Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 17 września 2020 r., sygn. akt II SA/Wr 794/19

Uzasadnienie

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w.Ś. decyzją nr [...] z dnia [...] r., nakazał Z. S. Św. E. P. W. tj. właścicielowi obiektu budowlanego oznaczonego w geodezyjnej ewidencji budynków numerem [...] na działce nr [...] przy ul. L. w Ś. usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego w budynku, zakazującej użytkowania tego budynku oraz nakazującej dokonać niezbędnych zabezpieczeń budynku.

Decyzją nr [...], z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - kpa oraz art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U.2019.1186 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania Z. S.Św. E. P. W. zastępowanego przez W. P. od opisanej decyzji organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania obowiązków określonych w punktach 1.1 - 1.6 decyzji i ustalił nowy termin ich wykonania do dnia 31 stycznia 2020 r., w pozostałym zakresie utrzymuję zaskarżoną decyzję w mocy.

Na uzasadnienie organ wskazał, że w związku z powzięciem informacji o nieodpowiednim stanie technicznym zabudowy pawilonów handlowych zlokalizowanych na terenie byłego szpitala przy ul. W. w Ś.PI NB w Ś. przeprowadził w dniu 12.07.2017 roku kontrolę obiektów budowlanych zlokalizowanych na terenie byłego szpitala przy ul. W. w Ś., która wykazała, że budynki te są nieużytkowane, a ich stan techniczny jest nieodpowiedni. W związku z powyższym organ I instancji wszczął w dniu 24.07.2017 roku postępowanie administracyjne w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego obiektów budowlanych zlokalizowanych na działce nr [...] przy ul. L. w Ś.oznaczonych wg geodezyjnej ewidencji budynków numerami: [...], [...], [...] oraz obiektów budowlanych oznaczonych wg geodezyjnej ewidencji budynków numerami: [...], [...], [...], [...] tworzących kompleks zabudowy. Pismem z dnia [...]r. PINB zwrócił się do D. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we W. Delegatura W. o zajęcie stanowiska w sprawie planowanego wydania przez PINB decyzji nakazujących rozbiórkę nieużytkowanych obiektów budowlanych zlokalizowanych na działce nr [...] przy ul. L. w Ś. oznaczonych wg geodezyjnej ewidencji budynków numerami: [...], [...], [...] oraz obiektów budowlanych oznaczonych wg geodezyjnej ewidencji budynków numerami: [...], [...], [...], [...] tworzących * kompleks zabudowy.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...]roku organ konserwatorski odmówił uzgodnienia rozbiórki budynku dawnego szpitala powiatowego, oznaczonego w ewidencji budynków numerem [...]zlokalizowanego na działce nr [...] w Ś., a co do pozostałych obiektów oznaczonych numerami: [....], [....], [....], [...], [...] i [...] nie wniósł uwag do ewentualnej rozbiórki. Podczas oględzin, przeprowadzonych przez PINB w dniu [...] roku stwierdzono, iż na terenie działki nr [....] przy ul. L.w Ś. znajdują się budynki w nieodpowiednim stanie technicznym na skutek licznych nieprawidłowości stanu technicznego. Na działce znajdują się również liczne niezabezpieczone studzienki kanalizacyjne - brak włazów. Słup instalacji oświetleniowej przewrócony i uszkodzony. Kompleks zabudowy oznaczony numerami [...], [...], [...]oraz [...] w nieodpowiednim stanie technicznym i konstrukcyjnie połączony. W budynku występują nieprawidłowości polegające na: - pokrycie z blachy powierzchniowo skorodowane i miejscowo nieszczelne,- konstrukcja dachu budynku głównego posiada widoczne zawilgocenie miejscowe, szyby w oknach dachowych uszkodzone, kominy w części poddasza uszkodzone, stopnie kominowe zmurszałe, widoczne pęknięcia kominów,- rynny zniszczone, zardzewiałe, niekompletne, - istniejące balkony są zmurszałe, popękane, porośnięte mchem, elementy metalowe skorodowane, - attyka posiada liczne uszkodzenia i pęknięcia, uszkodzone obróbki blacharskie, - ściany zewnętrzne i elewacje posiadają widoczne spękania, uszkodzenia tynku, odpadający i wilgotny tynk, zwilgocenia, spękania gzymsów, glifów okiennych i drzwiowych, - widoczne zarysowania na sufitach i podłogach, - ściany i sufity porażone biologicznie, - strop na poddaszu zarysowany, zawilgocony i zagrzybiony, - na suficie odpadające tynki, zagrzybienia, zawilgocenia i spękania, - posadzki posiadają liczne pęknięcia i zniszczenia, są łuszczące się, spękane i zarysowane, wierzchnie warstwy posadzki mechanicznie uszkodzone, - ściany wewnętrzne mają liczne ślady dewastacji i występuje zawilgocenie na cegłach,

1. - tynki wewnętrzne, okładziny posiadają liczne spękania, występuje zagrzybienie, odpadający tynk, płytki ceramiczne zniszczone,
2. - klatka schodowa: poręcze i farby uszkodzone, stan średni,
3. - stolarka okienna zdemolowana, uszkodzona, w części budynku stolarka w stanie dobrym, -stolarka drzwiowa głównie drewniana, częściowo zniszczona i zdemontowana, stan zły,
4. - instalacje wewnętrzne zdewastowane (zniszczone),
5. - uszkodzone spoczniki, stopnie, murki przy wjeździe dla karetek i zacieki na murkach oporowych. Stan faktyczny jest zgodny z przedłożonym protokołem z kontroli okresowych wymaganych art. 62 Prawa budowlanego, które przedłożono w postępowaniu. Kompleks zabudowy jest nieużytkowany i w nieodpowiednim stanie technicznym, co wynika z braku remontu i wandalizmu. W dniu oględzin istniała możliwość wystąpienia zagrożenia dla zdrowia ludzi i bezpieczeństwa mienia. W dniu 25.08.2017 r. PINB wezwał Z. S. Św. El. P. W. do udziału w rozprawie administracyjnej w dniu 14.09.2017 r. dot. sprawy nieodpowiedniego stanu technicznego obiektów budowlanych zlokalizowanych na działce nr [...] przy ul. L. w Ś., tworzących kompleks zabudowy. Pismem z dnia 01.09.2017 r. Wojewódzki Konserwator Zabytków we W. Delegatura W. poinformował PINB o wniesieniu zażalenia na jego postanowienie nr [...] z dnia [...]r. Podczas rozprawy W. P. - pełnomocnik Z. S.Św. E. P W., oświadczył, że do rozbiórki zostały przeznaczone obiekty budowlane zlokalizowane na działce nr [...] przy ul. L. w Ś. oznaczone wg geodezyjnej ewidencji budynków numerami: [...], [...], [...] oraz obiekty budowlane oznaczone numerami: [...], [...], [...], [...] tworzące kompleks zabudowy. Zeznający oznajmił, że w trakcie rozpatrywania znajduje się zażalenie na postanowienie nr [...] z dnia [...] r. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we W. W przypadku pozytywnego rozpatrzenia zażalenia i uzyskania zgody od urzędu konserwatorskiego na rozbiórkę budynku nr [...] pełnomocnik oświadczył, że właściciel nieruchomości wyraża wolę rozbiórki budynku nr [...]. Dodatkowo W. P. wskazał, że zły stan techniczny tych obiektów wynika z braku remontu oraz notorycznego wandalizmu osób trzecich. Decyzją nr [...]z dnia [...] r. PINB nakazał Z.S.Św. E. P.W. tj. właścicielowi obiektu budowlanego oznaczonego numerem [...] na działce nr [...] przy ul. L. w Ś., rozbiórkę nieużytkowanego obiektu budowlanego wyznaczając termin rozpoczęcia rozbiórki dzień 01.12.2017 r., a termin zakończenia rozbiórki i uporządkowania terenu dzień 30.09.2018 r. Decyzją nr [...] z dnia [...]r. PINB nakazał Z. S. Św. E. P. W. tj. właścicielowi obiektu budowlanego oznaczonego numerem [...] na działce nr [...] przy ul. L. w Ś., rozbiórkę nieużytkowanego obiektu budowlanego wyznaczając za termin rozpoczęcia rozbiórki dzień 01.12.2017 r., a termin zakończenia rozbiórki i uporządkowania terenu dzień 30.09.2018 r. Decyzją nr [...] z dnia [...] r. PINB nakazał Z. S. Św. E. P. W. tj. właścicielowi obiektu budowlanego oznaczonego numerem[...] na działce nr [...] przy ul. L.w Ś., rozbiórkę nieużytkowanego obiektu budowlanego wyznaczając termin rozpoczęcia rozbiórki dzień 01.12.2017 r., a termin zakończenia rozbiórki i uporządkowania terenu dzień 30.09.2018 r. Decyzją nr [....] z dnia [...] r. PINB nakazał Z.S.Św. E. P. W. tj. właścicielowi obiektu budowlanego oznaczonego numerem [...] na działce nr [...] przy ul. L. w Ś., rozbiórkę nieużytkowanego obiektu budowlanego wyznaczając za termin rozpoczęcia rozbiórki dzień 01.12.2017 r., a termin zakończenia rozbiórki i uporządkowania terenu dzień 30.09.2018 r. Decyzją nr [...] z dnia [...] r. PINB nakazał Z. S. Św. E. P. W.tj. właścicielowi obiektu budowlanego oznaczonego numerem [...]na działce nr [...] przy ul. L. w Ś., rozbiórkę nieużytkowanego obiektu budowlanego wyznaczając termin rozpoczęcia rozbiórki dzień 01.12.2017r., a termin zakończenia rozbiórki i uporządkowania terenu dzień 30.09.2018 r. Decyzją nr [...] z dnia [...] r. PINB nakazał Z. S. Św. E.P. W.tj. właścicielowi obiektu budowlanego oznaczonego numerem [...] na działce nr [...] przy ul. L. w Ś., rozbiórkę nieużytkowanego obiektu budowlanego wyznaczając termin rozpoczęcia rozbiórki dzień 01.12.2017r., a termin zakończenia rozbiórki i uporządkowania terenu dzień 30.09.2018 r. Od żadnej z tych decyzji nie wniesiono odwołania do organu II instancji, a zatem stały się one ostateczne i prawomocne.

