Uzasadnienie
Po wydaniu przez WSA w Rzeszowie w dniu 12 lutego 2012 r. wyroku oddalającego skargę B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2012 r. Nr [...], wnioskiem złożonym na obowiązującym w tym zakresie formularzu PPF zwróciła się ona o ustanowienie adwokata.
Jak wynika z treści tego wniosku oraz złożonego przez nią w wyniku wezwania dodatkowego oświadczenia i dołączonych do niego załączników, skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem oraz 3 dzieci w wieku 7 – 18 lat (jedno z nich ma orzeczoną niepełnosprawność i wymaga stałej opieki lekarskiej). Podstawowe źródło ich utrzymania stanowi prowadzona przez męża wnioskodawczyni działalność gospodarcza (remonty budowlane), z której dochody z trudem wystarczają na pokrycie bieżących wydatków; wg załączonej kserokopii zeznania podatkowego, w roku 2012 przychody z niej wyniosły 26 tys. zł. (podstawę opodatkowania ryczałtem w wysokości 5,5 % stanowiła kwota 23 379 zł), brak było dochodów w okresie grudzień 2012 – luty 2013. Na posiadany majątek składa się dom o pow. 120 m², wykorzystywana pod uprawy na potrzeby własne nieruchomość rolna o pow. 2 ha (dopłaty do produkcji rolnej w 2012 r. wyniosły 2550 zł.), samochód osobowy Renault 19 (rok. prod. 1996) i dostawczy m-ki Opel (z 2003 r., wykorzystywany w działalności gosporaczej).
Obciążające rodzinę wydatki obejmują zakup żywności – ok. 700 zł., leków – 200 zł., biletu miesięcznego – 92 zł., opłaty za energię elektr. – 378 zł., gaz – 356 zł., wodę i kanalizację – 204 zł., telefon i internet – 95 zł., telefon firmowy – 43 zł., ubezpieczenie samochodów – łącznie 830 zł./rok, wywóz śmieci – 34 zł., podatek rolny – 138 zł., ubezpieczenie skarżącej w KRUS – 366 zł./kwartał. Wg załączonych wyciągów z rachunków bankowych, skarżąca wraz z mężem na dzień 19 marca 2013 r. nie ma do dyspozycji żadnych środków finansowych, obciążają ich zaległości w opłacaniu składek ZUS i spłata zaciągniętego na pokrycie bieżących wydatków kredytu.
Mając powyższe na uwadze stwierdzono, co następuje:
Wobec przysługującego skarżącej z uwagi na przedmiot sprawy ustawowemu zwolnieniu od kosztów sądowych, jej wniosek o ustanowienie adwokata dotyczy przyznania częściowego prawa pomocy, co warunkowane jest wykazaniem braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana na podstawie powyższych informacji ocena całokształtu sytuacji materialno – bytowej B. S. i członków jej rodziny wskazuje, że przesłanka ta została przez nią spełniona. Aktualnie nie posiada ona żadnych środków finansowych ani składników majątkowych, z których mogłaby pokryć wydatki związane z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru. Za wystarczające w tym zakresie z pewnością nie mogą być uznane stanowiące podstawę utrzymania jej i rodziny dochody męża z prowadzonej przez niego działalności, tym bardziej, że z uwagi na jej specyfikę i sezonowość mają one nieregularny charakter, i to zarówno co do ich wysokości, jak i samego faktu uzyskiwania. Jak wynika z udzielonych informacji, dotyczy to w szczególności zimowej pory roku cechującą się praktycznie całkowitym zastojem prac, co w konsekwencji w bezpośredni sposób przekłada się na obecną sytuację finansową rodziny, tj. trudności w zaspokojeniu bieżących potrzeb życiowych i wydatków związanych z utrzymaniem domu, które w odniesieniu do 5-osobowej rodziny (w tym 3 uczących się dzieci) z pewnością nie należą do najniższych.
W sposób nie budzący wątpliwości świadczą o tym wyciągi z rachunku bankowego, kserokopia polecenia przelewu związanego ze spłatą kredytu na kwotę 381 zł., oświadczenie o zaległościach w opłacaniu składek ubezpieczeniowych.
Powyższe uzasadnia pozytywne ustosunkowanie się do wniosku skarżącej o ustanowienie adwokata, którego w opisanej sytuacji nie jest w stanie ustanowić własnym staraniem bez powodowania uszczerbku dla zaspokojenia niezbędnych potrzeb swoich i rodziny, a czego jedynym wyznacznikiem są posiadane możliwości finansowe. Odmienne uznanie pozbawiałoby wnioskodawczynię możliwości skorzystania z pełni przysługujących jej ustawowo uprawnień, w tym do kontroli instancyjnej orzeczenia Sądu I instancji (o takim jej zamiarze świadczy złożenie wniosku bezpośrednio po wydaniu wyroku przez Sąd I instancji).
Stosownie do powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.