Uzasadnienie
S. Ś. w złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2009 r. Nr [...] zawarł wniosek o zwolnienie go z wszelkich kosztów i opłat sądowych ponieważ nie ma żadnego majątku, a jedynym jego dochodem jest renta inwalidzka w wysokości 543 zł. miesięcznie.
W wyniku wezwania skarżący złożył następnie urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF, w którym w oparciu o wskazane uprzednio w skardze okoliczności wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Wg zawartego w formularzu oświadczenia prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe, jego renta brutto to 566,43 zł.
Mając powyższe na uwadze stwierdzono, co następuje:
Zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie zastępcy prawnego w osobie m.in. adwokata wiąże się z przyznaniem prawa pomocy w zakresie całkowitym, co w przypadku osoby fizycznej związane jest z wymogiem wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wg dokonanej oceny S. Ś. warunek ten spełnił, a powołane przez niego okoliczności dotyczące jego sytuacji rodzinnej, majątkowej i dochodów potwierdzają zasadność wniosku. Z braku innych składników majątkowych, jako jedyne potencjalne źródło pokrycia przez wnioskodawcę związanych ze sprawą kosztów postępowania należy uznać pobieraną przez niego rentę. W tym względzie jednak kwota tego świadczenia odnoszona chociażby tylko do wynikających z realiów życiowych podstawowych wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem jednej osoby nie pozwala stwierdzić, że skarżący jest w stanie wygospodarować z niej jakiekolwiek środki na opłacenie chociażby części kosztów sądowych bądź pozwalające mu na ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Na przeszkodzie ku temu w niniejszej sprawie nie stoi w szczególności brak dokładnych informacji nt. wysokości wydatkowanych przez niego środków na zakup żywności, leczenie (jak wynika z akt administracyjnych, po zwolnieniu z leczenia szpitalnego został zobligowany do jego kontynuowania w warunkach ambulatoryjnych), czy też – abstrahując od przysługującego mu prawa do lokalu w którym obecnie zamieszkuje – bieżących opłat związanych z jego utrzymaniem.
Brak jest również jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że skarżący w zakresie kosztów postępowania związanych z jego udziałem w sprawie mógłby liczyć na wsparcie ze strony innych osób.
Skoro zatem wnioskodawca nie posiada żadnych realnych możliwości opłacenia kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z wyboru, uzasadnia to uwzględnienie złożonego wniosku w całości. Pozostaje to w ścisłym związku z celem instytucji prawa pomocy, jakim jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu i możliwości skorzystania z wszystkich przysługujących jej jako stronie postępowania uprawnień. Niniejsze rozstrzygnięcie koresponduje ponadto z treścią orzeczeń jakie zostały wydane w dniu 5 marca 2008 r. w sprawach SA/Rz 1165/03, SA/Rz 1166/03, SA/Rz 1405/03 i SA/Rz 2001/03, w których po rozpatrzeniu wniosków S. Ś. zwolniono go od kosztów sądowych.
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.