W dniu 16.10.2017r. do PINB wpłynęło pismo Komendy Państwowej Straży Pożarnej w Ś., w którym poinformowano o interwencji w dniu 06.10.2017 r. jednostki ratowniczo - gaśniczej PSP związanej z pożarem budynku po byłym szpitalu powiatowym (pustostanu) przy ul. W. [...] w Ś., którego obecnym właścicielem jest Z. S.Św. E.P. W. W związku z tym organ powiatowy na podstawie art. 81 c ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego pismem z dnia 15.11.2017 r. zażądał od Z. S. Św. E. P. W. protokołu kontroli bezpiecznego użytkowania obiektu wymaganego art. 62 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego. Dokument został przedłożony w PINB 27.12.2017 r., a uzupełniony w dniu 22.01.2018 r. W 06.03.2018 r. do PINB wpłynęło kolejne pismo Komendy Państwowej Straży Pożarnej w Ś., w którym poinformowano o kolejnej interwencji w dniu 04.03.2018 r. jednostki ratowniczo - gaśniczej PSP związanej z pożarem budynku po byłym szpitalu powiatowym (pustostanu) przy ul. W.[...] w Ś., którego obecnym właścicielem jest Z. S. Św.

E. P. W. W związku z tym organ powiatowy ponownie na podstawie art. 81 c ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego pismem z dnia 13.03.2018r. zażądał od Z. S.Św. E. P. W.protokołu kontroli bezpiecznego użytkowania obiektu wymaganego art. 62 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego. W dniu 03.04.2018 roku do organu wpłynęło pismo przekazujące protokół nr [...] z dnia [...] roku kontroli bezpiecznego użytkowania obiektu budowlanego dotyczący budynku głównego szpitala, tj. budynku oznaczonego numerem [...] przy ul. L w Ś. Z treści protokołu wynika, iż bezpieczeństwo konstrukcji zostało ocenione jako dopuszczające, co oznacza, że w elementach budynku występują uszkodzenia lub ubytki mogące stwarzać zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia. Bezpieczeństwo użytkowania zostało ocenione jako nieodpowiednie, co oznacza, że w elementach budynku występują znaczne uszkodzenia, powodujące zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia.

Ponadto wskazano, iż w zależności od dalszego przeznaczenia obiektu wymagany jest kompleksowy remont robót konstrukcyjno - budowlanych i instalacyjnych przyłączy i sieci zewnętrznych, a także odbudowa ponad 1/3 powierzchni dachu. Jednocześnie w protokole wskazano, iż po pożarze stan budynku dodatkowo uległ pogorszeniu. Procentowe zużycie budynku zostało określone na 56% - 95 %. Ponadto, w treści przedłożonego w dniu 03.04.2018 roku protokołu nr [...]z kontroli bezpiecznego użytkowania obiektu budowlanego opracowanego przez mgr inż. D. W.tj. osobę posiadająca uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej stwierdzono następujące nieprawidłowości stanu technicznego rzeczonego budynku: osmolenie lica komina, osmolenie elewacji budynku, na suficie w zaadoptowanych pomieszczeniach na poddaszu, w obrębie pożaru widać lokalne osmolenia, łuszczącą się farbę, posadzki zostały osmolone, lokalnie nadpalone, w całym obszarze występowania pożaru ściany wewnętrzne zostały miejscami lekko osmolone i nie ma widocznych uszkodzeń ścian, w całym obszarze występowania pożaru powłoki malarskie zostały miejscami lekko osmolone, widoczne ugięcia stropu nad zaadaptowanymi pomieszczeniami, na suficie w pomieszczeniu III kondygnacji (pod pomieszczeniami, gdzie wcześniej był pożar) odpada tynk, czego wcześniej nie zaobserwowano, dodatkowo widać większe zawilgocenie.

Dnia 20.07.2018 r. do PINB została przedłożona kopia wykonanej na zlecenie Z. S. Św. E.P.W.ekspertyzy budowlano- mykologiczno-biologicznej budynku dawnego szpitala w Ś.wykonanej przez Instytut Techniczny Budownictwa prof. M. K.dnia 29.06.2018 r. Posiada on uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej oraz uprawnienia specjalisty mykologiczno-budowlanego. Z treści ekspertyzy wynika, że w rzeczonym obiekcie budowlanym występują nieprawidłowości stanu technicznego polegające na: miejscowym braku na budynku pokrycia dachu wykonanego z blachy stalowej, miejscowym zdeformowaniu istniejącego pokrycia dachu z blachy stalowej, uszkodzeniu i nieszczelności obróbek blacharskich na dachu budynku, gzymsach i attykach, nieszczelności i uszkodzeniu rynien dachowych i rur spustowych, braku izolacji pionowej i poziomej, zawilgoceniu stropów, ściany budynku w miejscach niezadaszonych, zawilgoceniu elewacji budynku, zawilgoceniu elementów więźby dachu (deskowanie, krokwie, belki poziome, murłaty), korozja biologiczna drewnianych elementów konstrukcyjnych, uszkodzeniu drewnianych elementów konstrukcji dachu poprzez nadpalenie i zwęglenie na skutek pożaru, odspojeniu tynku na elewacji, luźnym tynku na elewacji, zawilgoceniu oraz zasoleniu ściany fundamentowe i posadzka betonowa w przyziemiu budynku, zarysowaniu, spękaniu i uszkodzeniach ścian konstrukcyjnych, ubytkach spoinowania i wykruszenia materiału w ścianach nośnych zewnętrznych i wewnętrznych, zaleganiu w pomieszczeniu kotłowni i szybu windowego wody gruntowej, zagrzybieniu oraz występowaniu glonów aerofitycznych na ścianach wewnętrznych oraz sufitach, uszkodzeniu stropów poprzez występujące: zawilgocenie, zarysowania tynku oraz drobne pęknięcia i lokalne ubytki tynku.

