Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 listopada 2016 r. M. E., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] października 2016 r. nr [...], którą utrzymano w mocy rozkaz personalny Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] o utracie przez ww. posiadanego stopnia i powrocie do stopnia bezpośrednio niższego – stopnia [...] (skarga zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wa 791/17; poprzednia sygn. akt II SA/Wa 2185/16).
Rozkaz personalny Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] o utracie przez ww. posiadanego stopnia i powrocie do stopnia bezpośrednio niższego – stopnia [...] utrzymany w mocy decyzję Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] października 2016 r. nr [...] był następstwem orzeczonej w stosunku do ww. funkcjonariusza kary dyscyplinarnej obniżenia stopnia (orzeczenie Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] utrzymujące w mocy orzeczenie Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...]).
Wyjaśnić należy, iż w dniu 21 października 2016 r. M. E. wniosła do WSA w Warszawie skargę na orzeczenie Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] września 2016 r. nr [...]. WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1970/16 po rozpoznaniu przedmiotowej skargi uchylił zaskarżone orzeczenie dyscyplinarne z dnia [...] września 2016 r. nr [...] oraz poprzedzające je orzeczenie dyscyplinarne z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...]. Od ww. wyroku WSA w Warszawie skargę kasacyjną wniósł Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego. Przedmiotowa skarga kasacyjna została w dniu 12 lipca 2017 r. przekazana przez WSA w Warszawie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który do dnia dzisiejszego nie rozpoznał ww. skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Postanowienie w przedmiocie zawieszenia, podjęcia i umorzenia postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie o zawieszeniu postępowania i o odmowie podjęcia postępowania przysługuje zażalenie (art. 131 ww. ustawy).
Rozstrzygnięcie przez NSA skargi kasacyjnej wniesionej przez Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego od wyroku WSA w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1970/16 ze skargi M. E. na orzeczenie Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia dyscyplinarnego, będzie miało istotne znaczenie dla rozpoznania sprawy ze skargi M. E. na decyzję Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie utraty posiadanego stopnia i powrotu do stopnia bezpośrednio niższego (sygn. akt II SA/Wa 791/17).
Tym samym uzasadnione jest zawieszenie niniejszego postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1970/16.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 oraz art. 131 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.