Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prawomocnymi postanowieniami odrzucił skargi J. K. na załącznik nr 3 dotyczący opinii do uchwały Rady Miejskiej w L. w sprawie odstąpienia od sporządzenia planu dla terenu górniczego "L. I" i "M. I" (sygn. akt II SA/Wr 420/06), na uchwałę Rady Miejskiej w L. w sprawie uchwalenia planu miejscowego miasta L. (II SA/Wr 363/06), na bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku D. D. w sprawie uwłaszczenia (II SAB/Wr 37/06), na uchwałę Rady Miejskiej w L. w przedmiocie przystąpienia do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego (II SA/Wr 38/06), na uchwałę Rady Miejskiej w L. w przedmiocie odstąpienia od sporządzenia planu dla terenu górniczego "L. I" i "M. I" (II SA/Wr 32/06), a ponadto skargi J. K., C. M., J. C., R. B. i D. D. na uchwałę Rady Miejskiej w L. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na skargę (II SA/Wr 37/06), C. M. na uchwałę Rady Miejskiej w L. w przedmiocie odstąpienia od sporządzenia planu dla terenu górniczego "L. I" i "M. I" (II SA/Wr 33/06) i na uchwałę Rady Miejskiej w L. w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia studium (II SA/Wr 39/06).
W kolejnej skardze skarżący D. D., C. M., R. B. i J. K. powołali sygnatury akt powyższych spraw oraz wnieśli o wznowienie sprawy, twierdząc że "uzasadnienia sądu są nie na temat", a skargi w rzeczywistości spełniały wymagania. Do skargi dołączyli kserokopie dokumentów dot. postępowań karnych związanych z toczącymi się i bliżej nie opisanymi sprawami z powództwa cywilnego. Skarżący wezwani zostali do wskazania w jakiej sprawie domagają się wznowienia postępowania, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (art. 49 ppsa). Sprawy uległy rozdzieleniu w stosunku do poszczególnych skarżących. W nawiązaniu do wezwania skarżący, oprócz złożenia zażalenia w jeszcze innej sprawie sygn. akt II SA/Wr 422/06, podali jedynie, że domagają się ujawnienia rażącego naruszenia prawa w sprawach dotyczących szkód górniczych i wnieśli o posiedzenie jawne z udziałem stron procesowych. Skarga nie spełniała wymagań formalnych przewidzianych w art. 279 ppsa i dlatego, oraz na podstawie art. 276 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 i art. 49 § 1 ppsa, orzeczono jak na wstępie.