Uzasadnienie
Wnioskiem z 12 stycznia 2010 r. W. K. zwróciła się do Burmistrza C. o udostępnienie informacji publicznej, na podstawie art. 61 Konstytucji RP oraz art. 2 ustawy z 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, poprzez przesłanie kserokopii złożonego w Prokuraturze Rejonowej w Ł. w dniu 05 lutego 2008 r. zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa, w wyniku którego to zawiadomienia prowadzone było postępowanie 3Ds. [...] oraz przesłanie kserokopii wszystkich dokumentów urzędowych – korespondencji w sprawie wszczętej wskazanym zawiadomieniem.
Pismem z 09 lutego 2010 r. Burmistrz C. zwrócił się do Prokuratury Rejonowej w Ł. o ocenę, czy udostępnienie żądanych przez W. K. kserokopii dokumentów nie wpłynie negatywnie na postępowanie przygotowawcze oraz czy nie naruszy przepisów prawa karnego. O powyższym wystąpieniu organ poinformował wnioskodawczynię.
Kolejnym, identycznym wnioskiem z 23 lutego 2010 r. W. K. powtórzyła żądanie z 12 stycznia 2010 r. Dodatkowo wskazała, że postępowanie przygotowawcze 3Ds. [...] zostało umorzone przez Prokuraturę Rejonową w Ł. postanowieniem z [...] września 2008 r.
Postanowieniem z [...] lutego 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze – po rozpoznaniu zażalenia na bezczynność organu I instancji - zobowiązało na podstawie art. 37 § 2 Kpa Burmistrza C. do zajęcia stanowiska odnośnie udostępnienia lub odmowy udostępnienia żądanej przez W. K. informacji – w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego postanowienia.
W dniu 04 marca 2010 r. Burmistrz C., w odpowiedzi na wnioski z 12 stycznia i 23 lutego 2010 r., przekazał W. K.: kserokopię postanowienia Prokuratury Rejonowej w Ł. o żądaniu wydania rzeczy z [...] maja 2008 r., kserokopię postanowienia w przedmiocie dowodów rzeczowych z [...] lipca 2008 r., kserokopię postanowienia o umorzeniu śledztwa z [...] września 2008 r.
Skargę na bezczynność Burmistrza C. złożyła do sądu administracyjnego W. K. zarzucając, że organ tylko częściowo załatwił jej wniosek o udostępnienie informacji publicznej, bowiem nie udostępnił kserokopii zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa z 05 lutego 2008 r. Wniosła o zobowiązanie tego organu do udostępnienia jej powyższej informacji.
W uzasadnieniu skargi wskazała, że w powyższym zakresie Burmistrz C. nie podjął żadnych czynności, w tym nie wydał decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, jak również nie poinformował jej pismem, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej. W ten sposób, zdaniem skarżącej, naruszył art. 13 i art. 16 ustawy z 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Ustosunkowując się do zarzutów skargi wskazał, że zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa złożone w Prokuraturze Rejonowej w Ł. "nie funkcjonuje, nie istnieje w formie pisma składanego do Prokuratury", dlatego nie ma możliwości uczynienia zadość oczekiwaniom strony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga pozostaje uzasadniona.
Treść wniosku W. K.o udzielenie informacji publicznej była czytelna i klarowna. W punkcie 1 żądała udostępnienia w trybie przepisów ustawy z 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) "kserokopii złożonego w Prokuraturze Rejonowej w Ł. w dniu 05.02.2008 r. przez Burmistrza C. zawiadomienia o przestępstwie, w wyniku którego prowadzone było przez Prokuraturę postępowanie 3 Ds. [...]", a w punkcie 2 "kserokopii wszystkich dokumentów urzędowych – korespondencji w sprawie wszczętej zawiadomieniem wymienionym w pkt 1".
W ramach załatwienia tegoż wniosku (po zobowiązaniu przez SKO postanowieniem z [...] lutego 2010 r.) Burmistrz C. przekazał skarżącej: 1. kserokopię postanowienia o żądaniu wydania rzeczy z dnia [...].05.2008 r., 2. kserokopię postanowienia w przedmiocie dowodów rzeczowych z dnia [...].07.2008 r., 3. kserokopię postanowienia o umorzeniu śledztwa z dnia [...].09.2008 r. Natomiast w żaden sposób nie poinformował odnośnie żądania udostępnienia kopii złożonego zawiadomienia o przestępstwie, w wyniku którego toczyło się postępowanie w spawie o wskazanej sygnaturze akt prokuratorskich.
W tym miejscu należy podkreślić, że złożenie wniosku (wniosków) o udostępnienie informacji publicznej zobowiązywało organ do ich załatwienia w oparciu o przepisy ustawy z 06 września 2001 r. i również sądowa weryfikacja zachowania organu pod kątem istnienia lub nieistnienia bezczynności wymagała oceny z punktu widzenia przepisów tego właśnie aktu prawnego.
