Uzasadnienie
W dniu [...] maja 2013 roku Państwo B. E. K. wnieśli o dokonanie kontroli prac związanych z budową ogrodzenia pomiędzy działkami [...] i [...] we wsi M. – D., bowiem prawidłowe ustalenie stanu faktycznego pozwoli na kontynuację prac oraz posłuży jako dowód w sprawie wzruszenia decyzji Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2010 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., adresat wniosku, pismem z dnia [...] czerwca 2013 roku NR [...] – wyjaśnił, że organy nadzoru budowlanego prowadzą postępowanie w sprawach dotyczących obiektów lub robót budowlanych będących w trakcie wykonywania bądź już wykonanych – a nie dopiero planowanych.
Na skutek zażalenia Państwa B. i E. K. (k. 6 akt sądowych) – P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 roku, nr [...] – odmówił wyznaczenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w S. terminu na załatwienie sprawy dotyczącej ważności zgłoszenia na budowę ogrodzenia pomiędzy działkami nr [...].
Skargę na bezczynność organu wywiedli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Państwo B. i E. K., zarzucając rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy w postępowaniu, wnosząc jednocześnie o:
- - zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru budowlanego w S. do przeprowadzenia postępowania kontrolnego i wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi,
- - zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru budowlanego do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie,
- - w przypadku uwzględnienia skargi o orzeczenie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała na szereg odrębnych postępowań administracyjnych zakończonych i toczących się z jej udziałem. Przytoczyła także kilka orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczącego bezczynności. W dodatkowym piśmie procesowym z dnia [...] marca 2013 roku Państwo B. i E. K. wskazywali także na nieprawidłową ich zdaniem, formę doręczeń pism.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., wnosząc o jej oddalenie, ponownie podkreślił, ze organy nadzoru budowlanego prowadzą postępowania w sprawach dotyczących obiektów lub robót budowlanych będących w trakcie wykonywania, bądź już wykonanych – a nie dopiero planowanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 roku – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zmianami) Sąd administracyjny kontroluje działalność administracji publicznej w sprawach ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 a powyższego przepisu, a więc w toczących się postępowaniach administracyjnych, które winny być zakończone decyzjami lub postanowieniami lub innymi orzeczeniami.
W sprawie niniejszej wniosek skarżących z dnia [...] maja 2013 roku dotyczył przeprowadzenia jednorazowej kontroli przez organ nadzoru budowlanego "wcześniej rozpoczętych prac w celu ustalenia zgodności obecnie planowanych prac z przepisami Prawa budowlanego", w oderwaniu o toczących się postępowań administracyjnych, których skarżący są stronami.
W świetle powyższych ustaleń należy uznać, że zażalenie strony z dnia 10 lipca 2013 roku (k. 6 akt administracyjnych) jest skargą na działanie organów administracji, którą P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. rozstrzygnął postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 roku, nr [...].
Mając powyższe na względzie Sąd stwierdził niedopuszczalność skargi na działanie organów administracji publicznej wywiedzionych w trybie działu VIII kpa bowiem nie podlegają one kontroli sądów administracyjnych. Nie mieszczą się one w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu. Niedopuszczalna jest więc w konsekwencji również skarga na bezczynność w tym zakresie.
Stanowisko powyższe potwierdza bogate orzecznictwo w pełni zaakceptowane przez skład orzekający w sprawie niniejszej (postanowienie NSA z 8 listopada 2012 roku – I OSK 2568/12, postanowienie NSA z 21 grudnia 2010 roku – II OSK 2389/10, postanowienie NSA z 1 czerwca 2010 roku – I OW 30/10).
Dlatego też Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. u. z 2012 roku, poz. 270 ze zmianami).