Uzasadnienie
W dniu 23 września 2008r. E. S. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu oświadczyła, że zamieszkuje z córką i zięciem oraz ich dziećmi. Nie posiada żadnego majątku ani dochodu, jest na utrzymaniu córki.
Z dokumentów przesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że El. S. jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Na dochód rodziny córki składa się jej pensja w średniej wysokości 500 zł netto, zięć pracuje dorywczo, wnioskodawczyni nie określiła wysokości uzyskiwanych przez niego dochodów. Miesięczne koszty utrzymania mieszkania wynoszą ok. 520 zł (prąd 200 zł, gaz 100 zł, czynsz 220 zł)
W myśl art. 245 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 cyt. ustawy). Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie pokryć pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i dla rodziny. Strona wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie okoliczności wskazanej w tym przepisie (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.)
Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić trzeba, że powyższa przesłanka przyznania prawa pomocy została w stosunku do skarżącej spełniona w stopniu pozwalającym na uwzględnienie złożonego przez Nią wniosku. Skarżąca nie uzyskuje żadnego dochodu, pozostaje na utrzymaniu córki, która na swoją czteroosobową rodzinę ma niewielki dochód.
Mając na uwadze przytoczoną argumentację, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.