Uzasadnienie
K. K. w dniu [...] r. złożyła wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego.
Kierownik S. Centrum Świadczeń z upoważnienia Prezydenta Miasta S. decyzją dnia [...] r. Nr [...], na podstawie art. 104 ustawy z dnia 13 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i art. 7 ust. 1 i 1a w związku z art. 3 ust. 1 i art. 6 ust. 8 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych, po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...]r. – odmówił K. K. przyznania dodatku mieszkaniowego.
Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji przytoczył treść art. 3 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych i wskazał, że z przedłożonych dokumentów wynika, iż średni miesięczny dochód wnioskodawczyni przypadający na jedną osobę w okresie [...] miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku wynosi [...] zł i jest wyższy o [...] zł od [...]% kwoty najniższej emerytury obowiązującej w dniu złożenia wniosku i wynoszącej [...] zł. Kwota nadwyżki przekracza kwotę dodatku, co wynika z obliczeń przedstawionych w wyliczeniu stanowiącego załącznik do decyzji. Z związku z powyższym organ I instancji odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego, gdyż kwota nadwyżki dochodu przekracza kwotę dodatku.
K. K. w odwołaniu od tej decyzji podniosła, że jest to decyzja krzywdząca i "płaci" za to, że poprzednią sprawę wygrała w sądzie administracyjnym.
Odwołująca się zakwestionowała wysokość Jej dochodu przyjętą do obliczenia dodatku mieszkaniowego. Wskazała, że otrzymuje [...] zł emerytury plus [...] zł dodatku z tytułu urodzenia w obozie niemieckim. Poprzednio otrzymywała [...] zł dodatku a ostatnio w kwocie [...] zł i nie rozumie skąd jest taka duża różnica.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r., Nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071) w związku z art. 6 ust 8 oraz art. 5 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania K. K. – utrzymało w mocy decyzję organu I instancji
Kolegium w uzasadnieniu decyzji podniosło, że zgodnie z art. 6 kpa, organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa.
Zgodnie z art. 5 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych – dodatek mieszkaniowy nie przysługuje, jeżeli powierzchnia użytkowa zajmowanego lokalu przekracza powierzchnię normatywną o więcej niż 30% albo 50% pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60%.
Normatywna powierzchnia użytkowa lokalu w przeliczeniu na 1 osobę wynosi 35,00 m2.
Kolegium podniosło, że z dowodów zebranych w sprawie wynika, iż powierzchnia pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej lokalu odwołującej się nie przekracza 60% powierzchni pokoi i kuchni, wynosi bowiem [...] m2, zaś cała powierzchnia lokalu wynosi [...] m2, to przekracza dopuszczalną granicę powierzchni wynoszącą [...] m2. W tych okolicznościach Kolegium uznało, że K. K. nie przysługuje dodatek mieszkaniowy.
W dalszej części uzasadnienia Kolegium odniosło się do kwestii dodatkowej powierzchni przysługującej osobie niepełnosprawnej poruszającej się na wózku lub osobie niepełnosprawnej, jeżeli niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju (art. 5 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych).
Organ wyjaśnił, że przepis art. 5 ust. 3 tej ustawy zezwala na powiększenie powierzchni mieszkalnej nie z tytułu samej niepełnosprawności osoby zamieszkującej w lokalu, ale z tylko wówczas, gdy osoba niepełnosprawna porusza się na wózku lub gdy niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. Jeżeli w lokalu zamieszkuje rodzina, a wśród niej osoba niepełnosprawna, normatywna powierzchnia mieszkalna ulega zwiększeniu, jeśli jest spełniony któryś z wymienionych przypadków (poruszanie się na wózku lub konieczność zamieszkiwania w oddzielnym pokoju). Inna jest sytuacja, gdy osoba niepełnosprawna nie zamieszkuje z rodziną, ale mieszka sama. Jeżeli w lokalu ma zapewnione zamieszkiwanie w oddzielnym pokoju, wówczas nie można mówić o sytuacji przewidzianej w art. 5 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Takie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 321/10.
Kolegium podniosło, że odwołująca się mieszka sama w przedmiotowym lokalu, zatem brak jest podstaw prawnych do zwiększenia powierzchni mieszkalnej.
Następnie Kolegium przytoczyło treść przepisów art. 3 ust. 1, art. 6 ust. 2 ustawy o dodatkach mieszkaniowych i wskazało, że z dowodów zebranych w sprawie wynika, że wydatki na zajmowany lokal mieszkalny wynoszą [...] zł, a na normatywną powierzchnię [...] plus ryczałt za brak ciepłej wody [...] zł, łącznie [...] zł, zaś wydatki jakie powinno ponosić gospodarstwo domowe wynoszą [...] zł. Tak więc, w przypadku odwołującej się dodatek mieszkaniowy wyniósł [...] zł.
