Uzasadnienie
D.W. w dniu 12 czerwca 2012 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r., nr [...] w sprawie uzgodnienia zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie zbiornika na nieczystości płynne o charakterze socjalno-bytowym. Niniejsza sprawa zawisła pod sygn. akt II SA/Wr 385/12.
Pismem z dnia 23 kwietnia 2013 r. (data wpływu do tut. Sądu) D.W. i M.W. wnieśli o wyłączenie od orzekania wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 385/12 ze skargi D.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G. z dnia [...] r., nr [...].
Pismem z dnia 24 kwietnia 2013 r. Przewodniczący Wydziału II, w nawiązaniu do pisma z dnia 23 kwietnia 2013 r., wezwał D.W. i M.W. do uzupełnienia braków formalnych wniosku, poprzez wskazanie sędziów, których wniosek ten dotyczy, wymieniając ich z imienia i nazwiska oraz wskazanie na okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności wskazanych sędziów w sprawie II SA/Wr 385/12.
Przewodniczący Wydziału II wskazał w piśmie, że należy również wyjaśnić, jaka jest procesowa rola M.W., ponieważ nie jest on skarżącym w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 385/12.
W odpowiedzi pismem z dnia 22 maja 2013 r. (data wpływu do tut. Sądu) D.W. i M.W. wskazali imiennie sędziów, których wyłączenia żądają. W uzasadnieniu wskazali, że zarzucają sędziom "wykorzystywanie własnych stanowisk służbowych i instytucji Sądu do celów prywatnych, chronienie bezprawia i układów t.-w. mafii powiązanej z Agencją Nieruchomości Rolnych we W. w Gminie T., w Starostwie Powiatowym w T." oraz "stronniczość i niesprawiedliwość". Nadto stwierdzili, że wyłączenie powinno nastąpić "dla dobra interesu społecznego, interesu Rzeczypospolitej Polskiej, wymiaru sprawiedliwości i strony skarżącej, która ma w tym również interes prawny".
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Wniosek jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu.
Instytucję wyłączenia sędziego regulują przepisy Rozdziału 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana jako p.p.s.a.). Wyłączenie sędziego z mocy prawa (iudex inhabilis) reguluje przepis art. 18 p.p.s.a., zaś o wyłączeniu na żądanie lub na wniosek (iudex suspectus) traktuje art. 19 p.p.s.a., stanowiąc, że niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W literaturze podkreśla się, że osobą legitymowaną do złożenia wniosku o wyłączenie sędziego jest każda ze stron postępowania w rozumieniu art. 12 p.p.s.a., a zatem także uczestnik postępowania (vide: J.P. Tarno [w]: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 57).
Składając wniosek o wyłączenie sędziego strona (uczestnik) winna uprawdopodobnić przyczyny tego wyłączenia (art. 20 p.p.s.a.). Sędzia zaś powinien zawiadomić sąd o zachodzącej podstawie swojego wyłączenia i wstrzymać się od udziału w sprawie (art. 21 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie M.W. nie spełnia kryterium podmiotowego do skutecznego złożenia wniosku o wyłączenie sędziego. Przewodniczący Wydziału II w piśmie z dnia 24 kwietnia 2013 r. wezwał M.W. do wskazania, jaka jest jego rola procesowa, ponieważ nie jest on skarżącym w sprawie. W odpowiedzi na wezwanie Przewodniczącego w piśmie z dnia 22 maja 2013 r. wymieniono imiennie sędziów, których dotyczy żądanie zawarte we wniosku z dnia 23 kwietnia 2013 r. oraz przytoczono argumentację dotyczącą ich wyłączenia od orzekania w sprawie. Nie wyjaśniono natomiast charakteru wnioskodawcy, a w szczególności, czy można przypisać mu charakter uczestnika zgodnie z art. 33 § 1 p.p.s.a. Powyższe powoduje, że jego wniosek winien ulec odrzuceniu jako niedopuszczalny.
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.