Uzasadnienie
K.K. oraz Z. K. - skarżący w sprawie o sygn. II SA/Rz 608/11 - zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od pełnych kosztów sądowych (zwolnienie od opłat i wydatków sądowych). Skarga wyżej wymienionych dotyczy decyzji Wojewody P. Strony w związku ze złożeniem skargi zostały zobowiązane mocą zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA do pokrycia wpisu sądowego w wysokości 500 zł.
Sytuacja majątkowa wnioskodawców została przedstawiona w sposób wyczerpujący w treści złożonego do Sądu formularza PPF oraz załączonych do tego wniosku dokumentów. Wynika z nich, że wnioskodawcy stanowią małżeństwo. Zamieszkują w domu o pow. 90 m². Utrzymują się dzięki dochodom z emerytur w łącznej wysokości netto 1948 zł. Skarżący posiadają samochód osobowy marki renault megan z 1996 r. W uzasadnieniu wniosku o prawo pomocy podkreślono konieczność wydatkowania na zakup lekarstw.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek stron skarżących dotyczy wyłącznie zwolnienia od kosztów sądowych. Ze względu na tak określone granice żądania, strona powinna udowodnić, że poniesienie kosztów sądowych w postaci opłat sądowych i wydatków sądowych, spowoduje znaczne obniżenie warunków egzystencji. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku na poziomie utrzymania koniecznego.
W pierwszej kolejności wypada zauważyć, że w aktualnej sytuacji procesowej, w jakiej znajdują się skarżący K., koszty sądowe obejmują wpis sądowy należny od skargi na decyzję administracyjną w wysokości 500 zł. Ta wysokość stanowi więc 1/4 części miesięcznych dochodów stron wnioskujących. Zapłata wpisu wpłynie więc istotnie na ich zdolności do wydatkowania. Uwzględniając te okoliczności oraz bieżące i konieczne koszty utrzymania dwuosobowej rodziny, należy przychylić się do żądania stron skarżących i przyznać prawo pomocy poprzez zniesienie kosztów sądowych ponad wysokość 150 zł. W tym miejscu należy wyjaśnić, że zniesienie kosztów sądowych (tj. opłat i wydatków) ponad wysokość 150 zł oznacza, że poza tą kwotą skarżący nie będą zobowiązani do uiszczenia jakichkolwiek innych kosztów sądowych związanych z niniejszym postępowaniem.
Pokrycie wpisu sądowego ograniczonego do wysokości 150 zł, nie spowoduje zachwiania podstaw egzystencji skarżących. Strony uzyskują bowiem stałe miesięczne dochody. Mają zagwarantowane środki lokalowe, a ponadto dysponują pojazdem samochodowym. Utrzymanie pojazdu nie należy do niezbędnych życiowych potrzeb osoby fizycznej i dlatego związane z nim wydatki nie podlegają co do zasady prawnej ochronie. Uiszczenie kwot 150 zł wypełni natomiast obowiązek skarżących K. współuczestniczenia w wydatkach spowodowanych złożeniem skargi sądowoadministracyjnej.
Z przedstawionych powodów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w części, poprzez zastosowanie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.