Zgodnie jednak z art. 6 ust. 8 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego jest wyższy od określonego w art. 3 ust. 1, a kwota nadwyżki nie przekracza wysokości dodatku mieszkaniowego, należny dodatek mieszkaniowy obniża się o tę kwotę. W przypadku odwołującej się, kwota nadwyżki wyniosła [...] zł, a więc jest wyższa od kwoty dodatku mieszkaniowego.
W tych okolicznościach faktycznych i prawnych, Kolegium uznało, że wnioskodawczyni dodatek mieszkaniowy nie przysługuje.
Organ odwoławczy wskazał też, że odmowa lub przyznanie dodatku mieszkaniowego nie następuje w ramach uznania administracyjnego.
Odnośnie wydatków na mieszkanie Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z art. 6 ust. 6 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, jeżeli osoba ubiegająca się o dodatek mieszkaniowy zamieszkuje w lokalu mieszkalnym lub domu nie wchodzącym w skład mieszkaniowego zasobu gminy, do wydatków przyjmowanych dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego zalicza się:
- 1) wydatki, które w wypadku najmu lokalu mieszkalnego byłyby pokrywane w ramach czynszu, lecz wyłącznie do wysokości czynszu, jaki obowiązywałby dla danego lokalu, gdyby ten lokal wchodził w skład zasobu mieszkaniowego gminy;
- 2) opłaty, poza czynszem, które obowiązywałyby w zasobie gminy, gdyby lokal wchodził w skład tego zasobu.
Kolegium ustaliło, że K. K. zamieszkuje w lokalu przy ul. Z. w S. Lokal ten znajduje się w zasobach Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Z uwagi na ten fakt, organ I instancji przy wyliczeniu dodatku mieszkaniowego uwzględnił jedynie wydatki, które byłyby pokrywane w ramach czynszu, jaki obowiązywałby dla tego lokalu gdyby wchodził on w skład zasobu mieszkaniowego gminy. Dlatego, należało przyjąć kwotę czynszu za zajmowany lokal mieszkalny w wysokości [...] zł a nie [...] zł. Kolegium przytoczyło też przepis art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych zawierający definicję dochodu i wskazało, że w oparciu o tą definicję, dochód odwołującej się został obliczony prawidłowo.
K. K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. zarzuciła, że zaskarżona decyzja jest krzywdząca i czuje się ukarana przez organ odwoławczy. Podniosła, że Jej emerytura po waloryzacji wzrosła o [...] złote oraz do dochodu doliczony został dodatek w kwocie [...] zł z tytułu urodzenia w Niemczech. Nie rozumie, dlaczego do obliczenia dodatku przyjmuje się dochód brutto, nie odliczając składki na Narodowy Fundusz Zdrowia i kwoty podatku, a dolicza się dodatek w kwocie [...] zł. Skarżąca podkreśliła, że dotychczas nie rozdzielano mieszkań na komunalne, gminne, czy Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Chętnie przyjmie mieszkanie komunalne, płacąc o 50% mniej czynszu. Wskazała, że przepracowała sumiennie [...] lat w służbie zdrowia, obecnie choruje, po opłaceniu czynszu, prądu, gazu i telefonu, nie ma środków na podstawowe potrzeby i lekarstwa.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpowiadając na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
K. K. w piśmie procesowym z dnia [...]r. dodatkowo podniosła, że w miesiącu [...] r. będzie przyjęta na Oddział [...] Szpitala w Z. z powodu podejrzenia choroby [...]. Do pisma dołączyła skierowanie do szpitala z dnia [...]r. Skarżąca raz jeszcze podkreśla, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Przeprowadzone pod tym kątem badanie zaskarżonej decyzji doprowadziło do stwierdzenia przez Sąd, że decyzja ta prawa nie narusza.
Zasady przyznawania dodatków mieszkaniowych określone zostały w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.). Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu uchwały z dnia 20 maja 1996 r., sygn. akt OPK 12/96/ONSA 1997 r., z. 1 poz.
10) stwierdził, że "prawny charakter dodatku mieszkaniowego można najogólniej określić jako szczególne świadczenie pieniężne wypłacane przez gminę na rzecz wskazanych w ustawie osób o niskich lub żadnych dochodach, którym przysługuje tytuł prawny do lokalu w celu umożliwienia im zapłaty czynszu oraz pokrycia innych obciążających je wydatków za zajmowany lokal mieszkalny".
Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych, uzależnia przyznanie dodatku mieszkaniowego od kryterium podmiotowego, stanowiąc w art. 2 katalog osób, którym dodatek ten przysługuje, a także od kryterium dochodowego (art.
- 3) oraz od powierzchni lokalu zajmowanego przez osobę uprawnioną (art. 5).
Najogólniej rzecz ujmując, aby otrzymać dodatek mieszkaniowy osoba ubiegająca się musi spełniać łącznie wymienione wyżej kryteria tj. być jednym z podmiotów wymienionych w art. 2, spełnić kryterium dochodowe określone w art. 3 oraz zajmowany lokal nie może przekraczać powierzchni normatywnej określonej w art. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych.