Z ekspertyzy wynika, że ściany konstrukcyjne (nośne) zewnętrzne oraz wewnętrzne, stropy, konstrukcja dachu i więźby dachu, pokrycie dachu oraz obróbki blacharskie nie zapewniają obecnie bezpiecznego użytkowania przedmiotowego obiektu budowanego, gdyż budynek jest w stanie technicznym i mykologicznym-biologicznym niepozwalającym na eksploatację i użytkowanie. W dniu 30.07.2018 r. do PINB wpłynęło postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego znak [...]z dnia [...]r. utrzymujące w mocy postanowienie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we W. nr [...] z dnia [...] roku, którym organ konserwatorski odmówił uzgodnienia rozbiórki budynku dawnego szpitala powiatowego, oznaczonego wg geodezyjnej ewidencji budynków numerem [...] zlokalizowanego na działce nr [...] w Ś. Następnie decyzją nr [...] z dnia [...] r. PINB nakazał Z. S. Św. E. P.W., - tj. właścicielowi obiektów budowlanych zlokalizowanych na działce nr [...] przy ul. L.w Ś. oznaczonych numerami: [...], [...], [...] oraz obiektów budowlanych oznaczonych numerami [...], [...], [...], [...] tworzących kompleks zabudowy przeprowadzenie w zakresie obiektu budowlanego zlokalizowanego na działce nr [...] przy ul. L.w Ś. oznaczonego ewidencji budynków numerem [...] - kontroli, o której mowa w art. 62 ust. 1 pkt 1, tj.: okresowej, co najmniej raz w roku, polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego elementów budynku, budowli i instalacji narażonych na szkodliwe wpływy atmosferyczne i niszczące działania czynników występujących podczas użytkowania obiektu oraz zażądał przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu budowlanego zlokalizowanego na działce nr [...] przy ul. L.w Ś.oznaczonego numerem [...] - określającej jaki zakres rozbiórki jest niezbędny w celu usunięcia istniejącego zagrożenia dla ludzi i mienia z jednoczesnym ustaleniem zakresu niezbędnych zabezpieczeń.

Termin na wykonanie obowiązków określono do 30.11.2018 r. Z przesłanej do PINB w dniu 08.10.2018 r. odpowiedzi na skargę wynika, że na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] roku o sygnaturze [...] została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząca o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W dniu 03.12.2018 r. do akt sprawy zostało przedłożone uzupełnienie ekspertyzy budowlano-mykologiczno-biologicznej, opracowane przez mgr inż. D. W. tj. osobę posiadającą uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej. Z ww. opracowania wynika, że należy bezzwłocznie: zabezpieczyć elementy pokrycia dachowego przed osunięciem się poza obręb budynku, zabezpieczyć spalone i uszkodzone elementy dachu przed osunięciem się poza obręb budynku, zabezpieczyć fragmenty muru zew. i attyki w miejscu uszkodzonych i braku ciągłości obróbek blacharskich, zabezpieczyć uszkodzone szyby w ramach okiennych przed ich wypadnięciem.

Z dokumentacji tej wynika także, że występują dodatkowo nieprawidłowości stanu technicznego budynku polegające na uszkodzeniu stolarki okiennej i drzwiowej - uszkodzone przeszklenia okien i niezamknięte skrzydła okienne, narażone są na gwałtowne szarpanie przez wiatr i przeciągi co sprzyja dalszym ich uszkodzeniom. Notatką służbową z dnia 01.03.2019 r. PINB poinformował, że odstępuje od zasady określonej w art. 10 § 1 k.p.a., gdyż załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia, zdrowia ludzkiego i ze względu na grożącą niepowetowaną szkodą materialną, polegające na niebezpieczeństwie niekontrolowanego dalszego niszczenia obiektu, który posiada bardzo wysoki stopień zniszczeń konstrukcyjnych.

Decyzją nr [...] z dnia [...] r. PINB w Ś. nakazał Z. S. Św. E. P. W.tj. właścicielowi obiektu budowlanego oznaczonego wg geodezyjnej ewidencji budynków numerem [...] na działce nr [...] przy ul. L. w Ś., usunąć stwierdzone nieprawidłowości stanu technicznego obiektu budowlanego oznaczonego wg geodezyjnej ewidencji budynków numerem [...] na działce nr [...] przy ul. L.w Ś. poprzez usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego polegających na: I. I w terminie do dnia 30 czerwca 2019 roku: 1.1. miejscowym braku na budynku pokrycia dachu wykonanego z blachy stalowej, 1.2. miejscowym zdeformowaniu istniejącego pokrycia dachu z blachy stalowej, 1.3. uszkodzeniu i nieszczelności obróbek blacharskich na dachu budynku, gzymsach i attykach, 1.4. nieszczelności i uszkodzeniu rynien dachowych i rur spustowych, 1.5. braku izolacji pionowej i poziomej, 1.6. uszkodzeniu stolarki okiennej i drzwiowej - uszkodzone przeszklenia okien i niezamknięte skrzydła okienne.

I. II w terminie do dnia 30 czerwca 2021 roku: 1.7. zawilgoceniu stropów, ściany budynku w miejscach niezadaszonych, 1.8. zawilgoceniu elewacji budynku, 1.9. zawilgoceniu elementów więźby dachu (deskowanie, krokwie, belki poziome, murłaty), 1.10. korozja biologiczna drewnianych elementów konstrukcyjnych, 1.11. uszkodzeniu drewnianych elementów konstrukcji dachu poprzez nadpalenie i zwęglenie na skutek pożaru, 1.12. odspojeniu tynku na elewacji, 1.13. luźnym tynku na elewacji, 1.14. zawilgoceniu oraz zasoleniu ściany fundamentowe i posadzka betonowa w przyziemiu budynku, 1.15. zarysowaniu, spękaniu i uszkodzeniach ścian konstrukcyjnych, 1.16. ubytkach spoinowania i wykruszenia materiału w ścianach nośnych zewnętrznych i wewnętrznych, 1.17. zaleganiu w pomieszczeniu kotłowni i szybu windowego wody gruntowej, 1.18. zagrzybieniu oraz występowaniu glonów aerofitycznych na ścianach wewnętrznych oraz sufitach, 1.19. uszkodzeniu stropów poprzez występujące: zawilgocenie, zarysowania tynku oraz drobne pęknięcia i lokalne ubytki tynku, 1.20. osmoleniu lica komina, 1.21. osmoleniu elewacji budynku, 1.22. osmoleniu, łuszczeniu się farby na suficie w zaadoptowanych pomieszczeniach na poddaszu, 1.23. osmoleniu, nadpaleniu posadzki,1.24. osmoleniu ścian wewnętrznych, 1.25. osmoleniu powłok malarskich, 1.26. ugięciu stropu nad zaadaptowanymi pomieszczeniami. Jednocześnie tą decyzją PINB zakazał użytkowania obiektu budowlanego oznaczonego numerem [...] na działce nr [...] przy ul. L. w Ś., do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, o których mowa w pkt. 1.1-1.26 i wskazał, że zakaz użytkowania obiektu budowlanego oznaczonego wg geodezyjnej ewidencji budynków numerem [...] na działce nr [...] przy ul. L. w Ś. podlega natychmiastowemu wykonaniu z mocy prawa (art. 66 ust. 2 ustawy Prawo budowlane). PINB nakazał także zabezpieczyć bezzwłocznie: elementy pokrycia dachowego przed osunięciem się poza obręb budynku, spalone i uszkodzone elementy dachu przed osunięciem się poza obręb budynku, fragmenty muru zew. i attyki w miejscu uszkodzonych i braku ciągłości obróbek blacharskich, uszkodzone szyby w ramach okiennych przed ich wypadnięciem.

Od tej decyzji odwołanie wniosło Z.S. Św. E. P.W.zastępowane przez W. P., z zachowaniem ustawowego terminu do jego wniesienia.

D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. decyzją nr [...] z dnia [...] r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W swoim rozstrzygnięciu organ II instancji wskazał, że decyzja wydana w celu korygowania stwierdzonych nieprawidłowości powinna wyraźnie określać czynności bądź prace i roboty budowlane, które adresat decyzji jest obowiązany wykonać w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania obiektu lub jego części w zakreślonym przez organ terminie, dlatego też ponownie rozpatrując sprawę organ I instancji powinien wyraźnie określić czynności bądź prace i roboty budowlane, które mają być wykonane w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w celu zapewnienia prawidłowej realizacji obowiązków wynikających z art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego.

