Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] nakazał inwestorowi S. C. doprowadzenie do stanu poprzedniego poddasza budynku przy ul. [...] w S., zgodnie z inwentaryzacją zawartą w projekcie budowlanym autorstwa mgr inż. arch. J. B. z dnia [...] maja 2016 r. pt. "Projekt nadbudowy, przebudowy i zmiany sposobu użytkowania poddasza na [...] mieszkania w budynku wielorodzinnym przy ul. [...], S. dz. nr [...] w obr. [...]". Decyzja ta została wysłana na adres wskazany przez stronę, jednak nie została przez nią odebrana.
Upomnieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wezwał S. C. do wykonania, w terminie 7 dni od doręczenia upomnienia, decyzji z dnia [...] marca 2019 r. Upomnienie to zostało doręczone skarżącej w dniu [...] lipca 2019 r.
W piśmie z dnia [...] lipca 2019 r. (nadanym w urzędzie pocztowym [...] lipca 2019 r.) strona poinformowała organ I instancji, że nie może spełnić żądania zawartego w upomnieniu, ponieważ Wspólnota Mieszkaniowa przejęła plac budowy i ona jest w posiadaniu strychu.
W kolejnym piśmie z dnia [...] sierpnia 2019 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] sierpnia 2019 r.), S. C. zwróciła się o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] marca 2019 r., Wyjaśniła, że w dniu [...] lipca 2019 r. odebrała z PINB w S. upomnienie nr [...], ale potraktowała je jako dotyczące decyzji z dnia [...] sierpnia 2017 r. W związku z kilkoma przeprowadzkami nie posiadała ww. decyzji i nie pamiętała dokładnie jej treści ani numeru. W ocenie wnioskodawczyni, z upomnienia nr [...] nie wynikało wprost, że została wydana inna decyzja pisemna, nakładająca na nią obowiązek rozbiórki. Z upomnienia strona wywnioskowała, że decyzja z dnia [...] marca 2019 r. nie została wydana na piśmie, ponieważ jej nie otrzymała. Błędne rozumienie upomnienia wynikało też z faktu, że do męża skarżącej kilkakrotnie dzwonił inspektor PINB informując, że ma pismo do przesłania i mąż skarżącej potwierdził adres do doręczenia pisma.
W trakcie rozmowy inspektor PINB w żaden sposób nie wskazywał na nowe okoliczności, czy wydanie nowej decyzji. Mąż strony rozmawiał o niemożności wykonania decyzji z [...] sierpnia 2017 r., a inspektor nie wyprowadził go z błędu. Dopiero z pisma otrzymanego z Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w S. w dniu [...] sierpnia 2019 r. wynikało wprost, że upomnienie dotyczyło zupełnie innej decyzji, jak również, że decyzja ta została wydana na piśmie. Decyzji o nr [...] wnioskodawczyni nie otrzymała, nie otrzymała także awiza informującego o przesyłce. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do złożenia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, został zachowany. Strona podniosła, że decyzji z dnia [...] marca 2019 r. nie otrzymała z przyczyn od niej niezależnych. Możliwą przyczyną był prawdopodobnie zły stan skrzynki odbiorczej, znajdującej się na ogrodzeniu posesji przy ul. [...] w K.. Uzasadnia to przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 z późn. zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 z późn. zm.) odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że w dniu [...] sierpnia 2018 r. organ I instancji otrzymał od Wspólnoty Mieszkaniowej nr [...] przy ul. [...] w S., reprezentowanej przez zarządcę - Spółkę A. Sp. z o.o. Oddział w S., pismo w sprawie konieczności wykonania kontroli robót budowlanych, stwarzających zagrożenie dla życia lokatorów budynku. W wyniku przeprowadzonego postępowania organ I instancji wydał decyzję z dnia [...] marca 2019 r.
W dniu [...] lipca 2019 r. organ drugiej instancji otrzymał od PINB w S. pismo S. C. z dnia [...] lipca 2019 r., zatytułowane "odpowiedź na upomnienie PINB".
W piśmie z dnia [...] sierpnia 2019 r. S. C. wyjaśniła treść pisma z dnia [...] lipca 2019 r., wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji PINB w S. z dnia [...] marca 2019 r., a także załączyła odwołanie.
Rozpatrując wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że zgodnie z art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie, od dnia jej ogłoszenia stronie. W myśl art. 58 K.p.a., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne.
