Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r., Nr [...], Prezydent Miasta umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne wszczęte wnioskiem A. G. złożonym w siedzibie organu w dniu [...] r. o wydanie pozwolenia na budowę [....] przy ul. [...] w [...] (dz. nr [...] w obrębie [..]). W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zgodnie z załączoną do wniosku dokumentacją, projektowany obiekt budowlany przylega do budynku mieszkalnego [...], w zabudowie [...]. Takie usytuowanie [...] stanowi rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego. W trakcie oględzin ww. nieruchomości w dniu [...] r. stwierdzono, że roboty budowlane objęte wnioskiem zostały w znacznej części wykonane, tzn. obiekt przykryty jest [...], a na ścianach położono [...]. W myśl art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Stosownie do art. 32 ust. 4a ustawy Prawo budowlane, nie wydaje się pozwolenia na budowę w przypadku rozpoczęcia robót budowlanych, z naruszeniem art. 28 ust. 1 tej ustawy. Tymczasem inwestor wykonał większość robót objętych wnioskiem o pozwolenie na budowę, dlatego postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. jako bezprzedmiotowe.
Od powyższej decyzji odwołanie złożył A. G. Wskazał, że [...] r. do Starostwa zgłosił zamiar budowy [...], a następnie postawił [...]. Postanowieniem z dnia [...] r. Starostwo przekazało jego pismo Prezydentowi Miasta. W dniu [..] r. otrzymał postanowienie z dnia [...] r. nakładające obowiązek uzupełnienia zgłoszenia do dnia [...] r. Po otrzymaniu tego postanowienia zgłosił się w siedzibie organu nie ukrywając, że [...] został już wybudowany. W dniu [...] r. inwestor otrzymał decyzję z dnia [...] r. wnoszącą sprzeciw do wykonania robót budowlanych dotyczących budowy [...]. Od decyzji tej nie wnosił odwołania. Wskazał, że w dniu [...] r. złożył wniosek o wydanie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę [...], ale postępowanie to zostało umorzone. Oświadczył, że w Inspektoracie Nadzoru Budowlanego poinformowano go, że popełnił samowolę budowlaną. Sytuacja taka nie powstałaby, gdyby postanowienie z dnia [...] r. zobowiązujące do uzupełnienia zgłoszenia zostało dostarczone w ustawowym terminie.
Wojewoda decyzją z dnia [...] r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wskazał, że stosownie do art. 30 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, budowa i wykonanie robót budowlanych nie wymagających uzyskania pozwolenia na budowę, wymienionych w art. 29 tej ustawy, wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Zgłoszenia należy dokonać przed rozpoczęciem robót budowlanych, a do ich wykonania nie można przystąpić przed upływem 30 dni od dnia zgłoszenia. Taki okres ustawodawca zagwarantował organowi na wniesienie ewentualnego sprzeciwu. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, oraz w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki. A. G. decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. wnoszącą sprzeciw otrzymał w dniu [...] r., decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia odwołania, z czego inwestor nie skorzystał.
W niniejszej sprawie, w dniu [...] r., A. G. złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę [...] w [...] przy ul. [...]. W trakcie oględzin nieruchomości w dniu [...] r. pracownik Urzędu Miejskiego stwierdził, że [...] o pozwolenie na wybudowanie której stara się inwestor, została już wykonana. Jedną z podstawowych zasad ustawy Prawo budowlane jest zasada wynikająca z art. 28 ust 1 tej ustawy, że wszystkie roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Skoro [...] została już wykonana, zgodnie z art. 28 ust 1 ww. ustawy, nie można wydać pozwolenia na budowę. Tym samym, brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozpoznania wniosku i wobec wystąpienia przesłanki bezprzedmiotowości, postępowanie należało umorzyć. Organ odwoławczy wskazał, że dalsze postępowanie w sprawie prowadzi Inspektor Nadzoru Budowlanego.
W skardze na powyższą decyzją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie A. G. wskazał, że skarga dotyczy błędów administracji publicznej, które doprowadziły do obecnej sytuacji, naruszając jego interes prawny, przez niedotrzymanie ustawowych terminów wynikających z Prawa budowlanego oraz K.p.a.
Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Badanie pod tym kątem zaskarżonej decyzji doprowadziło do uznania przez Sąd, że decyzja nie narusza prawa.
Zgodnie z art. 28 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207 poz. 2016 ze zm.) roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Skarżący wniosek o wydanie pozwolenia na budowę [...] złożył w dniu [...] r. W odwołaniu od decyzji oświadczył, że [...] wybudował w [...] r. Wybudowanie [...] potwierdza materiał dowodowy zgromadzony w sprawie.
Stosownie do art. 32 ust 4a ustawy Prawo budowlane, nie wydaje się pozwolenia na budowę w przypadku rozpoczęcia robót budowlanych z naruszeniem przepisu art. 28 ust. 1 tej ustawy. Organy administracyjne nie mogą zatem orzekać w sprawie udzielenia zgody na przystąpienie do robót budowlanych, jeśli roboty te już rozpoczęto. W takiej sytuacji postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, jako bezprzedmiotowe, podlega umorzeniu, właściwy organ zaś winien wszcząć postępowanie w sprawie samowoli budowlanej. Tak też uczyniły organy orzekające w niniejszej sprawie, dlatego wydane decyzje są prawidłowe.
Podnoszone w odwołaniu od decyzji, a następnie w skardze do sądu, zarzuty dotyczące nieprawidłowości w postępowaniu administracyjnym wszczętym wnioskiem skarżącego z dnia [...] r. nie mogą mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, bowiem było to inne postępowanie administracyjne, zakończone decyzją Prezydenta Miasta wnoszącą sprzeciw. Ewentualne wadliwości tego postępowania mogły być przez inwestora kwestionowane w odwołaniu od decyzji, którego skarżący nie wniósł.
Skoro A. G. [...] wybudował w [...] r., niedopuszczalne jest prowadzenie postępowania wszczętego w dniu [...] r. o wydanie pozwolenia na budowę, bowiem inwestycja ta została zrealizowana. Postępowanie wszczęte wnioskiem inwestora jest wiec bezprzedmiotowe i zasadnie zostało umorzone na podstawie art. 105 § 1 K.p.a.
Z powyższych względów, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym sąd, w razie nieuwzględnienia skargi, skargę oddala.