Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 listopada 2016 r. M. E., reprezentowana przez pełnomocnika adw. A. K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] października 2016 r. nr [...], utrzymującą w całości w mocy rozkaz personalny Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] września 2016 r. nr [...], którym orzeczono o utracie przez M. E. posiadanego stopnia i powrocie do stopnia bezpośrednio niższego – stopnia [...].
W treści skargi skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem, w ocenie skarżącej, wykonanie zaskarżonej decyzji przyniesie dla skarżącej negatywne skutki osobiste i majątkowe, a mianowicie będzie skutkowało błędnym naliczeniem mniejszego dodatku za stopień [...] oraz odebraniem uposażenia dodatkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej: ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy).
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jej wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.
Należy stwierdzić, iż w postępowaniu wszczętym z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie ocenia legalności zaskarżonego orzeczenia.
Strona skarżąca swój wniosek uzasadniła tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji negatywnie wpłynie na jej sytuację osobistą i materialną (przyznanie mniejszego dodatku za stopień [...] oraz odebranie uposażenia dodatkowego pociągnie za sobą negatywne skutki osobiste i majątkowe).
Przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach.
Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, określone w przepisie art. 61 § 3 ppsa, mogą zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ogólne wskazanie, iż realizacja wydanej decyzji spowoduje negatywne skutki osobiste i majątkowe (przyznanie mniejszego dodatku za stopień [...] oraz odebranie uposażenia dodatkowego pociągnie za sobą negatywne skutki osobiste i majątkowe), nie może skutkować wstrzymaniem jej wykonania.
W związku z powyższym brak jest podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.