Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną. Jako przyczynę zawieszenia Sąd wskazał niemożność doręczenia skarżącemu przesyłek na adres wskazany przez niego w skardze. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu pod dotychczasowym adresem w dniu 29 marca 2010 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy).
Pismem z dnia 5 kwietnia 2010 r., złożonym bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 6 kwietnia 2010 r., skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 17 marca 2010 r., wskazując, że adres podany przez niego w skardze był i jest aktualny, zaś winę za niedoręczanie mu przesyłek ponosi Urząd Pocztowy, który pozostawia zawiadomienia o przesyłkach poleconych nie podejmując próby ich doręczenia adresatowi.
Zażalenie skarżącego zostało przekazane przez Naczelny Sąd Administracyjny do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przy piśmie z dnia 9 kwietnia 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Zażalenie zgodnie z art. 177 § 1 w zw. z art. 197 § 2 cyt. ustawy wnosi się do wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżone postanowienie. Natomiast w myśl art. 178 ustawy, odnoszącego się do skargi kasacyjnej, który w związku z art. 197 § 2 stosuje się również do zażaleń wynika, że sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po terminie.
W przedmiotowej sprawie skarżący błędnie skierował zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie to mogło więc wywołać skutki prawne tylko wtedy, gdyby sąd ten przekazał je właściwemu wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu przed upływem siedmiodniowego terminu, przewidzianego w art. 194 § 2 ppsa. W przeciwnym razie zażalenie powinno zostać odrzucone, jako wniesione po upływie terminu. Omyłkowe skierowanie zażalenia bezpośrednio do NSA nie usprawiedliwia bowiem opóźnienia w siedmiodniowym terminie przewidzianym we wskazanym wyżej przepisie.
W niniejszej sprawie postanowienie z dnia 17 marca 2010 r. doręczono prawidłowo skarżącemu w dniu 29 marca 2010 r., tymczasem zażalenie przekazane zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 9 kwietnia 2010 r., podczas gdy termin do wniesienia zażalenia upływał, zgodnie z treścią art. 83 § 2 ppsa, w dniu 6 kwietnia 2010 r. (z uwagi na fakt, że dzień 5 kwietnia 2010 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy). Zażalenie zostało zatem wniesione po upływie siedmiodniowego terminu.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.