Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 lipca 2009 r. J.B., nie będący stroną ani uczestnikiem postępowania wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku o wyłączenie sędziego Anny Sobolewskiej – Nazarczyk od udziału w przedmiotowej sprawie.
Wniosek swój uzasadnił tym, że ww. sędzia przy rozpoznawaniu sprawy wykazuje się notoryczną niechlujnością i lenistwem, a także w wydawanych przez siebie orzeczeniach przypisuje sobie bezmyślnie argumentację organów administracji. W innej natomiast sprawie, przy ponownym jej rozpoznaniu, sędzia powieliła pierwotne orzeczenie, nie bacząc na to, że w międzyczasie doszło do stwierdzenia niekonstytucyjności zastosowanych przepisów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Wniosek jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu.
Instytucję wyłączenia sędziego regulują przepisy Rozdziału 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Wyłączenie sędziego z mocy prawa (iudex inhabilis) reguluje przepis art. 18 ww. ustawy, zaś o wyłączeniu na żądanie lub na wniosek (iudex suspectus) traktuje art. 19 p.p.s.a., stanowiąc, że niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
W literaturze podkreśla się, że osobą legitymowaną do złożenia wniosku o wyłączenie sędziego jest każda ze stron postępowania w rozumieniu art. 12 p.p.s.a., a zatem także uczestnik postępowania (vide: J.P. Tarno [w]: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 57).
Składając wniosek o wyłączenie sędziego strona (uczestnik) winna uprawdopodobnić przyczyny tego wyłączenia (art. 20 p.p.s.a). Sędzia zaś powinien zawiadomić sąd o zachodzącej podstawie swojego wyłączenia i wstrzymać się od udziału w sprawie (art. 21 p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie wnioskodawca nie spełnia kryterium podmiotowego do skutecznego złożenia wniosku o wyłączenie sędziego. Brak jest bowiem po stronie J.B. legitymacji do wniesienia tegoż wniosku. J.B. nie jest w przedmiotowej sprawie ani stroną, ani pełnomocnikiem ani też nie ma przymiotu uczestnika postępowania (w tym także uczestnika postępowania na prawach strony).
Postanowieniem z dnia 10 marca 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odmówił dopuszczenia J.B. do udziału w postępowaniu w charakterze pełnomocnika skarżącego i uczestników postępowania (k. 131). Wniesienie przez J.B. (za pośrednictwem pełnomocnika) skargi kasacyjnej nie spowodowało, że stał się on uczestnikiem czy stroną tego postępowania. Nie spowodowało też tego złożenie przez zainteresowanego wniosku o przyznanie mu prawa pomocy ani też sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego czy zażalenia na postanowienie sądu z 09.06.2009r. Wywołane powyższymi pismami tzw. "postępowanie wpadkowe", nie czyni z wnioskodawcy uczestnika postępowania głównego.
Tym samym, J.B. nadal jest osobą spoza kręgu uczestników postępowania i przez to nie ma legitymacji do skutecznego złożenia wniosku o wyłączenie sędziego. Powyższe natomiast powoduje, że jego wniosek – jako pochodzący od osoby nieuprawnionej - winien ulec odrzuceniu jako niedopuszczalny.
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.