Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623) po rozpatrzeniu odwołania J. S., A. W. –Spółka A. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] zatwierdzającej projekt budowlany oraz udzielającej pozwolenia na budowę [...] oraz budowę [...] wraz z zagospodarowaniem terenu i niezbędną infrastrukturą techniczną przy ul. [...], działka nr [...], obręb [...] wydanej dla Spółki B. - Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Uzasadniając swoje stanowisko Wojewoda wskazał, że odwołujący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i wydanie decyzji odmawiającej pozwolenia na budowę. Jednocześnie zarzucili naruszenie art. 10 kpa w związku z wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę w tym samym dniu, w którym zostało wydane postanowienie o podjęciu, wcześniej zawieszonego, postępowania w sprawie, co uniemożliwiło stronie zapoznanie się z aktami przed wydaniem wskazanej decyzji, a także naruszenie art. 8 i 9 kpa poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego, w którym odległość dystrybutora, stacji paliw realizowanej na działce nr [...], od granicy z działką nr [...] została zmniejszona do [...] metrów, a zmniejszenie tej odległości uniemożliwi w przyszłości zagospodarowanie, odwołującemu się, własnej działki nr [...].
Organ II instancji opisał dotychczasowy przebieg sprawy i wskazał, że w dniu [...] r. inwestor wystąpił z wnioskiem o pozwolenie na budowę dołączając projekt budowlany, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, decyzję Wojewody z dnia [...] r. dotyczącą przebudowy zjazdu indywidualnego z drogi krajowej nr [...] do projektowanej stacji paliw, decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla wskazanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko.
Organ odwoławczy zaznaczył, że w piśmie z dnia [...] r. poinformował strony – C. i stwierdził na podstawie akt sprawy, że zostało ono skutecznie doręczone.
Postanowieniem z dnia [...] r. organ pierwszej instancji nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia akt sprawy w terminie do [...]
W dniu [...]r. uwzględniając żądanie inwestora organ zawiesił postępowanie w sprawie. Jednocześnie Wojewoda podkreślił, że tego samego dnia wpłynęło do organu pismo odwołujących, w którym podniesiono, brak zgody na zmniejszenie odległości dystrybutora planowanej inwestycji do granicy z ich działką nr [...] z uwagi na jej małą powierzchnię, a w konsekwencji mogące wystąpić w przyszłości utrudnienia z rozbudową ich działki, a także brak zgody na wykonanie przyłącza telefonicznego ze studni kablowej znajdującej się na działce nr [...]
Odnosząc się do zarzutu odwołania dotyczącego naruszeniu art. 10 § 1 kpa poprzez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego Wojewoda uznał go za niezasadny wobec ustalenia na podstawie akt sprawy, że strony postępowania były informowane o każdym jego etapie i brały czynny udział w postępowaniu.
Wojewoda podkreślił też, że działka inwestycyjna nr [...] o powierzchni ][...] ha należy do Skarbu Państwa i jest w użytkowaniu wieczystym C. Część tej działki o powierzchni [...] m2 poddzierżawia inwestor, czyli Spółka B. z kolei teren inwestycyjny od strony wschodniej przylega do działki nr [...]
Organ ustalił w oparciu o wypisy z ewidencji gruntów i budynków oraz księgi wieczystej nr [...], że działka nr [...] stanowi własność Miasta i jest w użytkowaniu wieczystym Spółka A. Działka ta jest zabudowana m.in. halą magazynową o powierzchni [...] m2, która zlokalizowana jest na granicy działek nr [...] oraz [...]. Działka nr [...] oddziela działkę inwestycyjną nr [...], w tym fragment na którym zlokalizowana jest inwestycja, od działki skarżących nr [...] i stanowi wewnętrzną drogę dla firm zlokalizowanych wzdłuż niej m.in. dla Spółki A. Dodatkowo organ odwoławczy przytoczył treść § 98 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie stwierdzając przy tym, że odległość odmierzacza paliw płynnych, przyłącza spustowego, króćca pomiarowego i przewodu oddechowego stacji paliw płynnych powinna wynosić co najmniej [...] metrów od budynków o konstrukcji niepalnej (pkt 2), 20 metrów od innych budynków niewymienionych w pkt 2 (pkt 3).