W sprawie doręczenia S. C. decyzji z dnia [...] marca 2019 r. organ odwoławczy zlecił dodatkowe postępowanie dowodowe, w toku którego PINB w S. wystąpił do Poczty Polskiej S.A. z reklamacją dotyczącą doręczenia przesyłki zawierającej decyzję. Pismem z dnia [...] września 2019 r. Poczta Polska S.A. Region Sieci w S., Urząd Pocztowy nr [...] w K., wyjaśniła, że zawiadomienie o awizacji przedmiotowej przesyłki poleconej nr [...] zostało włożone do skrzynki oddawczej adresata znajdującej się na ogrodzeniu posesji. Zgodnie z załączonym duplikatem dokumentu potwierdzenia odbioru, zawiadomienie to pozostawiono w dniu [...] marca 2019 r. Następnie, pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. Poczta Polska Urząd Pocztowy [...] wyjaśniła, że ww. przesyłkę awizowano powtórnie w dniu [...] marca 2019 r. Kolejnym pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. Poczta Polska S.A. Biuro Wsparcia Klientów, Regionalny Dział Obsługi Klientów W. potwierdziła, że w dniu [...] marca 2019 r. wydano do doręczenia zawiadomienie powtórne, zaś brak podpisu potwierdzającego powtórne zawiadomienie wynikał z przeoczenia.
Z uwagi na powyższe, zaskarżoną decyzję organu I instancji uznano za doręczoną w dniu [...] kwietnia 2019 r. Zatem termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem [...] kwietnia 2019 r.
Argumenty podane we wniosku o przywrócenie terminu nie znalazły uznania organu odwoławczego, który zauważył, iż zgodnie z art. 40 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo Pocztowe (Dz. U. z 2018 r., poz. 2188) właściciel nieruchomości ma obowiązek wyposażyć należącą do niego nieruchomość w oddawczą skrzynkę pocztową, spełniającą odpowiednie wymagania (określone w rozporządzeniu w sprawie oddawczych skrzynek pocztowych). Zatem za ewentualny zły stan skrzynki pocztowej odpowiada sama strona. Gdyby przyjąć, że uszkodzona skrzynka była przyczyną nie odebrania przez stronę kierowanej do niej przesyłki, to i tak niedbalstwo skarżącej w zaniechaniu przeciwdziałania takiej sytuacji przemawia na jej niekorzyść, (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12.12.2017 r., sygn. akt II OSK 647/16, publik.: Lex nr 2434869). Także tłumaczenie strony dotyczące zagubienia przez nią decyzji z dnia 12 października 2018 r. nie zasługuje na aprobatę.
Potwierdza to jedynie brak należytej staranności strony o jej interesy i nie uprawdopodabnia braku winy w zakresie nieterminowego złożenia odwołania od decyzji z dnia 15 marca 2019 r. Organ zauważył, że w związku z niemożnością należytego prowadzenia spraw osobiście, strona mogła ustanowić pełnomocnika do prowadzenia jej spraw. Nietrafna była także argumentacja dotycząca przeprowadzanych przez męża skarżącej rozmów telefonicznych z inspektorem PINB w S.. W myśl art. 14 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej załatwia sprawy w formie pisemnej. W rozpoznawanej sprawie PINB w S. wydał w dniu [...] marca 2019 r. decyzję administracyjną, którą prawidłowo doręczył stronie za pośrednictwem uprawnionego operatora pocztowego. Z żadnego przepisu prawa nie wynika obowiązek dodatkowego informowania strony o wydanym rozstrzygnięciu.
W tej sytuacji nie sposób przyjąć, że do uchybienia terminu doszło bez winy adresata decyzji. Wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła we wniosku, że do uchybienia terminu do wniesienia odwołania doszło bez jej winy, zgodnie z art. 58 § 1 Kpa, dlatego brak było podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na to postanowienie S. C. wniosła o jego uchylenie, z uwagi na naruszenie art. 44 § 2, 3 i 4 K.p.a. poprzez uznanie za prawidłowe doręczenie jej przesyłki poleconej o numerze [...], mimo braku ścisłego przestrzegania zasad i procedur wynikających z art. 44 K.p.a., co niewątpliwie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżąca zakwestionowała prawidłowość doręczenia jej decyzji z dnia [...] marca 2019 r., wskazując, że awizo informujące o przesyłce doręczyciel umieścił w uszkodzonej skrzynce odbiorczej.
