Uzasadnienie
Zaskarżone postanowienie referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu doręczono stronie skarżącej w ten sposób, że przesyłkę zawierającą odpis postanowienia pozostawiono w placówce pocztowej w Trzebnicy w dniu 18 sierpnia 2017 r. Przesyłkę z placówki pocztowej odebrała D. W. (małżonka skarżącego) w dniu 4 września 2017 r.
Pismem nadanym w dniu 11 września 2017 r. D. W. i M. W. wnieśli "zażalenie" na ww. postanowienie i zażądali jego uchylenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego można wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia.
Oceny, czy dochowany został powyższy termin ustawowy na wniesienie sprzeciwu należy dokonać z uwzględnieniem unormowań art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z treścią § 1 tego przepisu, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Analizując powyższy przepis ustawy Sąd przyjął, że za datę doręczenia odpisu postanowienia przyjmować należy datę jego odebrania przez adresata lub datę, w której upłynął termin jego odbioru, jeżeli przed jego upływem adresat nie zgłosił się po odbiór (por. postanowienie NSA z dnia 10 lipca 2008 r., II OSK 992/08, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Nawet jeśli po upływie terminu odbioru pisma pismo to zostanie w sposób nieprawidłowy wydane adresatowi, datą doręczenia jest ostatni dzień określonego w zawiadomieniu terminu wydania pisma, a nie data faktycznego jego doręczenia (por. postanowienie NSA z dnia 30 października 2014 r., I FZ 313/14, Orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy powiedzieć, że przesyłka z odpisem postanowienia była awizowana w dniu 18 sierpnia 2017 r. Od tej daty liczony jest okres 14 dni, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. Z ostatnim dniem tego terminu, to jest z dniem 1 września 2017 r., przyjąć należało tzw. fikcję doręczenia i od tego dnia biegł 7-dniowy termin do wniesienia sprzeciwu. Termin do wniesienia sprzeciwu upływał zatem z dniem 8 września 2017 r. Tymczasem sprzeciw nadano przez pocztę w dniu 11 września 2017 r., a więc sprzeciw został wniesiony po terminie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.