W świetle przytoczonego przepisu Wojewoda stwierdził, w oparciu o plan zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji, sporządzonego na mapie zasadniczej w skali 1:500), że w promieniu [...] metrów od dystrybutora na projektowanej stacji paliw, na działce skarżącego nr [...], nie znajduje się żaden budynek, zatem w projekcie budowlanym stacji paliw spełnione zostały wymogi z § 98 ust. 1 rozporządzenia.
W oparciu zaś o miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – uchwałę nr XLIII/543/98 Rady Miasta Szczecin z dnia 23 lutego 1998 r. w sprawie II edycji zmian Miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta Szczecina na obszarze dzielnicy Prawobrzeże – zmiana D 25 – obszar inwestycji objęty został zapisem D.M.16.PR – funkcja komercyjna – organ stwierdził, że planowana inwestycja spełnia wymogi miejscowego planu i zgodna jest z jego założeniami.
Organ II instancji stwierdził nadto, że inwestycja należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i do wniosku załączono decyzję Prezydenta Miasta o środowiskowych uwarunkowaniach, a w projekcie budowlanym wykazano zachowanie parametrów technicznych i technologicznych mających na względzie nieprzekroczenie obowiązujących norm ochrony środowiska (wpływ na glebę, emisja hałasu, spalin). Ponadto ustalił, że dla przedmiotowej inwestycji inwestor uzyskał od Prezydenta Miasta decyzję o pozwoleniu wodnoprawnym z dnia [...] r., z kolei projekt budowlany został pozytywnie zaopiniowany przez Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej. Podkreślił też, że postępowanie w niniejszej sprawie na każdym etapie było podawane do publicznej wiadomości stosownie do ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.
Organ odwoławczy podkreślił, że biorąc pod uwagę brak zgody odwołujących na wykonanie przyłącza telefonicznego ze studni kablowej znajdującej się na działce nr [...] inwestor zmienił lokalizację tego przyłącza, które ostatecznie zostało zaprojektowane na działce nr [...]. Projektowana zaś inwestycja nie wprowadza ograniczeń dla zagospodarowania terenów sąsiednich w tym dla działki nr [....] Wojewoda podkreślił, że skoro inwestor spełnił wymagania określone w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, zatem organ nie mógł odmówić wydania pozwolenia na budowę planowanej inwestycji.
Ponadto organ wyjaśnił, że planowana rozbudowa istniejących budynków, czy budowa nowych na terenie działki nr [...] nie zostanie uniemożliwiona przez projektowaną inwestycję albowiem ewentualna lokalizacja jednej ze ścian budynku na granicy działki nr [...] z działką nr [...] - na wysokości stacji paliw – zawsze będzie wymagała zastosowania ściany oddzielenia przeciwpożarowego.
Nie zgadzając się z przedmiotową decyzją – Spółka A. złożyła od niej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
Strona skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane w związku z § 98 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie poprzez jego niezastosowanie, w związku z wydaniem pozwolenia na budowę z [...] r. naruszającego prawo do poszanowania uzasadnionych interesów strony skarżącej, wynikających z prawa do korzystania ze swojej własności, przede wszystkim poprzez brak wyważenia interesów prawnych inwestora i właściciela działki sąsiedniej, a tym samym nieuwzględnienie możliwości swobodnej zabudowy działki skarżącego w przyszłości.
Dodatkowo skarżąca spółka zarzuciła naruszenie art. 10 § 1 kpa poprzez jego niezastosowanie, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem uniemożliwiło skarżącej jako stronie wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji, a w konsekwencji spowodowało wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę z naruszeniem poszanowania uzasadnionych interesów strony.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej sprawowanej pod względem zgodności z prawem.
W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012, poz. 1270) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności z prawem dała podstawę do stwierdzenia, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu naruszenia prawa materialnego, a mianowicie art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego w zw. z § 98 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 243, poz. 2063 ze zm.) należy stwierdzić, że nie jest on uzasadniony.
W myśl art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając m.in. poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej.
Natomiast § 98 ust. 1 pkt 2 i 3 cyt. rozporządzenia stanowi, że odległość odmierzacza paliw płynnych, przyłącza spustowego, króćca pomiarowego i przewodu oddechowego stacji paliw płynnych powinna wynosić co najmniej [...] m od budynków o konstrukcji niepalnej, z wyjątkiem wymienionych w pkt 1, a także [...] m od innych budynków niewymienionych w pkt. 2.