Przystępując do ponownego rozpatrzenia sprawy PINB pismem z dnia 31.05.2019r. poinformował o odstąpieniu od zasady określonej w art. 10 § 1 k.p.a. Następnie decyzją nr [...] z dnia 07.06.2019 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ś. nakazał Z. S. Św. E.P.W. tj. właścicielowi obiektu budowlanego oznaczonego numerem [...]na działce nr [...]przy ul. L.w Ś., usunąć stwierdzone nieprawidłowości stanu technicznego obiektu budowlanego oznaczonego wg geodezyjnej ewidencji budynków numerem[...]na działce nr [...]przy ul. L. w Ś.poprzez: I. I w terminie do dnia 30 czerwca 2019 roku: 1.1. uzupełnienie miejscowego braku na budynku pokrycia dachu wykonanego z blachy stalowej, 1.2. naprawę lub wymianę miejscowego zdeformowania istniejącego pokrycia dachu z blachy stalowej, 1.3. naprawę lub wymianę uszkodzonych i nieszczelnych obróbek blacharskich na dachu budynku, gzymsach i attykach, 1.4. naprawę lub wymianę nieszczelności i uszkodzenia rynien dachowych i rur spustowych, 1.5. wykonanie izolacji pionowej i poziomej, 1.6. naprawę lub wymianę uszkodzonej stolarki okiennej i drzwiowej - uszkodzonych przeszkleń okien i niezamkniętych skrzydeł okiennych.

II w terminie do dnia 30 czerwca 2021 roku: 1.7. osuszenie zawilgoconych stropów, ścian budynku w miejscach niezadaszonych, 1.8. osuszenie zawilgoconej elewacji budynku, 1.9. osuszenie zawilgoconych elementów więźby dachu (deskowanie, krokwie, belki poziome, murłaty), 1.10. naprawę lub wymianę skorodowanych biologicznie drewnianych elementów konstrukcyjnych, 1.11. naprawę lub wymianę uszkodzonych drewnianych elementów konstrukcji dachu tj. nadpalonych i zwęglonych na skutek pożaru, 1.12. wymianę odspojonego tynku na elewacji, 1.13. zbicie luźnego tynku na elewacji, 1.14. osuszenie zawilgocenia oraz usunięcie zasolenia ścian fundamentowych i posadzki betonowej w przyziemiu budynku, 1.15. naprawę zarysowań, spękań i uszkodzeń ścian konstrukcyjnych, 1.16. uzupełnienie ubytków spoinowania i wykruszenia materiału w ścianach nośnych zewnętrznych i wewnętrznych, 1.17. usunięcie z pomieszczenia kotłowni i szybu windowego wody gruntowej, 1.18. usunięcie zagrzybienia oraz glonów aerofitycznych na ścianach wewnętrznych oraz sufitach, 1.19. naprawę lub wymianę uszkodzonych stropów na skutek występujących: zawilgoceń, zarysowań tynku oraz drobnych pęknięć i lokalnych ubytkach tynku, 1.20. usunięcie osmolenia lica komina, 1.21. usunięcie osmolenia elewacji budynku, 1.22. usunięcie osmolenia, łuszczenia się farby na suficie w zaadoptowanych pomieszczeniach na poddaszu, 1.23. usunięcie osmolenia posadzki, 1.24. naprawę lub wymianę nadpalonej posadzki, 1.25. usunięcie osmolenia ścian wewnętrznych, 1.26. usunięcie osmolenia powłok malarskich, 1.27. naprawę bądź wymianę ugiętego stropu nad zaadaptowanymi pomieszczeniami.

Jednocześnie tą decyzją PINB zakazał użytkowania obiektu budowlanego oznaczonego w ewidencji budynków numerem [...] na działce nr [...] przy ul. L.w Ś., do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, o których mowa w pkt.1.1-1.27 i wskazał, że zakaz użytkowania obiektu budowlanego oznaczonego w ewidencji budynków numerem [...] na działce nr [...] przy ul. L.w Ś. podlega natychmiastowemu wykonaniu z mocy prawa (art 66 ust. 2 ustawy Prawo budowlane). PINB nakazał także zabezpieczyć bezzwłocznie: elementy pokrycia dachowego przed osunięciem się poza obręb budynku, spalone i uszkodzone elementy dachu przed osunięciem się poza obręb budynku, fragmenty muru zew. i attyki w miejscu uszkodzonych i braku ciągłości obróbek blacharskich, uszkodzone szyby w ramach okiennych przed ich wypadnięciem.

Od tej decyzji odwołanie wniosło Z. S. Św. E.P. W.zastępowane przez W. P. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej DWINB) na podstawie materiału zgromadzonego w przedmiotowej sprawie, w oparciu o przepisy obowiązującego prawa oraz zbadaniu zasadności argumentów podnoszonych w odwołaniu, stwierdził, że zgodnie z art. 66 Prawa budowlanego organ nadzoru budowlanego nakłada na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązek usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania obowiązku, w sytuacji ustalenia, iż obiekt budowlany: 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo 3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo 4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia.

Zgodnie z orzecznictwem administracyjnym, jeżeli wystąpi choćby jedna z przesłanek, określonych w treści art. 66 ust. 1 pkt 1-3 ustawy to organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz obligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Ponadto w przypadkach wskazanych w pkt 1-3, właściwy organ może zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Decyzja o zakazie użytkowania obiektu, jeżeli występują okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu i może być ogłoszona ustnie. Przepis ten pozostaje w ścisłej korespondencji z art. 61 Prawa budowlanego ustanawiającym po stronie tych właśnie podmiotów obowiązek utrzymywania i użytkowania obiektu budowlanego zgodnie z jego przeznaczeniem wymaganiami ochrony środowiska oraz w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami zawartymi w art. 5 ust. 1-7 ustawy.

Postępowanie dotyczące nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego lub jego niewłaściwego użytkowania zmierza do przywrócenia pełnej sprawności technicznej obiektu budowlanego oraz zapewnienia możliwości jego bezpiecznego użytkowania. Organ, który stwierdzi, że stan techniczny obiektu budowlanego lub sposób jego użytkowania nie odpowiada wymogom zawartym w art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego, jest zobowiązany do wydania nakazu w trybie art. 66 Prawa budowlanego celem przywrócenia stanu zgodnego z normami prawnymi w zakresie utrzymywania i użytkowania obiektu budowlanego.

W ocenie organu nie budzi najmniejszych wątpliwości to, że w badanym przypadku mamy do czynienia z sytuacją, o której mowa w art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy. Z zebranego materiału dowodowego w sprawie wynika, że budynek niewątpliwie jest w złym stanie technicznym i nie nadaje się do bezpiecznego użytkowania. Stwierdzono następujące nieprawidłowości: miejscowy brak pokrycia dachu wykonanego z blachy stalowej, miejscowe zdeformowanie istniejącego pokrycia dachu z blachy stalowej, uszkodzenia i nieszczelności obróbek blacharskich na dachu budynku, gzymsach i attykach, nieszczelności i uszkodzenia rynien dachowych i rur spustowych, brak izolacji pionowej i poziomej, uszkodzenie stolarki okiennej i drzwiowej (uszkodzone przeszklenia okien i niezamknięte skrzydła okienne), zawilgocenie stropów, ścian budynku w miejscach niezadaszonych, elewacji budynku, elementów więźby dachu (deskowanie, krokwie, belki poziome, murłaty), korozja biologiczna drewnianych elementów konstrukcyjnych, uszkodzenie drewnianych elementów konstrukcji dachu poprzez nadpalenie i zwęglenie na skutek pożaru, odspojenie tynku na elewacji, zawilgocenie oraz zasolenie ściany fundamentowej i posadzki betonowej w przyziemiu budynku, zarysowania, spękania i uszkodzenia ścian konstrukcyjnych, ubytki spoinowania i wykruszenia materiału w ścianach nośnych zewnętrznych i wewnętrznych, zaleganie w pomieszczeniu kotłowni i szybu windowego wody gruntowej, zagrzybienie oraz występowanie glonów aerofitycznych na ścianach wewnętrznych oraz sufitach, uszkodzenia stropów, osmolenie lica komina, elewacji budynku, łuszczenie się farby na suficie w zaadoptowanych pomieszczeniach na poddaszu, osmolenie i nadpalenie posadzki, ścian wewnętrznych, powłok malarskich, ugięcie stropu nad zaadaptowanymi pomieszczeniami. Ww. nieprawidłowości potwierdzają:

1. - protokół z oględzin przeprowadzonych przez PINB w dniu 23.08.2017r.,
2. - ekspertyza budowlano-mykologiczno-biologiczna budynku dawnego szpitala w Ś,wykonana przez Instytut Techniczny Budownictwa prof. M. K. dnia 29.06.2018r.,
3. - protokół nr [...] z okresowej pięcioletniej kontroli stanu technicznego z dnia [...]r. sporządzony przez mgr inż. D. W.,
4. - protokół nr [...] z dnia [...]. kontroli bezpiecznego użytkowania obiektu budowlanego w przypadku okoliczności, o których mowa w art. 61 pkt 2 Prawa budowalnego (po pożarze) sporządzony przez mgr inż. D. W.,
5. - protokół nr [...]z dnia [...]. kontroli bezpiecznego użytkowania obiektu budowlanego w przypadku okoliczności, o których mowa w art. 61 pkt 2 (Prawa budowalnego (po pożarze) sporządzony przez mgr inż. D. W. W świetle ww. nieprawidłowości, oczywiste jest, że stanu przedmiotowego budynku nie można uznać za stan należyty, o którym mowa w ww. art. 61 Prawa budowlanego. Stan obecny budynku odbiega zatem od stanu wymaganego - stanu należytego, przez który należy uznać stan w którym stwierdzone nieprawidłowości nie powinny występować.

W świetle powyższego niezbędne było nałożenie na Z. S. Św. E. P.W. - właściciela ww. budynku obowiązków określonych w sentencji decyzji PINB, aby wykluczyć i zminimalizować stwierdzone niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia ludzkiego oraz usunąć nieodpowiedni stan techniczny ww. budynku.

Odnosząc się do argumentów odwołania tut. organ wskazuje, że celem decyzji wydanej w oparciu o art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego jest jedynie doprowadzenie obiektu budowlanego do należytego stanu technicznego. Nie jest przy tym istotne, jakimi metodami (jaką techniką) nastąpi przywrócenie właściwego stanu technicznego obiektu. Ważne jest natomiast, by został zrealizowany cel decyzji, czyli usunięcie stanu zagrożenia życia lub zdrowia ludzi, a także bezpieczeństwa mienia (por.: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 grudnia 2010 sygn. akt li SA/Łd 464/10). Powyższy przepis nie uzależnia przy tym wydania nakazu od posiadania przez właściciela środków finansowych, pozwalających na ich wykonanie. Organ nie rozstrzyga bowiem o sposobach finansowania wykonania robót, a jedynie o obowiązku usunięcia niewłaściwego stanu technicznego obiektu (por. wyrok WSA w Szczecinie z 21.11.2013r., sygn. akt II SA/Sz 632/13).

Tym samym argumentacja związana z kwestią natury organizacyjnej (konieczność podjęcia czynności mających na celu wyłonienie wykonawcy robót, pozyskiwanie środków finansowych), nie może być skuteczna w przypadku orzekania przez organ nadzoru budowlanego w toku postępowania administracyjnego mającego za przedmiot stan techniczny budynku. Aspekty ekonomiczne związane z możliwościami finansowymi zobowiązanych nie powinny być i nie są przedmiotem badania przez organy nadzoru budowlanego, zwłaszcza w odniesieniu do takich robót budowlanych, które są istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa użytkowników obiektu lub osób trzecich (zob. wyrok NSA z 5 listopada 2009 r., sygn. II OSK 1751/08, Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 17 kwietnia 2018 sygn. akt II SA/Bk 26/18, Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 lutego 2018 sygn. akt II SA/Lu 1164/17). Z tego powodu brak środków finansowych pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie.

Ponadto Organ I instancji zróżnicował termin wykonania ww. obowiązków z uwagi na ich stopień skomplikowania. Mając jednak na uwadze, że minął termin wykonania obowiązków określonych w punktach 1.1 - 1.6 w ww. decyzji, tut. organ postanowił zmienić zaskarżoną decyzję w zakresie terminu wykonania ww. obowiązków i ustalił nowy termin ich wykonania do dnia 31 stycznia 2020r., a w pozostałym zakresie utrzymuję zaskarżoną decyzję w mocy. Reasumując powyższe rozważania tut. organ doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa i należy ją utrzymać w mocy. Organ II instancji nie dostrzegł uchybień w sposobie w jaki PINB prowadził postępowanie w sprawie mających istotne znaczenie dla zaskarżonego rozstrzygnięcia.

W skardze na ostateczną decyzję pełnomocnik skarżącego, nabywcy spornej nieruchomości, zaskarżył ją w całości, tj. w zakresie terminu wykonania obowiązków wskazanych w pkt 1.1 — 1.6. W ocenie skarżącego, przy podejmowaniu zaskarżonej decyzji doszło do naruszenia: przepisów prawa materialnego, tj. art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 oraz art. 66 ust. 2 ustawy z dnia Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1186 z późn. zm.) poprzez ich błędne zastosowanie, przejawiające się w braku uwzględnienia indywidualnych cech obiektu budowlanego i ustaleniu błędnego terminu wykonania obowiązków określonych w decyzji nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w pkt I ppkt 1.1 - 1.6 na dzień 31 stycznia 2020 r. oraz w ppkt 1.7 - 1.27 na dzień 30 czerwca 2021 r. w sytuacji gdy terminy te są niemożliwe do osiągnięcia przez właściciela, albowiem: a) zakres obowiązków wskazanych w zaskarżonej decyzji DWINB oraz poprzedzającej jej decyzji PINB jest bardzo szeroki i wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, a więc przeprowadzenia procedury administracyjnej opisanej przepisami ustawy - Prawo budowlane, co ma istotny wpływ na brak możliwości dochowania terminów wyznaczonych przez organy; b) obiekt budowlany, którego dotyczy zaskarżona decyzja jest objęty ochroną konserwatorską i znajduje się w wykazie zabytków a obowiązki podlegające wykonaniu stosownie do zaskarżonych decyzji, wymagają co najmniej konsultacji z konserwatorem zabytków i przygotowania programu prac konserwatorskich, co również istotnie wpływa na brak możliwości dochowania terminów wyznaczonych przez organy; c) zgodnie ze "sztuką budowlaną" konieczne jest dokonanie zmian w zakresie kolejności wykonywania obowiązków w następującym zakresie: roboty budowlane wymienione w pkt 1.1 — 1.3 winny być wykonane po zrealizowaniu prac budowlanych wyszczególnionych w pozycjach 1.9-1.11, 1.18, 1.19; - roboty budowlane wymienione w pkt 1.5 winny być wykonane po zrealizowaniu prac wyszczególnionych w pkt 1.7,1.8., 1.14; roboty budowlane wymienione w pkt 1.6 powinny być wykonane po zrealizowaniu prac budowlanych wyszczególnionych w pkt 1.12 i 1.13; d) zasady doświadczenia życiowego oraz "sztuki budowlanej" wskazują, że w chwili obecnej z uwagi na "okres zimowy", nie jest możliwe prawidłowe i terminowe wykonanie obowiązków nałożonych w zaskarżonych decyzjach;