Ponadto, niezasadnie organ odwoławczy uznał, że przesyłka została prawidłowo powtórnie awizowana, mimo braku na kopercie podpisu doręczyciela potwierdzającego powtórne zawiadomienie oraz braku adnotacji o powtórnym zawiadomieniu na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W tym zakresie organ uznał za wystarczające wyjaśnienia Poczty Polskiej S.A., że powtórne awizowanie nastąpiło prawidłowo, zaś wskazane braki wynikają jedynie z przeoczenia.
Stanowisko organu jest nie do przyjęcia dla skarżącej i pośrednio narusza jej prawo do skorzystania z możliwości sądowej kontroli działania administracji publicznej. Zdaniem skarżącej, doręczenie zastępcze nie odpowiadało ściśle treści art. 44 K.p.a., ponieważ art. 44 § 2 K.p.a. stanowi, iż zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Jak podkreśla się w doktrynie (Adamiak 2019, wyd. 16/Borkowski/Adamiak) powiadomienie o złożeniu pisma w placówce pocztowej (awizo) będzie skuteczne tylko wtedy, gdy zachowa się ustaloną w przepisie § 2 kolejność miejsc, w których adresat może z nim się zapoznać i skorzystać z możliwości odbioru pisma.
W pierwszej kolejności jest to zbiorcza skrzynka oddawcza. Jeżeli taka skrzynka nie została zainstalowana lub jest uszkodzona, doręczyciel operatora pocztowego będzie mógł pozostawić zawiadomienie w jednym z miejsc wymienionych we wspomnianym przepisie. W niniejszej sprawie poza sporem jest, że skrzynka oddawcza S. C. przy ul. [...] w K. w marcu 2019 r była uszkodzona. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego w S. uznał jednak, że prawidłowym było umieszczenie w niej pierwszego awiza, zamiast w innym miejscu, na które wskazuje art. 44 § 2 K.p.a.
Ponadto, powołując się na art. 40 ustawy Prawo pocztowe organ wskazał, że S. C. jako właściciel nieruchomości sama odpowiada za zły stan skrzynki pocztowej i powinna ponosić wszelkie tego konsekwencje. Tymczasem skarżąca jest jedynie najemcą przedmiotowej nieruchomości, a przepis, na który powołał się organ dotyczy właściciela (współwłaściciela) nieruchomości.
Nieprawidłowości nastąpiły także w zakresie powtórnej awizacji przesyłki, zatem nie zostały spełnione przesłanki pozwalające na uznanie doręczenia w trybie zastępczym. Brak na kopercie podpisu doręczyciela potwierdzającego powtórne zawiadomienie oraz brak adnotacji o powtórnym zawiadomieniu na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, budzą poważne wątpliwości co do tego, czy powtórna awizacja nastąpiła. Wyjaśnienie Poczty Polskiej, że powtórne awizowanie nastąpiło prawidłowo, a wskazane braki wynikają jedynie z przeoczenia, jest niewystarczające. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 czerwca 2019 r. (I OSK 2181/17) okoliczności dotyczące sposobu w jaki adresat został zawiadomiony o nadejściu przesyłki oraz gdzie i w jakim terminie może ją odebrać, nie mogą nasuwać wątpliwości i musza wynikać z materiału dowodowego sprawy, a przede wszystkim z tzw. zwrotnego potwierdzenia odbioru dołączonego do doręczanej przesyłki, gdyż to na nim powinna znajdować się adnotacja doręczyciela o dopełnieniu wszystkich wskazanych przez powołane przepisy warunków pozwalających na stwierdzenie skuteczności doręczenia.