Odnosząc treść tych przepisów do niniejszej sprawy należy przede wszystkim wskazać, że działka nr [...] jest własnością Miasta, a jej użytkownikiem wieczystym jest strona skarżąca. Natomiast działka [...] na której planowana jest inwestycja stanowi własność Skarbu Państwa, a inwestor ma prawo do korzystania z niej na podstawie umowy poddzierżawy.
Działka skarżących jest zabudowana m.in. halą magazynową o powierzchni [...] m2, która zlokalizowana jest na granicy działek nr [...] oraz [...]. Działka nr [...] oddziela działkę inwestycyjną nr [...], od działki skarżących nr [...] i stanowi wewnętrzną drogę dla firm zlokalizowanych wzdłuż niej.
Organ badając przesłanki udzielenia pozwolenia na budowę stwierdził na podstawie planu zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji, że w promieniu [...] metrów od dystrybutora na projektowanej stacji paliw, na działce skarżącego nr [...], nie znajduje się żaden budynek. W związku z tym projekt budowlany stacji paliw spełnia wymogi o których mowa w § 98 ust. 1 pkt 2 i 3 cyt. rozporządzenia, ponieważ przepis ten odnosi odległości wskazanych w nich urządzeń od budynków o konstrukcji niepalnej lub od innych budynków. Skoro przepis stanowi o odległości od budynków, to oznacza, że muszą być to obiekty istniejące. Nie może to być jedynie hipotetyczna zabudowa co do której nie wiadomo w jakiej postaci zostanie zrealizowana.
Poza tym organ zbadał inne wymogi ustawowe, określone w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, konieczne do stwierdzenia, że udzielenie pozwolenia na budowę jest dopuszczalne i w konsekwencji przyjął, że zostały one spełnione. W ocenie organu planowana inwestycja nie wprowadza ograniczeń dla zagospodarowania terenów sąsiednich w tym dla działki skarżących. W tej sytuacji organ nie mógł odmówić wydania pozwolenia na budowę dla planowanej inwestycji. Organ stwierdził nadto, że planowana rozbudowa istniejących budynków, czy budowa nowych na terenie działki nr [...] nie zostanie uniemożliwiona przez projektowaną inwestycję albowiem ewentualna lokalizacja jednej ze ścian budynku na granicy działki nr [...] z działką nr [...], na wysokości stacji paliw, zawsze będzie wymagała wzniesienia ściany oddzielenia przeciwpożarowego.
Nie jest zasadny zatem zarzut strony skarżącej, że organ nie wyważył interesów inwestora i skarżącego. Inwestor przedstawił projekt spełniający wymogi ustawowe, uwzględniający aktualny stan zabudowy, natomiast strona skarżąca przeciwstawiła mu twierdzenia o przyszłej ewentualnej zabudowie i ograniczeniu jej uprawnień.
Nie naruszono zatem art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego.
Nie zasadny jest także zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 10 kpa. Strona skarżąca zarzuciła bowiem jego niezastosowanie, co w jej przekonaniu miało istotny wpływa na wynik sprawy, ponieważ uniemożliwiło wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji, a w konsekwencji spowodowało wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę z naruszeniem jej interesów.
Organ II instancji wypowiadając się w tej kwestii stwierdził, że strona nie była pozbawiona możliwości działania w postępowaniu, ponieważ była informowana o każdym jego etapie i czynnie uczestniczyła w sprawie.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia w niniejszym postępowaniu należy przede wszystkim wskazać na utrwalony kierunek orzecznictwa, w którym przyjęto, że zarzut naruszenia przepisu art. 10 § 1 kpa przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, iż zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych (zob. wyrok NSA z 15 V 2003 r., I SA/Gd 199/00; uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 25 IV 2005 r., FPS 6/04 ONSAiWSA 2005, z. 4, poz. 66, wyrok NSA z 18 V 2006 r., II OSK 831/05, LEX nr 204033; wyrok WSA w Rzeszowie z 25 XI 2010 r., II SA/Rz 928/10, LEX nr 754715). Takich okoliczności strona skarżąca nie wykazała. Nie można więc stwierdzić, że pozbawiono ją prawa do czynnego udziału w sprawie.
W związku z tym Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.