2) przepisów prawa procesowego, tj.: art. 7 i 77 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej i brak uwzględnienia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy mających istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji, a w szczególności pominięcie okoliczności, które organy winny brać pod uwagę z urzędu, tj.: wpływ długości procedury administracyjnej opisanej przepisami ustawy — Prawo budowlane na czas niezbędny do wykonania obowiązków w zakreślonym terminie, objęcie obiektu budowlanego ochroną konserwatorską, - możliwość wykonania przez inwestora/właściciela obowiązków opisanych w pkt 1.1 — 1.6 w okresie zimowym do 31 stycznia 2020 r. art. 107 § 3 kpa, poprzez brak ustosunkowania się w treści zaskarżonej decyzji do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu skarżącego i powołania przyczyn takiego stanowiska, w szczególności w zakresie w jakim Skarżący w treści odwołania podnosił "nierealność" terminu z przyczyn technicznych jak i z uwagi na sytuację na rynku usług budowlanych. Mając na uwadze powyższe zarzuty, pełnomocnik skarżącego wnosi o: 1) dopuszczenie w poczet materiału dowodowego i przeprowadzenie dowodu z: - odpisu opinii inżynierskiej z dnia [...] r. sporządzonej przez D. W. – na okoliczność braku możliwości usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w zakreślonym terminie, konieczności zmiany terminu i kolejności wykonania obowiązków wskazanych w zaskarżonych decyzjach; - odpisu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10.04.2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 2285/18 — na okoliczność objęcia ochroną konserwatorską obiektu budowlanego będącego przedmiotem zaskarżonej decyzji;

3) uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji nr [...] z dnia [...] r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. nr [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania; ewentualnie, wnoszę o zmianę terminu wykonania;

4) zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. Pełnomocnik wyjaśnił, że legitymacja skarżącego do wniesienia skargi, wynika z faktu, że po dacie wydania zaskarżonej decyzji i jej doręczenia nastąpiła zmiana własności obiektu budowlanego będącego przedmiotem zaskarżonych decyzji. Umową sprzedaży z dnia [...] r., Repertorium A numer [...], dotychczasowy właściciel — Z. S. Św. E. P. W. przeniósł własność przedmiotowego obiektu budowlanego na rzecz nowego właściciela - Pana B. B.., który przejął i wstąpił we wszelkie prawa i obowiązki związane z przedmiotową nieruchomością, w tym dotyczące zaskarżonych decyzji. W załączeniu przedkładam odpis ww. aktu notarialnego. W uzasadnieniu skarga podnosi, że nie zgadza się z rozstrzygnięciem zaskarżonej decyzji, zwłaszcza w zakresie terminów wykonania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości określonych w zaskarżonej decyzji oraz decyzji z dnia [...] r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. nr [...]. Skarżący nie kwestionuje - co do zasady - podstaw do wydania zaskarżonej decyzji, czy spełnienia przesłanek opisanych w decyzjach, natomiast istotne (w jego ocenie) zastrzeżenia budzi termin usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości ustalony przez organ: w zakresie obowiązków określonych w pkt I ppkt 1.1 - 1.6 na dzień 31 stycznia 2020 r., - w zakresie obowiązków określonych w pkt II ppkt 1.7 - 1.27 na dzień 30 czerwca 2021 r. W ocenie skarżącego, D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w sposób "pobieżny" ocenił zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w. W istocie, organ II instancji powielił jedynie ustalenia i ocenę materiału dowodowego dokonaną przez organ I instancji a jedynie z uwagi na upływ terminu wskazanego w decyzji organu I instancji (30.06.2019 r.) zmodyfikował ten termin, wydłużając go do dnia 31.01.2020 r. Tymczasem, taka konstrukcja prawna zaskarżonej decyzji nie zasługuje na ochronę prawną. Jak się bowiem powszechnie przyjmuje (za [w]: Kosicki Artur. Art.

66. W: Prawo budowlane. Komentarz aktualizowany [online] System Informacji Prawnej LEX), podejmując decyzje o usunięciu nieprawidłowości stanu technicznego obiektu budowlanego na podstawie przepisu art, 66. organ powinien uwzględniać indywidualne cechy konkretnego obiektu. Dlatego rodzaj i zakres wystosowanych nakazów powinny być zależne od ustalonych konkretnych potrzeb (por. wyroki NSA: z 16.05.2002 r., SA/Bk 101/02, LEX nr 705626; z 27.02.2007 r., II OSIC 355/06, LEX nr 505618). Znamienne przy tym jest, że fakt zaistnienia przesłanek obligujących organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji na podstawie art. 66 ust. 1 musi wynikać z ustaleń poczynionych przez ten organ w przeprowadzonym postępowaniu i następnie znaleźć odpowiednie odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Do wydania decyzji nakazującej doprowadzenie obiektu budowlanego do odpowiedniego stanu nie wystarczy ogólne stwierdzenie przez organ, że zachodzą przesłanki określone wart. 66 ust.

1. Organ nadzoru budowlanego, opierając decyzję na art. 66 ust. 1 pkt 1. musi jednoznacznie sprecyzować, jakie nieprawidłowości występują oraz któremu z dóbr wymienionych w pkt 1 zagrażają i dlaczego. Rozstrzygając natomiast na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3. organ nadzoru budowlanego powinien wykazać, którym wymaganiom wynikającym z obowiązujących przepisów nie odpowiada stan techniczny obiektu budowlanego. Wobec tego, że celem art. 66 jest utrzymanie obiektów budowlanych w należytym stanie technicznym, decyzja powinna ograniczać się wyłącznie do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości (por. wyrok NSA z 26.11.2010 r.. II OSIC 1794/09. LEX nr 746799). Celem art. 66 jest ukierunkowanie działania na zapewnienie należytego użytkowania obiektów budowlanych. Dlatego decyzje wydawane przez organ nadzoru budowlanego powinny zmierzać do usunięcia stwierdzonych w obiekcie budowlanym nieprawidłowości. Decyzja powinna być wydana na podstawie zgromadzonego przez organ materiału dowodowego, stanowiącego podstawę faktyczną rozstrzygnięcia. Najbardziej miarodajnym i obiektywnym dowodem będą wyniki kontroli obiektu budowlanego przedstawione w protokole jej przeprowadzenia i podpisane przez osoby biorące udział w tej czynności. Istotnym dowodem będzie też ekspertyza dokonana przez osobę o odpowiednim przygotowaniu, choć brak jest wymogu co do tego, aby była to osoba posiadająca stosowne uprawnienia budowlane. Ekspertyza powinna zawierać odpowiedni opis i wnioski co do sposobu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Na podstawie materiału dowodowego zebranego w sprawie organ nadzoru budowlanego wydaje rozstrzygnięcie, nie jest przy tym związany wnioskami zamieszczonymi w ekspertyzie. Znamienne przy tym jest, że poza tymi okolicznościami niezbędnymi do wydania zaskarżonej decyzji winna ona uwzględniać nie tylko wyniki przeprowadzonej kontroli stanu obiektu, lecz również możliwość jego doprowadzenia do właściwego stanu technicznego z uwzględnieniem zasad doświadczenia życiowego, "sztuki budowlanej" czy przepisów prawa budowlanego.

W ocenie skarżącego organ II instancji, wydając zaskarżoną decyzję nieprawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego, tj. art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 oraz art. 66 ust. 2 ustawy z dnia Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Wydając zaskarżoną decyzję nie uwzględnił bowiem indywidualnych cech obiektu budowlanego. W szczególności nie podjął jakichkolwiek ustaleń czy wskazany zakres prac zmierzający do usunięcia dostrzeżonych nieprawidłowości jest możliwy dokonania przy uwzględnieniu chociażby jego wielkości czy "pory roku". Dla przykładu należy bowiem dostrzec, że obiekt budowlany stanowi bowiem nieruchomość - budynek dawnego szpitala w Ś.obejmujący powierzchnię użytkową ok. [...] m2, pięć kondygnacji, w którym na samym parterze jest usytuowanych ok. 73 otworów okiennych o powierzchni od 2,9 m2 do 3,6 m2. Ilość otworów okiennych na wyższych poziomach jest porównywalna.

Nie sposób również pominąć, że w realiach tej sprawy zmiana zakreślonego terminu na dzień 31.01.2020 r. dokonana w decyzji, która ostatecznie została doręczona 4.10.2019 r. powoduje, że w rzeczywistości obowiązki określone w ppkt 1.1 - 1.6 decyzji nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego winny być dokonane w okresie zimowym. Tymczasem, same zasady doświadczenia życiowego oraz "sztuki budowlanej" pozwalają poddać w wątpliwość realność dotrzymania terminu. Nie sposób bowiem przyjąć za racjonalne nakładanie obowiązków wykonania w okresie zimowym takich prac jak: uzupełnienie pokrycia dachowego, dokonanie obróbek blacharskich, wymianę rynien i stolarki okiennej, wreszcie wykonanie izolacji pionowej czy poziomej. Same zasady doświadczenia życiowego pozwalają bowiem poddać w wątpliwość nie tylko samą realność ich wykonania, ale i rzeczywisty wpływ na usunięcie stanu zagrożenia życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska czy doprowadzenie do zgodności stanu technicznego budynku.

