Uzasadnienie
W dniu 7 stycznia 2011 roku (data nadania w Urzędzie Pocztowym) J. P. wniósł o uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 9 grudnia 2010 roku przeprowadzonej w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2009 roku, nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. Skarżący podał, że protokół nie odzwierciedla rzeczywistego przebiegu rozprawy, a w szczególności nie zawiera adnotacji o kierowanych do skarżącego pouczeń i sugestii Sądu by cofnął skargę.
Zarządzeniem z dnia 19 stycznia 2011 roku, sygn. akt II SA/Rz 895/09 Przewodniczący składu orzekającego odmówił sprostowania protokołu rozprawy.
W ustawowym terminie odwołanie od zarządzenia Przewodniczącego wniósł J. P. oraz Ł. P. Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem składu orzekającego protokół rozprawy przeprowadzonej w dniu 9 grudnia 2010 r. przed WSA w Rzeszowie odpowiada wymogom przewidzianym w art. 101 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z tymi przepisami protokół powinien odzwierciedlać przebieg posiedzenia, w szczególności zawierać wnioski i twierdzenia stron oraz czynności stron mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Kwestionowany przez skarżącego protokół rozprawy zawiera wnioski i twierdzenia strony związane z przedmiotem postępowania, mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2009 roku.
Poza formalnym sprawdzeniem obecności stron i uczestników postępowania zawiera on adnotację o odczytaniu pism skarżącego z dnia 4 i 30 listopada 2010 roku oraz 6 grudnia 2010 roku. Przychylając się do wniosku zawartego w ostatnim z powołanych pism Sąd odroczył rozprawę z zawiadomieniem na piśmie, do czasu rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Skarżący aktualnie próbuje "wymusić" na Sądzie, sprostowanie protokołu rozprawy w taki sposób, by z jego treści wynikało, że cofnięcie skargi nie było autonomiczną decyzją skarżącego, lecz stanowiło efekt nacisku Sądu.
Skarżący oświadczenie o cofnięciu skargi złożył po rozprawie, dopiero w piśmie z dnia 12 grudnia 2010 roku. W jego motywach skarżący nie powołał się na sugestie Sądu, lecz na chęć przyspieszenia rozstrzygnięcia istoty sprawy "wynikającej" z pisma z dnia 12 lipca 2008 roku. W tych okolicznościach Sąd nie znajduje żadnych podstaw do uwzględnienia odwołania i z tych względów na podstawie art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) postanowił jej oddalić.