Uzasadnienie
Zarządzeniem z 14 stycznia 2016 r. Przewodnicząca Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała J. D. do usunięcia braków formalnych zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 29 grudnia 2015 r. przez podpisanie zażalenia oraz do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez złożenie wniosku na urzędowym formularzu. Pomimo pouczenia o skutkach niewykonania zarządzenia skarżący w zakreślonym terminie uzupełnił jedynie wniosek o przyznanie prawa pomocy, wobec czego postanowieniem z 10 marca 2016 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie z 29 grudnia 2015 r.
W dniu 1 kwietnia 2016 r. skarżący złożył zażalenie na ww. postanowienie Sądu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Skarżący wyjaśnił, że z uwagi na stan zdrowia nie był zdolny do dopilnowania i uzupełnienia w terminie braków formalnych zażalenia, stąd też równocześnie z zażaleniem i wnioskiem o przywrócenie terminu wniósł o przyznanie profesjonalnego pełnomocnika, ponieważ nie jest w stanie samodzielnie prowadzić sprawy. Poinformował nadto, że jest emerytem po zawale serca, leczy również rozległe i pogłębiające się dolegliwości neurologiczne, do których pogłębienia przyczynił się także stres związany z likwidacją Wyższej Szkoły [...] w L..
Pismem z 27 maja 2016 r. pełnomocnik skarżącego z urzędu podtrzymał zażalenie oraz wnioski skarżącego. Podniósł też, że skarżący przedstawił okoliczności uprawdopodobniające brak winy w przekroczeniu terminów, nadto zarówno zażalenie, jak też wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków zażalenia zostały wniesione z zachowaniem terminu do ich wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W myśl art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Zdaniem Sądu wskazany przez J. D. stan zdrowia i wiek nie uprawdopodobniają braku winy strony w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Choć obydwa czynniki mogą mieć wpływ na poprawność podejmowania czynności, to jednak muszą być oceniane indywidulanie w konkretnym przypadku. W rozpatrywanej sprawie Sąd uznał, że powoływane przez skarżącego okoliczności nie dają podstaw do przyjęcia, że nie miał możliwości uzupełnienia braków formalnych zażalenia w wyznaczonym przez Sąd terminie, ponieważ skarżący, wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez jego podpisanie oraz do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, złożył wypełniony formularz wniosku, co jest w ocenie Sądu czynnością wymagającą większego wkładu pracy intelektualnej i fizycznej niż złożenie podpisu na przygotowanym wcześniej piśmie. Skoro zatem skarżący mógł wykonać w terminie czynność wymagającą większego wkładu pracy, to tym bardziej był w stanie uzupełnić brak formalny zażalenia poprzez jego podpisanie.
Ponadto podpisany przez skarżącego egzemplarz zażalenia został złożony do Sądu dopiero 10 czerwca 2016 r. przez pełnomocnika skarżącego, niemniej jednak z uwagi na brak wezwania do uzupełnienia braku wniosku o przywrócenie terminu Sąd przyjął, że została dokonana czynność, której strona nie dokonała w terminie. Zachowano również siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.
Z uwagi jednak na wszystkie ww. okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.