Uzasadnienie
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie zaś z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że wniosek o wstrzymanie wykonania musi dotyczyć aktu, którego wykonanie ma być wstrzymane, powinien kwalifikować się do wykonania. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa zaś na wnioskodawcy. To stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Jak wskazał NSA w postanowieniu z dnia 14 lipca 2010 r. (sygn. akt II GSK 779/10, publ. LEX nr 673837) obowiązek wykazania okoliczności stanowiących podstawę wstrzymania wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., a brak należytego uzasadnienia w tym zakresie uniemożliwia pozytywną dla strony ocenę takiego wniosku. W innym orzeczeniu NSA stwierdził, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy poprzedzić analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a..
Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku. Powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. Należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 17 stycznia 2011 r., sygn. akt II FZ 720/10, publ. G.Prawna 2011/44/16). Brak uzasadnienia wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., uniemożliwia sądowi dokonanie oceny merytorycznej takiego wniosku (postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2010r., sygn. akt II FSK 1843/10, publ. LEX nr 707841).
W rozpatrywanej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest zarządzenie pokontrolne, którym nakazano stronie skarżącej sporządzić korektę wykazu o zakresie korzystania ze środowiska za 2014 r. uwzględniającą informację dotyczącą wprowadzania wód opadowych lub roztopowych pochodzących z powierzchni parkingu zlokalizowanego przy hotelu Riwiera w Prusicach ujętych w zamknięty system kanalizacyjny bez pozwolenia wodnoprawnego i przedłożyć ją Marszałkowi Województwa D. w terminie niezwłocznym. Strona skarżąca składając wniosek o wstrzymanie wykonania w/w aktu wskazała, że jest on uzasadniony przede wszystkim podniesionymi w niniejszej skardze zarzutami, jak również wskazanym w zarządzeniu terminem realizacji czynności, tj. niezwłocznie. Złożenie korekty wykazu o zakresie korzystania ze środowiska za 2014 r. i wskazanie w nim, że rzekomo odprowadzano wody opadowe lub roztopowe pochodzące z powierzchni parkingu zlokalizowanego przy hotelu R. w P. ujęte w zamknięty system kanalizacyjny bez pozwolenia wodnoprawnego z pewnością spowoduje naliczenie podwyższonej opłaty za korzystanie ze środowiska za ten okres i narazi Spółkę na szkodę.
W ocenie Sądu argumentem przemawiającym za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego nie może być hipotetyczna sytuacja związana z powstaniem w przyszłości nieokreślonych kosztów, bowiem dla oceny zasadności tego wniosku decydujące znaczenie ma ocena aktualnego stanu faktycznego, a nie ewentualnych możliwych zagrożeń, jakie mogą pojawić się w bliżej nieokreślonej przyszłości. Ogólnikowe stwierdzenie strony skarżącej, że złożenie korekty wykazu o zakresie korzystania ze środowiska za 2014 r. i wskazanie w nim, że rzekomo odprowadzano wody opadowe lub roztopowe pochodzące z powierzchni parkingu zlokalizowanego przy hotelu R. w P. ujęte w zamknięty system kanalizacyjny bez pozwolenia wodnoprawnego, spowoduje naliczenie podwyższonej opłaty za korzystanie ze środowiska za ten okres i narazi Spółkę na szkodę, nie stanowi wystarczającej podstawy, aby uznać, że wykonanie zaskarżonego aktu spowoduje po stronie skarżącej powstanie znacznej szkody.
Trudno bowiem stwierdzić, że naliczenie takiej opłaty spowoduje szkodę dla Spółki, skoro nie znamy nawet jej hipotetycznej wysokości, a sama strona skarżąca nie wskazała na okoliczności jej finansowej sytuacji. Tym samym, strona nie uprawdopodobniła występowania okoliczności, które świadczyłyby o zasadności udzielenia ochrony tymczasowej.
Ponadto o zasadności udzielenia ochrony tymczasowej nie mogą świadczyć zarzuty podniesione względem zaskarżonego zarządzenia, bowiem dotyczą one merytorycznego rozpoznania sprawy. Ocena wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może bowiem być zastąpiona merytoryczną oceną zaskarżonego aktu z punktu widzenia jej legalności lub nawet przypuszczeniami co do tej oceny.
W rezultacie Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia i dlatego też wniosek w tym przedmiocie nie został uwzględniony. Stąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a orzeczono jak w sentencji.