Uzasadnienie
Adwokat M. S., ustanowiony pełnomocnikiem z urzędu dla A. K. w sprawie jej skargi na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku, wnioskiem z dnia 9 lutego 2009 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wykonywanej z urzędu. Pełnomocnik do wniosku dołączył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2008 r. wydanego w ww. sprawie.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 19 lutego 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 912/08 odmówiono adwokatowi przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. W dniu 24 lutego 2009 r. adwokat M. S. wniósł o reasumpcję ww. postanowienia. W uzasadnieniu wskazał, iż referendarz sądowy błędnie zinterpretował jego wniosek z dnia 9 lutego 2009 r., wskazując, iż nie zawierał on oświadczenia, że "opłaty nie zostały zapłacone w części lub w całości". Zdaniem adwokata oświadczenie to zostało zawarte we wniosku w stwierdzeniu, iż pomoc prawna wykonywana w niniejszej sprawie jest "nieopłacona".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zaskarżone zarządzenie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 250 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie zaś do § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 z późn. zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W przedmiotowej sprawie adwokat M. S. nie zamieścił w wniosku z dnia 9 lutego 2009 r. takiego oświadczenia. Żądanie bowiem zawierające sformułowanie: "nieopłaconej pomocy prawnej" nie jest równoznaczne ze złożeniem wymaganego prawem oświadczenia, że "opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części". Należy mieć na uwadze, że oświadczenie to stanowi nieodzowny element wniosku o przyznanie kosztów, pozwalający przyjąć, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia powoduje więc utratę prawa do wynagrodzenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2005 r. sygn. akt II FZ 625/05, postanowienie NSA z dnia 3 października 2007 r. sygn. akt I OZ 704/07, postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 390/08, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Reasumując, skoro w złożonym do Sądu wniosku wyznaczony adwokat z urzędu takiego oświadczenia nie zamieścił, a powołany przepis ma charakter bezwzględnie obowiązujący, to tym samym wniosek, jako dotknięty brakiem nieusuwalnym, nie może zostać pozytywnie rozpoznany. Nie ma natomiast przeszkód aby pełnomocnik ponownie wystąpił o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu załączając oświadczenie wskazane w § 20 cytowanego rozporządzenia.
Z tych względów na podstawie art. 260 w zw. z art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.