Nie można uznać za skuteczne doręczenia zastępczego decyzji z dnia [...] marca 2019 r., ponieważ nie zostały łącznie spełnione przesłanki określone w art. 44 K.p.a. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia domniemania doręczenia i łączenia z takim wadliwym doręczeniem skutków prawnych, jakie można wywodzić jedynie ze skutecznego doręczenia przesyłki stronie. Przyjęcie fikcji doręczenia pisma ma doniosłe skutki dla skarżącej i dlatego nie może nasuwać wątpliwości, czy doręczyciel dochował wymogów zawartych w art. 44 K.p.a., w tym wymogu dotyczącego sposobu zawiadomienia adresata o złożeniu przesyłki na określony czas w placówce pocztowej. Stąd też wniosek o przywrócenie terminu powinien zostać uwzględniony, ponieważ skarżąca nie ponosi winy za brak prawidłowego doręczenia jej decyzji z dnia [...] marca 2019 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) – dalej "p.p.s.a." sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W rozpoznawanej sprawie decyzja organu powiatowego została doręczona S. C. w trybie art. 44 K.p.a. Zgodnie z art. 44 § 1 pkt 1 K.p.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej — w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. W myśl z art. 44 § 2 K.p.a., zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 K.p.a.). Stosownie do postanowień art. 44 § 4 K.p.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
Skarżąca zakwestionowała prawidłowość doręczenie jej decyzji z dnia [...] marca 2019 r. Wątpliwości miał także organ odwoławczy, który w związku z tym zlecił organowi I instancji przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego, celem ustalenia, w jaki sposób operator pocztowy zrealizował obowiązki wynikające z art. 44 § 2 i 3 K.p.a. Przeprowadzone na podstawie art. 92 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2018 r., poz. 2188) postępowanie reklamacyjne pozwoliło na ustalenie, że pierwsze zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki pocztowej zawierającej decyzję z dnia [...] marca 2019 r., zostało umieszczone w skrzynce oddawczej skarżącej znajdującej się na ogrodzeniu posesji, w dniu [...] marca 2019 r. Powtórnie przesyłkę awizowano w dniu [...] marca 2019 r. Wobec tego, że strona decyzji nie odebrała z placówki pocztowej, decyzję uznano za doręczoną w dniu [...] kwietnia 2019 r., po upływie 14 dni od pierwszego zawiadomienia o przesyłce. Termin do wniesienia odwołania od decyzji upłynął z dniem [...] kwietnia 2019 r.
W ocenie Sądu, wątpliwości dotyczące prawidłowości doręczenia skarżącej decyzji organu powiatowego zostały w sposób dostateczny wyjaśnione w postępowaniu przed organem drugiej instancji. Brak jest podstaw do kwestionowania wyjaśnień operatora pocztowego, uzyskanych w postępowaniu reklamacyjnym. Organ miał zatem podstawy uznać, że doręczenie skarżącej decyzji organu I instancji nastąpiło w dniu [...] kwietnia 2019 r., a termin do wniesienia odwołania od tej decyzji upłynął z dniem [...] kwietnia 2019 r.
Zgodnie z art. 58 § 1 K.p.a., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2). Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne (§ 3).
O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia (art. 59 § 2 k.p.a.).
Przystępując do rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu organ odwoławczy powinien w pierwszej kolejności ustalić, czy wnioskodawczyni zachowała siedmiodniowy (nieprzywracalny) termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Termin do złożenia tego wniosku zaczyna biec od dnia ustania przeszkody i licząc od tego dnia wynosi siedem dni.
Z wniosku o przywrócenie terminu miałoby wynikać, że o wydaniu decyzji z dnia [...] marca 2019 r. a zatem również o upływie terminu do wniesienia odwołania skarżąca dowiedziała się dopiero z pisma Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2019 r., które zostało jej doręczone w dniu [...] sierpnia 2019 r. Analiza akt administracyjnych sprawy prowadzi jednak do wniosku, że o wydaniu decyzji nakładającej obowiązek przywrócenia do stanu poprzedniego poddasza budynku przy ul. [...] w S. skarżąca dowiedziała się znacznie wcześniej. W dniu [...] lipca 2019 r. zostało jej doręczone upomnienie nr [...] wzywające do wykonania decyzji z dnia [...] marca 2019 r., w którym wyszczególniono jakie obowiązki nałożono na skarżącą tą decyzją i kiedy minął termin ich wykonania. Zatem już w dniu [...] lipca 2019 r. skarżąca winna mieć świadomość o wydaniu decyzji, której fizycznie nie odebrała i od której nie złożyła odwołania.
Ponadto, w dniu [...] lipca 2019 r. zostało skarżącej doręczone pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] lipca 2019 r., przekazujące jej pismo z dnia [...] lipca 2019 r. do organu odwoławczego, w którym jednoznacznie wskazano, że decyzja z dnia [...] marca 2019 r. została wydana, jakie obowiązki zostały nałożone tą decyzją na skarżącą i w jaki sposób nastąpiło doręczenie tej decyzji adresatowi.
