Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 lutego 2023 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku A. S. oraz S. S. dotyczącego zawieszenia postępowania o udzielenie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej pn.: "Budowa drogi gminnej łączącej ul. [...] w U. z obwodnicą P. i W." polegającej na budowie drogi gminnej łączącej ul. [...] w U. z drogą dojazdową na projektowanej obwodnicy P. i W. wraz z budową zjazdów, budowie sieci kanalizacji deszczowej, budowie kanału technologicznego oraz przebudowie kolidującej linii napowietrznej telekomunikacyjnej, na terenie działek nr ewid.: [...] ([...]), [...] ([...] [...] ([...] [...], [...] ([...] [...] ([...] położonych w U. obręb U., gm. K. - Starosta P. odmówił zawieszenia postępowania.
Na powyższe postanowienie A. S. wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 - zwanej dalej "p.p.s.a.").
W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2) oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (pkt 3).
Przedmiotem skargi jest postanowienie Starosty P. odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego.
Stosownie do art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2000, powoływanej dalej: "k.p.a.") na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W myśl art. 101 § 3 k.p.a. zażalenie przysługuje na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania.
Obecnie w orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje pogląd, iż aktualną treść art. 101 § 3 k.p.a. należy odczytywać w ten sposób, że zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o zawieszeniu postępowania "w sprawie zawieszenia postępowania" oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania "w sprawie odmowy podjęcia postępowania" (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 marca 2019 r., II OSK 987/17, LEX nr 2664580). Wobec powyższego przepis art. 101 § 3 k.p.a. nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego (m.in. postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2013 r., sygn. akt II OSK 2991/12; postanowienie NSA z dnia 23 maja 2013 r., sygn. akt II OSK 1617/12; postanowienie NSA z dnia 18 października 2013 r., sygn. akt II OSK 1175/12; postanowienie NSA z dnia 31 marca 2015 r., sygn. akt II OSK 641/15).
Skoro w świetle przepisu art. 101 § 3 k.p.a. na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego zażalenie nie przysługuje, tym samym postanowienie to nie należy do kategorii postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., a skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (por. postanowienia NSA z dnia 15 lutego 2013 r., II OSK 2921/12, z dnia 25 stycznia 2014 r., II OSK 172/13, z dnia 15 października 2014 r., II OSK 826/13, z dnia 29 stycznia 2015 r., II OSK 1590/13 publ. na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadto zaskarżone rozstrzygnięcie nie jest również postanowieniem kończącym postępowanie jak też rozstrzygającym sprawę co do istoty.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. W przedmiocie zwrotu wpisu orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 232 § 2 powołanej ustawy.