Uzasadnienie
Zgodnie z art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 cyt. ustawy).
Stosownie do art. 175 przedmiotowej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Powyższa zasada nie ma zastosowania w przypadku, gdy skargę sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem oraz prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
W przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna z dnia [...] lutego 2010 r., sprecyzowana pismem z dnia [...] marca 2010 r., została sporządzona osobiście przez skarżącego, który nie jest adwokatem, ani radcą prawnym.
Na marginesie należy wskazać, iż Sąd przy piśmie z dnia 19 marca 2010 r. pouczył skarżącego o obowiązku wynikającym z art. 175 § 1 i 2 cytowanej ustawy. Ponadto skarżący nie składał sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 10 lutego 2010 r. sygn. II SA/Wa 1741/09 odmawiającego mu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Zgodnie z art. 178 ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.