta jego decyzją z dnia [...] lutego 2012 r., względem której WSA w Rzeszowie oddalił skargę. Wyjaśnił także, że wyczerpująca odpowiedź w tym zakresie została zawarta w piśmie Starosty [...] (PUP) z dnia [...] stycznia 2015 r.
W skardze do WSA w Rzeszowie z dnia 5 sierpnia 2015 r. M. M., wskazując na oznaczenie [...], zakwestionował odmowę sprostowania przez Wojewodę oczywistych błędów matematycznych w decyzji z dnia [...] stycznia 2012 r. wydanej przez Starostę [...], a także w decyzji z dnia [...] listopada 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z uwagi na nie budzące wątpliwości oznaczenie skarżonego organu (Wojewody) oraz zawarte w niej oznaczenie ([...]), mając na uwadze określony w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) 30-dniowy termin do wnoszenia skarg, uznano, że dotyczy ona opisanego powyżej pisma Wojewody z dnia [...] sierpnia 2015 r.
Skarga ta podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która w myśl § 2 tego artykułu obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI O.p. oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).
Objętego skargą pisma Wojewody z dnia [...] sierpnia 2015 r., nie można zakwalifikować jako dotyczącego którejkolwiek z kategorii spraw (rozstrzygnięć) objętych regulacją art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. Pismo to w istocie ma charakter informacyjny i stanowi odpowiedź organu na pismo (skargę) M. M. z dnia [...] lipca 2015 r. odnośnie niesatysfakcjonującego go sposobu załatwienia przez Starostę [...] żądania dot. sprostowania ostatecznej decyzji orzekającej o utracie przez niego zasiłku dla bezrobotnych. Podkreślenia wymaga, że z pisma (skargi) do Wojewody, odmiennie niż z pism z dnia [...] grudnia 2014 r. i [...] stycznia 2015 r. kierowanych do Starosty, w żaden sposób nie wynikało, że M. M. domaga się wydania postanowienia. Zakres przedmiotowy art. 3 § 2 P.p.s.a. nie obejmuje zaś skarg na pisma informujące, które nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Brak jest także regulacji szczególnych, które przewidywałyby sądową kontrolę w tym zakresie.
Jeżeli zatem w ocenie skarżącego którykolwiek z organów - Starosta bądź Wojewoda - powinien był wydać stosowny akt administracyjny i tego nie uczynił, przed wniesieniem skargi do Sądu mógł on to kwestionować np. w drodze skargi na bezczynność danego organu do organu wyższego stopnia nad nim.
Niezależnie od powyższego należy wskazać, że nawet przyjmując, że zaskarżone pismo Wojewody z dnia [...] sierpnia 2015 r. stanowi postanowienie (uznając że spełnia minimalne wymagania formalne w postaci oznaczenia organu administracji publicznej wydającego postanowienie, wskazanie adresata postanowienia, rozstrzygnięcie oraz podpis osoby upoważnionej do wydania postanowienia) oraz że skarga na nie została wniesiona w przewidzianym do tego terminie, i tak podlegałaby ona odrzuceniu. Skuteczne wniesienie skargi, zgodnie z art. 52 P.p.s.a., uzależnione jest bowiem od wyczerpania możliwych środków zaskarżenia (zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa), którego to wymogu skarżący nie spełnił, gdyż nie wnosił zażalenia do organu wyższego stopnia nad Wojewodą (właściwego w sprawie ministra).
Z drugiej zaś strony, z uwagi na znaczną rozbieżność czasową (upływ ponad 5 miesięcy czasu) i brak zachowania stosownych terminów, brak jest możliwości uznania, że postanowienie Wojewody z dnia [...] sierpnia 2015 r. zapadło na skutek rozpatrzenia zażalenia skarżącego na wydane z upoważnienia Starosty [...] przez z-cę Dyrektora PUP postanowienie z dnia [...] stycznia 2015 r. (przy założeniu, że także ono kwalifikuje się do uznania za takie).
Z uwagi na powyższe, uznając skargę M. M. za niedopuszczalną, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 orzekł jak w sentencji.