Uzasadnienie
M. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], którym organ ten działając na podstawie przepisu art. 113 § 1 k.p.a. sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską we wcześniej wydanym postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...].
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie. Organ wskazał, że strona zgodnie z pouczeniem zwartym w zaskarżonym postanowieniu z dnia [...] czerwca 2015 r., została pouczona o przysługującym jej zażaleniu do organu wyższej instancji, to jest Ministra Pracy i Polityki Społecznej, przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Jednak strona z pominięciem organu, a więc wbrew pouczeniu, skierowała zażalenie na postanowienie z dnia [...] czerwca 2015 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Wojewody [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. Dz. U. poz. 270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Jak słusznie zauważył Wojewoda [...] na wydane przez niego postanowienie z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], zgodnie z pouczeniem w nim zawartym, przysługuje zażalenie do Ministra Pracy i Polityki Społecznej za pośrednictwem Wojewody [...], złożone w terminie 7 dni od dnia otrzymania postanowienia.
Zatem skarga M. G. została wniesiona do Sądu na orzeczenie organu pierwszoinstancyjnego, co czyni ją niedopuszczalną i stanowi podstawę do jej odrzucenia.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.