Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 29 sierpnia 2019r. sygn. akt I OZ 742/19 oddalił zażalenie A. P. (zwana dalej "Skarżącą") na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie z 6 sierpnia 2018r. sygn. akt II SA/Wa 1272/18 o wezwaniu Skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu NSA podał, że Przewodniczący Wydziału, zgodnie z art. 220 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r., poz. 2325, zwana dalej "P.p.s.a.") i § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003r., poz. 2193 ze zm.) wezwał Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów Uniwersytetu [...] z [...] kwietnia 2018r., w wysokości 200 zł.
Skarżąca w piśmie z 1 października 2019r. zwróciła się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wznowienie postępowania, w którym wydano ww. postanowienie z 29 sierpnia 2019r. Naczelny Sąd Administracyjny w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 3 października 2019r. przekazał ww. skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 5 grudnia 2019r. sygn. akt II SA/Wa 2326/19 odrzucił skargę Skarżącej o wznowienie postępowania zakończonego ww. postanowieniem NSA z 29 sierpnia 2019 r. sygn. akt I OZ 742/19.
Skarżąca pismem z 6 stycznia 2020r. złożyła kolejną skargę (zarejestrowaną pod sygn. akt II SA/Wa 12/20) o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. postanowieniem NSA z 29 sierpnia 2019r. sygn. akt I OZ 742/19.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 270 P.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Zgodnie z art. 285 § 1 P.p.s.a. niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania. Ww. przepis należy wykładać ściśle, z uwagi na zasadę stabilności orzecznictwa w wymiarze prawomocności orzeczeń. Jedyne wyjątki przewidziano w art. 285 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skarga o wznowienie została oparta na podstawie określonej w art. 272 § 1 P.p.s.a. W sprawie wyjątek ten nie zachodzi.
W świetle art. 285 § 1 P.p.s.a. uprawomocnienie się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie wznowienia postępowania powoduje niedopuszczalność jego ponownego wznowienia, niezależnie od podstaw uzasadniających ponowne wznowienie, z zastrzeżeniem wyjątków określonych w art. 285 § 2 P.p.s.a.
Ustawa nie określa rodzaju orzeczeń, których prawomocność wywołuje skutek w postaci niedopuszczalności złożenia kolejnej skargi o wznowienie postępowania. Chodzi więc o orzeczenia o charakterze merytorycznym, jak i procesowym. Zakaz dalszego wznowienia dotyczy zatem nie tylko prawomocnych orzeczeń wydanych, co do istoty sprawy, ale i orzeczeń, które kończą postępowanie z innych przyczyn.
Nie można więc ponownie wystąpić ze skargą o wznowienie postępowania, gdy poprzednia skarga została odrzucona lub wywołane nią postępowanie zostało umorzone (por. postanowienia NSA z: 24 czerwca 2005r. sygn. akt OSK 1864/04; 8 czerwca 2010r. sygn. akt II FSK 1572/06; 9 sierpnia 2012 r., sygn. akt II FSK 1190/12 – dostępne na www.nsa.gov.pl).
Skarżąca po raz kolejny domaga się wznowienia postępowania sądowego, które zakończyło się ww., prawomocnym postanowieniem NSA z 29 sierpnia 2019r. sygn. akt I OZ 742/19. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/WA 2326/19 postanowieniem z 5 grudnia 2019r. odrzucił skargę Skarżącej o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. postanowieniem NSA. Oznacza to, że ponowna skarga o wznowienie postępowania, złożona w tej samej sprawie, w której nie powołano przesłanek wynikających z art. 272 § 1 i 3 P.p.s.a., jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Sąd, mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 276 i art. 285 § 1 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji postanowienia.