W powołanej ustawie przewidziano kilka sposobów załatwienia wniosku zgłoszonego na podstawie jej przepisów. Co do zasady udostępnienie informacji publicznej odbywa się w formie czynności materialno – technicznej. Z kolei dla negatywnego załatwienia wniosku ustawa przewiduje formę decyzji odmownej, gdy organ dysponuje żądaną informacją, jednak ze względów szczególnych udostępnić jej nie może (np. z uwagi na ochronę informacji niejawnych czy tajemnic ustawowo chronionych – art.
- 5) lub też formę decyzji umarzającej postępowanie, gdy informacji nie może udostępnić w określony wnioskiem sposób (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 2).
Obowiązek załatwienia przedmiotowego wniosku w jeden ze wskazanych wyżej sposobów dotyczy, w myśl art. 4 ust. 3 ustawy z 06 września 2001 r. tych podmiotów, które dysponują informacją publiczną objętą żądaniem. Dla sytuacji natomiast, gdy organ informacji nie posiada, doktryna i orzecznictwo wypracowały stanowisko, zgodnie z którym należy bez zbędnej zwłoki pisemnie poinformować stronę o przedmiotowym fakcie. Jest to co prawda sposób nie przewidziany expressis verbis w ustawie o dostępie do informacji publicznej, jednak również stanowi pewnego rodzaju udzielenie informacji o ustalonym stanie faktycznym, a tym samym dopuszczalne i wystarczające załatwienie wniosku, które skutecznie chroni organ od zarzutu bezczynności.
Zaprezentowane stanowisko nie budzi wątpliwości w orzecznictwie sądów (por. wyrok WSA w Szczecinie z 06.10.2004 r., II SAB/Sz 31/04, wyrok WSA w Warszawie z 06.07.2006 r., II SAB/Wa 48/06, Lex nr 271609, wyrok WSA w Białymstoku z 14.10.2008 r., II SAB/Bk 29/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skład orzekający w sprawie niniejszej w pełni je podziela.
Z odpowiedzi na skargę przesłanej sądowi wynika, iż żądany w punkcie 1 wniosku o udzielenie informacji publicznej dokument nie istnieje w formie pisemnej, co należy odczytać, iż organ – podmiot zobowiązany do załatwienia wniosku o udzielenie informacji publicznej - nie dysponuje żądaną informacją, nie jest w jej posiadaniu. Na rozprawie przed sądem administracyjnym pełnomocnik burmistrza oświadczył, że prawdopodobnie treść zawiadomienia została wyselekcjonowana z protokołu przesłuchania w prokuraturze w innej sprawie.
Należy zauważyć, że odpowiedź na skargę jest pismem procesowym w sprawie kierowanym do sądu, nie do strony i nie może być uznana jako forma załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, bowiem załatwienia zostały przewidziane w ustawie z 06 września 2001 r. (por. wyrok WSA w Białymstoku z 27.03.2008 r., II SAB/Bk 7/08, Lex nr 549617). Zatem w dalszym ciągu skarżąca nie uzyskała od organu jakiegokolwiek załatwienia przedmiotowego wniosku (udostępnienia kopii zawiadomienia o przestępstwie).
Reasumując - bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami ustawy z 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno - technicznej w przedmiocie informacji publicznej takiej czynności nie podejmuje. Tak więc bezczynność następuje wówczas gdy organ milczy wobec wniosku strony o udzielenie konkretnej informacji (vide wyrok NSA z 12.03.2009 r., I OSK 1067/08, Lex nr 491969).
Ta ostatnia sytuacja odnosi się do wniosku W. K. z 12 stycznia 2010 r. w punkcie 1 w zakresie żądania udostępnienia kopii złożonego w Prokuraturze Rejonowej w Ł. w dniu 05 lutego2008 r. zawiadomienia o przestępstwie.
W terminach określonych przez ustawę z 06 września 2001 r. (art. 13 ust. 1 i 2) podmiot zobowiązany winien był załatwić wniosek w sposób określony ustawą, gdy dysponował żądaną informacją publiczną, a w sytuacji niedysponowania żądaną informacją winien pisemnie zawiadomić wnioskodawcę o braku posiadania żądanego dokumentu. Takiej pisemnej informacji skarżąca do chwili obecnej nie uzyskała.
Dlatego na skutek niniejszego uwzględnienia skargi Burmistrz C., o ile nie dysponuje żądaną w punkcie 1 wniosku informacją, to udzieli stronie w tym przedmiocie pisemnej informacji w wyznaczonym przez sąd terminie.
Gdyby okazało się, że jest w posiadaniu żądanego dokumentu (skarżąca przed sądem poddawała w wątpliwość brak pisemnego zawiadomienia o przestępstwie), to winien załatwić wniosek w sposób określony w powołanej wyżej ustawie.
Na podstawie art. 149 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
Orzeczenie o kosztach (pkt 2 wyroku) zapadło po myśli art. 200 cyt. ustawy.