Wydając zaskarżoną decyzję, organ II instancji pominął również fakt, że zakres obowiązków wskazanych w zaskarżonej decyzji DWINB, w tym również określonych w pkt I.II 1.7 - 1.27 poprzedzającej decyzji PINB jest bardzo szeroki i w większości wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. W celu wykonania ustalonych obowiązków konieczne jest więc przeprowadzenie procedury administracyjnej opisanej przepisami ustawy — Prawo budowlane. Ta z kolei ma istotny wpływ na termin ustalony w decyzji. Na gruncie stosowania art. 66 ustawy — Prawo budowlane podkreśla się przy tym, że w sytuacji gdy zakres robót budowlanych, których wykonanie jest konieczne, aby zostały usunięte stwierdzone nieprawidłowości, w istocie sprecyzowanych w nakazie wydanym na podstawie art. 66, obejmuje roboty wymagające pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, adresat decyzji zobowiązany do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, przed przystąpieniem do wykonania decyzji, czyli podjęcia robót budowlanych, obowiązany jest uzyskać wymaganą dla danych robót decyzję o pozwoleniu na budowę, bądź dokonać wymaganego zgłoszenia. Okoliczność ta powinna być rozważana na etapie ustalania, jaki konkretny zakres obowiązków nałożyć na adresata decyzji (vide: Kosicki Artur. Art.

66. W: Prawo budowlane. Komentarz aktualizowany. System Informacji Prawnej LEX, 2019). Organ pominął również fakt, że obiekt budowlany, którego dotyczy zaskarżona decyzja jest objęty ochroną konserwatorską i znajduje się w wykazie zabytków a obowiązki podlegające wykonaniu stosownie do zaskarżonych decyzji, wymagają co najmniej konsultacji z konserwatorem zabytków i przygotowania programu prac konserwatorskich, co również istotnie wpływa na brak możliwości dochowania terminów wyznaczonych przez organy. W tym zakresie wskazać należy, że z informacji zawartych w treści opinii inżynierskiej z dnia [...] r., a załączonej do skargi jednoznacznie wynika, że sam proces administracyjny obejmujący czas trwania postępowania zmierzającego do uzyskania pozwolenia na budowę, jak i każdorazową konsultację czy uzyskanie zgody konserwatora zabytków czyni niemożliwe wykonanie obowiązków w zakreślonym terminie. W zakresie obowiązków wskazanych w I.11.1 - 1.6 termin wykonania obowiązków wynosi realnie ok. 362 - 712 dni, natomiast w zakresie wykonania obowiązków wskazanych w I.II 1.7 -1.27 wynosi 466 -1146 dni. Zasadne jest również dostrzeżenie, że jak wynika z tej opinii, zgodnie ze "sztuką budowlaną" konieczne jest dokonanie zmian w zakresie kolejności wykonywania obowiązków w następującym zakresie: - roboty budowlane wymienione w pkt 1.1 — 1.3 winny być wykonane po zrealizowaniu prac budowlanych wyszczególnionych w pozycjach 1.9-1.11,1.18,1.19; -roboty budowlane wymienione w pkt 1.5 winny być wykonane po zrealizowaniu prac wyszczególnionych w pkt 1.7, 1.8., 1.14; - roboty budowlane wymienione w pkt 1.6 powinny być wykonane po zrealizowaniu prac budowlanych wyszczególnionych w pkt 1.12 i 1.13.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, zdaniem pełnomocnika, wydając zaskarżoną decyzją organ II instancji naruszył art. 7 i 77 kodeksu postępowania administracyjnego nie dochowując zasady prawdy obiektywnej i nie uwzględniając wszystkich okoliczności faktycznych sprawy mających istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji, tj. -wpływu długości procedury administracyjnej opisanej przepisami ustawy — Prawo budowlane na czas niezbędny do wykonania obowiązków w zakreślonym terminie, - objęcia obiektu budowlanego ochroną konserwatorską, - możliwości wykonania przez inwestora/właściciela obowiązków opisanych w pkt 1.1 — 1.6 w okresie zimowym do 31 stycznia 2020 r. Tymczasem, prawidłowe zastosowanie ww. przepisów pozwala bowiem przyjąć, że ww. okoliczności organy winien rozważyć i uwzględnić z urzędu również na etapie odwoławczym rozpoznając odwołanie od decyzji organu I instancji. W treści zaskarżonej decyzji dostrzeżono również braki wynikające z art. 107 § 3 kpa.

Poza jedynie pobieżnym odniesieniem się organu do kwestii związanej z metodą/techniką usunięcia nieprawidłowości czy wpływu posiadanych środków finansowych na wykonanie obowiązków, organ II instancji nie odniósł się do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu i powołania przyczyn takiego stanowiska. W szczególności organ całkowicie zaniechał odniesienia się do "nierealności" wyznaczonych terminów z przyczyn technicznych jak i z uwagi na sytuację na rynku usług budowlanych. Tymczasem, dyspozycja powołanego przepisu jednoznacznie wskazuje na obowiązek ustosunkowania się do wszystkich zarzutów Skarżącego.

W doręczonej sądowi odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie dokonuje zatem kontroli na podstawie kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna (postanowienie) jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej (postanowienia), względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

W niniejszej sprawie sąd dopatrzył się uchybień w decyzji organu odwoławczego, skarga zatem zasługiwała na uwzględnienie. Podstawę materialnoprawną wydanych w sprawie postanowień stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.). W myśl art. 61 tej ustawy właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymywać i użytkować obiekt według zasad, o których mowa w art. 5 ust.

2. Zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego, obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7. Stosownie zaś do art. 62 ust. 1 przywołanej ustawy, obiekty powinny być w czasie ich użytkowania poddawane przez właściciela lub zarządcę: 1) okresowej kontroli, co najmniej raz w roku, polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego: a) elementów budynku, budowli i instalacji narażonych na szkodliwe wpływy atmosferyczne i niszczące działania czynników występujących podczas użytkowania obiektu, b) instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska, c) instalacji gazowych oraz przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych);

2) okresowej kontroli, co najmniej raz na 5 lat, polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego i przydatności do użytkowania obiektu budowlanego, estetyki obiektu budowlanego oraz jego otoczenia; kontrolą tą powinno być objęte również badanie instalacji elektrycznej i piorunochronnej w zakresie stanu sprawności połączeń, osprzętu, zabezpieczeń i środków ochrony od porażeń, oporności izolacji przewodów oraz uziemień instalacji i aparatów. Przepis art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym na dzień wydawania ostatecznej decyzji w sprawie, wskazywał, że w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo 3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo 4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Powołując się na zaistnienie okoliczności wskazanych w przepisie punktu 3 ustępu pierwszego przywołanego artykułu organ nałożył na zarządcę budynku szereg obowiązków, szczegółowo opisanych w osnowie decyzji organu pierwszej instancji, a niekwestionowanych (co do zasady) przez stronę skarżącą. Dokonując prawidłowych ustaleń w tym zakresie organ wydał, właściwą w zakresie nałożonych obowiązków, decyzję w sprawie. Jednakże - zdaniem sądu - wydając nakaz usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym budynku, stosownie do wymogów wynikających z art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. organ nie wyjaśnił w sposób wystarczający kwestii związanej z wyznaczeniem terminu wykonania nałożonego obowiązku.

Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji należało wziąć pod uwagę, że jako podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia organy powołały art. 66 ust. 1 pkt. 1 i 3 pb. Przepis ten służy doprowadzeniu istniejącego obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem. Inaczej mówiąc, stanowi on instrument egzekwowania od właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego obowiązku utrzymywania obiektu w należytym stanie. Obowiązek utrzymania budynku w należytym stanie nakłada ustawodawca w art. 61 pkt 1 w zw. z (przywołanym wyżej) art. 5 ust. 2 pb. Obiekt budowlany trzeba utrzymywać w "należytym stanie technicznym i estetycznym", nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1-7 pb.