W świetle powyższych okoliczności brak jest podstaw do uwzględnienia wyjaśnień skarżącej, że o wydaniu decyzji i upływie terminu do wniesienia odwołania dowiedziała się dopiero z pisma organu odwoławczego w dniu [...] sierpnia 2019 r. W ocenie Sądu, skarżąca wiedzę o wydaniu decyzji z dnia [...] marca 2019 r. mogła uzyskać z upomnienia wzywającego do wykonania tej decyzji, które zostało jej doręczone w dniu [...] lipca 2019 r. jak i z pisma organu I instancji z dnia [...] lipca 2019 r. (odebranego przez skarżącą [...] lipca 2019 r.), w którym organ wprost wskazał, że decyzja z dnia [...] marca 2019 r. "(...) została zaadresowana na wskazany przez Inwestora adres, nie została jednak przez niego odebrana i stała się wymagalna w dniu [...].04.2019 r. W związku z uprawomocnieniem i niewykonaniem ww. decyzji tutejszy Organ podjął dalsze czynności polegające na wystawieniu upomnienia nr [...] z dnia [...].06.2019 r., znak: [...]".
Oznacza to, że przeszkoda uniemożliwiająca wniesienie odwołania od decyzji, tj. brak wiedzy dotyczący tego, że decyzja ta została wydana i doręczona stronie w trybie zastępczym, ustała znacznie powyżej 7 dni przed dniem złożenia wniosku o przywrócenie terminu procesowego do wniesienia odwołania, co nastąpiło dopiero [...] sierpnia 2019 r. Nie zachowanie 7-dniowego terminu o jakim mowa w art. 58 § 2 K.p.a. było wystarczającą podstawą do negatywnego rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
W zaskarżonym postanowieniu organ nie przydał powyższej okoliczności należytej uwagi merytorycznie oceniając zasadność złożonego wniosku o przywrócenie terminu i uznając, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.
Niezależnie od braku spełnienia warunku zachowania terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, za trafne należało uznać spostrzeżenia organu w kontekście oceny braku winy skarżącej w uchybieniu terminowi do złożenia odwołania.
Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne wówczas, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że niedopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Za taką przeszkodę nie może być uznana uszkodzona oddawcza skrzynka pocztowa znajdująca się na ogrodzeniu nieruchomości. Uszkodzenie to skarżąca mogła bowiem usunąć samodzielnie albo wystąpić o to do właściciela nieruchomości.
Skarżąca wiedziała o toczących się z jej udziałem postępowaniach przed organami nadzoru budowalnego i sama wskazała jako adres do korespondencji nieruchomość przy ul. [...] w K.. W takiej sytuacji powoływanie się na zły stan oddawczej skrzynki pocztowej znajdującej się na tej nieruchomości, słusznie nie zostało uznane przez organ jako okoliczność uprawdopodabniającą brak winy skarżącej w uchybieniu terminu.
Także pozostałe wskazane we wniosku o przywrócenie terminu wyjaśnienia dotyczące pomylenia decyzji z dnia [...] marca 2019 r. z inną decyzją, niezapoznania się z treścią upomnienia lub innych pism procesowych, brak poinformowania w rozmowie telefonicznej męża skarżącej o wydaniu decyzji z [...] marca 2019 r., nie mogły uzasadniać uznania, że do uchybienia terminu doszło bez winy wnioskodawczyni. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. W okresie w którym nastąpiła próba bezpośredniego doręczania decyzji z [...] marca 2019 r. jej adresatowi skarżąca prowadziła działalność gospodarczą, była stroną toczących się postępowań administracyjnych, więc powinna liczyć się z tym, że korespondencja urzędowa będzie do niej kierowana na adres, który wskazała jako adres do doręczeń.
Podsumowując, skoro wniosek o przywrócenie terminu został złożony po upływie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, tj. od momentu w którym nie istniały obiektywne przeszkody do powzięcia przez skarżącą wiedzy o wydaniu decyzji, jej doręczeniu w trybie zastępczym i upływie terminu do wniesienia odwołania, uzasadniało to odmowę uwzględnienia wniosku. Nadto, trafnie organ ocenił, że skarżąca nie wykazała, by do uchybienia terminu do wniesienia odwołania doszło bez jej winy. Z powyższych względu rozstrzygnięcie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania należało uznać za zgodne z prawem.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi.
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.