Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1204/10, Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w sprawie przedstawił składowi siedmiu sędziów tego Sądu do rozstrzygnięcia budzące poważne wątpliwości zagadnienie prawne "Czy na postanowienie dyrektora zakładu karnego wydane na podstawie § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 21 listopada 1996 r. w sprawie opiniowania funkcjonariuszy Służby Więziennej (Dz. U. Nr 138, poz. 643) o utrzymaniu w mocy zaskarżonej przez funkcjonariusza Służby Więziennej opinii służbowej – przysługuje skarga do sądu administracyjnego?". Kolejnym postanowieniem, wydanym w dniu 10 lutego 2011 r., sygn. akt I OSK 1475/10, składowi siedmiu sędziów NSA przedstawiono do rozstrzygnięcia zagadnienie "Czy na decyzję Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego wydaną na podstawie § 13 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 15 ust. 3 i 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 października 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu opiniowania funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz wzoru formularza opinii służbowej (Dz. U. Nr 172, poz. 1405 ze zm.) – o utrzymaniu w mocy zaskarżonej opinii służbowej przysługuje skarga do sądu administracyjnego?".
W rozpoznawanej natomiast sprawie przedmiotem skargi jest rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] utrzymujący w mocy opinię służbową sporządzoną w dniu [...] listopada 2010 r. przez Dyrektora Biura Międzynarodowej Współpracy Policji Komendy Głównej. Ponieważ problematyka opinii służbowych funkcjonariuszy Policji jest w znacznym stopniu zbieżna z problematyką wydawania takich opinii w stosunku do innych funkcjonariuszy, w tym Służby Więziennej oraz Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, zatem w ocenie Sądu rozstrzygnięcia, jakie zapadną w sprawach wszczętych wskazanymi powyżej postanowieniami, będą miały wpływ na wynik niniejszej sprawy, co powoduje konieczność zawieszenia przedmiotowego postępowania sądowego i co jest zbieżne z dotychczasowym orzecznictwem (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 1522/10).
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 125 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak w sentencji postanowienia.