Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego S. S. Organ wskazał, że w dniu [...] S. S. wniósł o przyznanie dodatku mieszkaniowego oświadczając, iż w skład jego gospodarstwa domowego wchodziło [...] osób. Prezydent W. wyżej wskazaną decyzją z [...] odmówił przyznania wnioskowanego świadczenia z uwagi na to, że suma miesięcznych wydatków przypadających na normatywną powierzchnię mieszkania nie przekroczyła 12% miesięcznych dochodów [...] osobowego gospodarstwa domowego wnioskodawcy. W odwołaniu S. S. zarzucił Prezydentowi W. błędne ustalenie liczby osób wchodzących w skład jego gospodarstwa domowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] sygn. akt [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 maja 2004 r. sygn. I SA 2495/03 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], z uwagi na nieustalenie przez organ ilości osób wchodzących w skład gospodarstwa domowego S. S.. Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] uchyliło decyzję Prezydenta W. z dnia [...] nr [...] i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 września 2005 r. sygn. I SA/Wa 1544/04 uchylił wyżej wskazaną decyzję z dnia z dnia [...] z uwagi na nieuzasadnione przekazanie sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze Prezydentowi W. do ponownego rozpoznania. Realizując wytyczne zawarte w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podjęło czynności mające na celu ustalenie ilości osób wchodzących w skład gospodarstwa domowego wnioskodawcy, ale wobec odmowy udzielenia wyjaśnień przez S. S., za wiarygodne uznało ustalenia dokonane przez organ I instancji.
W konsekwencji Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Warszawy z dnia [...]. Powyższa decyzja została ponownie zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia [...] sygn. [...] orzekł o jej uchyleniu. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że skoro przyznanie dodatku mieszkaniowego uzależnione jest od liczby osób przebywających w gospodarstwie domowym, to ustalenie tej liczby jest warunkiem koniecznym i nie może budzić wątpliwości. Realizując wytyczne Sądu organ w dniu [...] przeprowadził rozprawę administracyjną, w trakcie której S. S. zobowiązał się do przedstawienia dowodów na okoliczność, że jego córka E. S. nie mieszkała z nim w czasie gdy wnioskował o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Z uwagi na to, że takich dowodów skarżący nie przedstawił Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] przyjmując, iż córka skarżącego należała do kręgu osób przebywających w jego gospodarstwie domowym.
Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi S. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W jej uzasadnieniu skarżący wskazał, że wraz z córką E. S. złożyli przed organami administracji oświadczenia woli co do jej zamieszkiwania w mieszkaniu skarżącego w czasie jego ubiegania się o dodatek mieszkaniowy. Wyjaśnił, że nie miał możliwości dostarczenia do organu dowodów, do złożenia których zobowiązał się w trakcie rozprawy administracyjnej. Dodatkowo podniósł, że jego zdaniem wszelkie wątpliwości w tej sprawie powinny być rozpoznawane na jego korzyść.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
Istota sporu sprowadzała się do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego to jest do poprawnego ustalenia liczby osób wchodzących w skład gospodarstwa domowego skarżącego.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, z zastrzeżeniem art. 6 ust.
- 8. Z kolei art.
- 4. cyt. ustawy stanowi, że przez gospodarstwo domowe rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy, samodzielnie zajmującą lokal albo gospodarstwo prowadzone przez tę osobę wspólnie z małżonkiem i innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi, które swoje prawa do zamieszkiwania w lokalu wywodzą z prawa tej osoby.
W ocenie Sądu organy administracji prawidło ustaliły liczbę osób wchodzących w skład gospodarstwa domowego skarżącego, w pełni realizując wytyczne zawarte w uzasadnieniach wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zapadłych w tej sprawie. Podkreślenia wymaga fakt, że sam skarżący podał we wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, że w skład jego gospodarstwa domowego wchodzi [...] osób. Jednocześnie podkreślić należy, iż skarżący nie odpowiadał na kierowane do niego przez organ wezwania dotyczące udzielenia szczegółowych informacji o osobach pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie. Nie przedstawił również innych dowodów na okoliczności, że w dacie składania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego jego córka E. S. mieszkała poza miejscem zameldowania (czyli nie ze skarżącym). Do przedłożenia tych dowodów skarżący zobowiązał się, składając w tym zakresie stosowne oświadczenie, na rozprawie administracyjnej.
Zdaniem Sądu wobec braku dowodów na okoliczność, iż córka skarżącego prowadziła swoje osobne gospodarstwo domowe, a tym samym nie prowadziła wspólnego gospodarstwa domowego ze skarżącym, nie wchodziła w skład jego gospodarstwa domowego, organy administracji prawidłowo przyjęły za podstawę ustalenia liczby osób pozostających w gospodarstwie domowym S. S. dane zawarte w jego oświadczeniu oraz informacje przedstawione w tym przedmiocie przez administratora budynku.
Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.