Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 176/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał C. D. i E. D. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Pismem z dnia 14 października 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka we Wrocławiu wyznaczyła adwokata A. B. jako pełnomocnika z urzędu dla obojga wyżej wskazanych skarżących.
Wyznaczony z urzędu adwokat sporządził i w dniu 10 grudnia 2009 r. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 176/04, rozpoznaną przez Naczelny Sąd Administracyjny na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2011 r.
Ten sam adwokat brał udział w postępowaniu, prowadzonym pod sygn. akt II SA/Wr 675/16, wszczętym wniesioną przez C. D. i E. D. w dniu 4 października 2016 r. skargą o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 176/04, w tym pismem procesowym z dnia 10 listopada 2016r. uzupełnił braki formalne tej skargi.
W treści pisma procesowego z dnia 10 listopada 2016 r. wyznaczony z urzędu adwokat zawarł wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa prawnego udzielonej pomocy prawnej z urzędu według norm przepisanych oraz oświadczenie, że nie zostały one opłacone w całości.
W sprawie zważono, co następuje.
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 2 pkt 1) i 2) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801 ze zm. - dalej: Rozporządzenie), koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu. Przepisy tego Rozporządzenia określają stawki opłata za czynności podjęte przez adwokata z urzędu w różnego rodzaju sprawach, w tym czynności przed sądami administracyjnymi w pierwszej i drugiej instancji.
Jednocześnie wskazać trzeba, że stosownie do § 5 Rozporządzenia wysokość opłat w sprawach nieokreślonych w rozporządzeniu ustala się, przyjmując za podstawę opłatę maksymalną w sprawach najbardziej zbliżonego rodzaju.
Analizując treść powołanych przepisów prawa referendarz sądowy stwierdził, że w braku unormowania przewidującego wprost zasady zasądzania wynagrodzenia dla pełnomocnika procesowego (adwokata) wyznaczonego z urzędu za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem, zastosowanie znajdzie na wynikającej z § 5 Rozporządzenia zasadzie analogii stawka przewidziana w Rozporządzeniu za udział adwokata z urzędu w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, określona w § 21 ust. 1 pkt 2) lit. c Rozporządzenia dla adwokata, który nie reprezentował strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, tj. 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1). Stawka ta określona z uwzględnieniem przedmiotu zaskarżenia na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c Rozporządzenia wynosi 480 zł. W rezultacie wynagrodzenie ustanowionego w sprawie z urzędu adwokata za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji ze skargi o wznowienie postępowania wynosi w sprawie 360 zł (75% kwoty 480 zł).
Zastosowana w sprawie analogia podyktowana jest charakterystyką skargi o wznowienie postępowania wynikającą z ograniczonego zakresu podstaw dla jej wywiedzenia, podobnie jak w przypadku skargi kasacyjnej wszczynającej postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Stosownie do § 4 ust. 3 Rozporządzenia w sprawach, których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Ponieważ stawka podatku od towarów i usług wynosi 23% (art. 5 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity w Dz. U. 2017 r. poz. 1221 ze zm.) podatek, o który podwyższeniu podlega wynagrodzenie adwokata, wynosi w sprawie 82,80 zł (23% kwoty 360 zł).
Reasumując, referendarz sądowy postanowił przyznać ustanowionemu z urzędu adwokatowi koszty za udział w postępowaniu wszczętym na skutek skargi o wznowienie postępowania przed sądem administracyjnym, powiększone o podatek od towarów i usług obliczony według wyżej wskazanej stawki podatkowej w kwocie 82,80 zł, w łącznej kwocie 442,80 zł (słownie: czterysta czterdzieści dwa złotych 80/100).
Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu znajduje oparcie w wyżej wskazanych przepisach prawa, w § 22 i § 24 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714 ze zm.) oraz w art. 258 § 1 i § 2 pkt 8) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Admi-nistracyjnym we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.