Brak spełnienia jednej tylko z przesłanek uprawniających do przyznania dodatku mieszkaniowego powoduje odmowę przyznania wnioskowanego świadczenia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji trafnie podniosło, że organy administracji publicznej, zgodnie z art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego, działają na podstawie przepisów prawa oraz, że decyzje w sprawach o dodatek mieszkaniowy nie są wydawane w ramach uznania administracyjnego.
Dlatego, twierdzenie skarżącej, że organy orzekające odmawiając przyznania Jej dodatku mieszkaniowego kierowały się innymi pozaprawnymi względami, jest całkowicie nieuzasadnione.
Organ I instancji jak wynika to z uzasadnienia decyzji – odmówił przyznania skarżącej dodatku mieszkaniowego z uwagi na ustalenie, że średni miesięczny dochód gospodarstwa strony przypadający na jedną osobę w okresie [...] miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku wynosi [...] zł i jest wyższy o [...] zł od [...] kwoty najniższej emerytury – obowiązującej w dniu złożenia wniosku i wynoszącej [...] zł. Tak więc, organ I instancji ustalił, że skarżąca nie spełnia przesłanki określonej w art. 3 ust. 1 tzn. kryterium dochodowego.
Wbrew zarzutowi podniesionemu w skardze, dochód skarżącej do ustalenia prawa do dodatku mieszkaniowego został ustalony zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Przepis ten stanowi, że za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodów nie wlicza się świadczeń pomocy materialnej dla uczniów, dodatków dla sierot zupełnych, jednorazowych zapomóg z tytułu urodzenia się dziecka, pomocy w zakresie dożywienia, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej, o której mowa w przepisach o zapomodze pieniężnej dla niektórych emerytów, rencistów i osób pobierających świadczenie przedemerytalne albo zasiłek przedemerytalny w [...] r.
Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że dodatek otrzymywany przez skarżącą wlicza się do dochodu oraz, że nie pomniejsza się dochodu o płacony podatek. Zatem organ I instancji prawidłowo ustalił dochód skarżącej oraz prawidłowo uznał, że jego wysokość przekracza kryterium dochodowe uprawniające do przyznania dodatku mieszkaniowego.
Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności, Kolegium – jako organ odwoławczy – obowiązane było ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę dodatku mieszkaniowego rozstrzygniętego decyzją organu I instancji z dnia [...] r.
Organ odwoławczy ponownie rozpatrując sprawę z wniosku skarżącej o przyznanie dodatku mieszkaniowego ustalił, że skarżąca nie tylko nie spełnia kryterium dochodowego, ale również – czego nie dostrzegł organ I instancji, że nie spełnia kolejnej przesłanki tj. normatywnej powierzchni określonej w art. 5 ust. 1 i ust. 5 ustawy o dodatku mieszkaniowym.
Organ odwoławczy ustalił, że normatywna powierzchnia w przeliczeniu na jedną osobę wynosi 35 m2 (art. 5 ust. 5). W ocenie Sądu, Kolegium prawidłowo uznało, że nie ma podstaw do powiększenia powierzchni normatywnej o 15 m2 na podstawie art.5 ust. 3 o dodatkach mieszkaniowych. Przepis ten zezwala na powiększenie powierzchni mieszkalnej, gdy osoba niepełnosprawna porusza się na wózku lub gdy niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju.
Niesporne jest w sprawie, że skarżąca sama zajmuje przedmiotowy lokal i, że w orzeczeniu o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] r., zaliczona jest do osób o znacznym stopniu niepełnosprawności o charakterze stałym i posiada prawo do zamieszkiwania w oddzielnym pokoju.
Skoro jednak skarżąca nie dzieli mieszkania z innymi osobami, a mieszkanie jest [...], to nie ma podstaw do zwiększenia powierzchni normatywnej o 15 m2 na mocy art. 5 ust. 3 tej ustawy (por. wyrok NSA z dnia 15 grudnia 2006 r., sygn. akt I OSK 565/06, wyrok NSA z 14 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 321/10).
Niesporne jest również w sprawie, że skarżąca zajmuje lokal niewchodzący w skład zasobu mieszkaniowego gminy. Lokal zajmowany przez stronę wchodzi do zasobu Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. W takim przypadku – jak trafnie podniosło Kolegium - zgodnie z art. 6 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, uwzględnienia się wydatki na lokal, które byłyby pokrywane w ramach czynszu, dla lokalu wchodzącego do mieszkaniowego zasobu gminny.
Reasumując, skoro skarżąca nie spełnia przesłanek do przyznania dodatku mieszkaniowego, brak było podstaw do uwzględnienia skargi. Okoliczności podniesione w skardze i w piśmie procesowym z dnia [...] r. a dotyczące bardzo trudnej sytuacji zdrowotnej i materialnej strony, pomimo pełnego ich zrozumienia przez Sąd, nie mogły mieć wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, gdyż nie są to przesłanki materialnoprawne określone w ustawie o dodatkach mieszkaniowych.
Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 151, poz. 1270 ze zm.) Sąd skargę oddalił.