Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenia skarżącej na postanowienie z dnia 21 grudnia 2012 r. oddalającego odwołanie. Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła w dniu 2 kwietnia 2013 r. zażalenie. W dniu 14 czerwca 2013 r. podjęto -w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej p.p.s.a. (t. jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.)- próbę doręczenia pełnomocnikowi skarżącej wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wyznaczony termin upływał w dniu 5 lipca 2013 r. Skarżąca dotychczas nie uiściła należnego wpisu sądowego od zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (art. 65-72 p.p.s.a.), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy.
Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Faktyczne odebranie pisma (w urzędzie pocztowym) już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., pozostaje bez wpływu na liczenie terminu ustalonego według zasad określonych w powyższym przepisie (por. postanowienia NSA z 16 listopada 2004 r., GZ 104/04; z 28 stycznia 2013 r., II FZ 1055/12, z 14 lutego 2013 r., II FZ 36/13, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jak wynika z akt sprawy, przesyłkę zawierającą zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, wobec niezastania adresata w miejscu zamieszkania, złożono 14 czerwca 2013 r. w placówce pocztowej. Zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki pozostawiono pełnomocnikowi skarżącej w oddawczej skrzynce pocztowej. Następnie powtórzono zawiadomienie. Czternastodniowy termin, liczony od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.), upłynął w dniu 28 czerwca 2013 r. Doręczenie należało zatem uznać za dokonane właśnie w tym dniu. Faktyczne wydanie przesyłki osobiście skarżącej w terminie późniejszym (1 lipca 2013 r. r.) nie ma i nie może mieć żadnego znaczenia dla liczenia terminu według wskazanego już wyżej art. 73 p.p.s.a. W konsekwencji ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego był 5 lipca 2013 r. Skarżąca w powyższym terminie nie opłaciła wpisu sądowego od zażalenia ani nie wystąpiła o zwolnienie jej z tej opłaty.
Złożony dopiero w dniu 8 lipca 2013 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy był nieskuteczny (spóźniony) w zakresie tej opłaty albowiem wniosek taki obejmować może tylko koszty sądowe wymagane w chwili złożenia wniosku.
Zgodnie z art. 219 § 1 w zw. z art. 230 § 1 p.p.s.a. wnoszący pismo wszczynające postępowanie jest zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego. W przypadku nie uiszczenia należnego wpisu sądowego od skargi nie jest możliwe nadanie skardze dalszego biegu i wyznacza się wówczas skarżącemu termin do usunięcia tego braku. Bezskuteczny upływ wyznaczonego terminie obliguje Sąd do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.).