Dalej trzeba powiedzieć, że redakcja art. 66 ust. 1 pb wskazuje, że decyzja nakazująca usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w obiekcie budowlanym winna zawierać dwa elementy składowe. Po pierwsze organ zobowiązuje stronę do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w substancji budynku. Podstawę do wydania takiego orzeczenia stanowi ustalenie którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 66 ust. 1 pkt. 1-4 pb. wyznacza (określa) stronie konkretny termin wykonania nałożonego obowiązku, przy czym kwestię terminu ustawodawca pozostawia w całości organowi nadzoru.

W świetle powyższego podkreślić należy, że decyzje wydawane na podstawie art. 66 ust. 1 pb mają charakter związany jedynie w zakresie nałożenia na stronę obowiązku usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w budynku. Ustalenie bowiem jakiejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 66 ust. 1 pkt. 1-4 pb, obliguje organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji nakazowej. W zakresie jednak określenia długości terminu wykonania nałożonych na stronę obowiązków, ustawodawca nie wskazał prawnych przesłanek, jakimi powinien kierować się organ. W konsekwencji uznać należy, że określenie długości terminu wykonania nakazu leży w sferze uznania organu nadzoru. Nie bez przyczyny wskazuje się w judykaturze, że organ nadzoru budowlanego ma możliwość swobody w zakresie określenia terminu wykonania nakazanych robót budowlanych (zob. np. motywy wyroku NSA z 15 XI 2019 r., II OSK 3287/17, publ. CBOSA). W rezultacie ten element decyzji może być określany z uwzględnieniem kryteriów z art. 7 in fine kpa, tj. interesu społecznego i słusznego interesu strony.

Może być również zmieniany w trybie art. 155 kpa, który także operuje przesłanką interesu społecznego i słusznego interesu strony. Są to kryteria właściwe dla uznania administracyjnego wymagającego od organu każdorazowego uwzględnienia okoliczności faktycznych konkretnej sprawy i wykazania zasadności rozstrzygnięcia.

Zdaniem sądu, organ odwoławczy, określił nowy termin, w zakresie obowiązków określonych w pp. 1.1-1.6 decyzji organu pierwszej instancji uznając, że jest odpowiedni, lecz nie objaśnił dlaczego. Tymczasem organ drugiej instancji nie zwrócił uwagi, że wydał orzeczenie 27 września 2019 r., a doręczona stronie zobowiązanej została w październiku 2019 r. więc na dobrą sprawę właścicielowi obiektu pozostawiono na wykonanie obowiązków, nałożonych w drugiej części decyzji cztery miesiące. Organ nie rozważył, czy proponowany termin jest realny do wykonania nakazanych robót budowlanych. Jak trafnie przyjmuje się w orzecznictwie, nieustosunkowanie się przez organ do twierdzeń uważanych przez stronę za istotne dla sposobu załatwienia sprawy, uchybia obowiązkom wynikającym z art. 8 i art. 11 K.p.a. w sposób, który ma istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż sprawa nie zostaje załatwiona zgodnie z wynikającymi z tych przepisów zasadami ogólnymi postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt II GSK 1758/12, wszystkie orzeczenia powołane w uzasadnieniu dostępne są na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Piśmiennictwie jest również zgodne, że organ określając termin wykonania nakazu powinien uwzględnić realia konkretnej sprawy i wyznaczyć stosowny termin wykonania nałożonych obowiązków (por. A. Despot-Mładanowicz [w:] A. Gliniecki (red.), Prawo budowlane. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2012, wyd. 1, s. 598). Tak jednak nie stało się w rozpoznawanej sprawie, a przynajmniej nie wynika z uzasadnienia decyzji, by w omawianym zakresie organ obu instancji brał pod uwagę jakiekolwiek okoliczności.

W tym miejscu trzeba dodać, że dokonując analizy stanu zniszczeń w budynku (jedynie na podstawie znajdujących się w nich zdjęć) wydaje się że zniszczenia te są znaczne. Skoro zaś ustawodawca pozostawił do oceny organu jaki w konkretnym stanie faktycznym zastosować termin (czyli jaki okres będzie optymalny z punktu widzenia z jednej strony konieczności doprowadzenia budynku do stanu pożądanego, a z drugiej technicznych możliwości dotrzymania wyznaczonego terminu) to obowiązkiem organu nadzoru budowlanego jest wyważenie i uzasadnienie przyjętych w decyzji terminów wykonania nakazanych robót. Rzeczą organu jest uwzględnienie wszystkich okoliczności faktycznych, niezbędnych dla prawidłowego ustalenia tego terminu, w warunkach konkretnej sprawy. Kwestie związane z niezbędną organizacją nakazanych robót powinny zostać wzięte przez organ pod rozwagę przy określaniu terminu ich wykonania. Realność terminu winna uwzględniać czynności zobowiązanego, których musi dochować w świetle obowiązujących unormowań i sztuki budowlanej.

Orzeczenie organu drugiej instancji stanowi naruszenie art. 7 in fine kpa poprzez brak wyważenia z jednej strony interesu społecznego, a z drugiej uzasadnionego interesu strony. Zdaniem sądu w tym składzie takie uchybienie procesowe jest uchybieniem mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Na marginesie dotychczasowych uwag można jeszcze wskazać, że "art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane przewiduje rodzaj sankcji nałożonej na użytkownika w sytuacji stwierdzenia nieprawidłowości w utrzymaniu obiektu budowlanego. Wobec tego wykonanie nałożonego obowiązku nie wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, która w swej istocie ma na celu realizację konkretnego uprawnienia inwestora" wyrok wsa w Warszawie z dnia 26 października 2004 r., IV SA 1833/03, LEX nr 164462). Zatem argumentacja skargi w tym zakresie jest chybiona. Trzeba również jasno powiedzieć, że również kwestie finansowe (w zakresie faktycznych możliwości pokrycia kosztów usunięcia dostrzeżonych nieprawidłowości) dla organów nadzoru budowlanego mają drugorzędne znaczenie. Jak wyjaśnił bowiem NSA w kolejnym swoim wyroku z dnia 16 listopada 2000 r. (V SA 1393/98, LEX nr 53391) "w przypadku ujawnienia okoliczności dających podstawę do wydania decyzji na podstawie przepisu art. 66 ustawy z 1994 r. Prawo budowlane organ administracji nie jest związany brakiem ujęcia kosztów remontów w planie finansowym wspólnoty mieszkaniowej jak i brakiem uchwały wspólnoty o przeprowadzeniu generalnego remontu, bowiem decyzja nie rozstrzyga o sposobach finansowania wykonania robót, a jedynie o obowiązku usunięcia niewłaściwego stanu technicznego budynku i uprawnienie organu administracji wynikające z wymienionego przepisu stanowi podstawę do ingerencji w działanie właściciela czy zarządcy budynku niezależnych od jego woli i brak stosownych uchwał wspólnoty w tym zakresie nie mógł być przesłanką negatywną dla wydania decyzji".

Reasumując, zdaniem sądu, skoro skarżona decyzja narusza art. 7, 8, 107 § 3, 9, 11 kpa, w stopniu, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy skarga podlegała uwzględnieniu, stosownie do przepisu art. 145 § 1c ppsa, należało orzec jak na wstępie.

Orzeczenie o kosztach znajduje swoje uzasadnienie w art. 200 ppsa, w zw. z i o kosztach postanowił na postawie art. 200 tejże ustawy, w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2015.0.1800)

Ponownie rozpoznając sprawę rzeczą organu będzie ponowna ocena zgromadzonego materiału dowodowego pod kątem rzeczywistych możliwości wykonania przez zobowiązaną w terminie, określonym w decyzji nałożonych obowiązków. Przy tym, skoro decyzja została uchylona, a skarżący w toku ponownego postępowania złożyłby do akt administracyjnych opinię dołączoną do skargi, organ może rozważyć sugestie w niej zawarte co do kolejności nałożenia obowiązków.