Uzasadnienie
H. Z. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata.
Postanowieniem z 23 lipca 2010 r. referendarz sądowy zwolnił skarżącego od kosztów sądowych i ustanowił radcę prawnego.
Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła jako pełnomocnika radcę prawnego R. D. Sąd postanowieniem z 26 listopada 2010 r. odrzucił skargę H. Z., natomiast pełnomocnik skarżącego sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Skarżący w dniu 3 lutego 2011 r. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów postępowania w całości oraz ustanowienie adwokata "w ramach zmiany z radcy prawnego na adwokata". W dniu 21 lutego 2011 r. wnioskodawca złożył pismo, w którym wypowiedział pełnomocnictwo dotychczasowemu radcy prawnemu.
Referendarz sądowy postanowieniem z 28 lutego 2011 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza, w którym podniósł, że nigdy nie zwracał się o przyznanie radcy prawnego z tego powodu, iż "jest on jedynie radcą, a nie obrońcą", a więc występował jedynie o "obrońcę zawodowego, tj. adwokata".
Następnie Sąd postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2011 r. oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W piśmie z dnia 1 czerwca 2011r. skarżący ponownie wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz przyznanie adwokata z urzędu.
Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2011r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 29 kwietnia 2011r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowienie, od którego wniesiono sprzeciw utraciło moc, a sprawa podlega ponownemu rozpatrzeniu przez Sąd.
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje:
- 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania
- 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Rozpatrując kolejny wniosek skarżącego wskazać należy, że we wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się on ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. Skarżący uzyskał prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego oraz zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych i nie kwestionował postanowienia referendarza w tym przedmiocie, które stało się prawomocne.
W tej zaś sytuacji ponowny wniosek strony o przyznanie prawa pomocy uznać należy za bezzasadny. Strona nie może bowiem skutecznie domagać się od sądu ustanowienia kolejnego pełnomocnika, ponieważ jej prawo w tym zakresie zostało uznane w rozpatrywanej sprawie prawomocnym postanowieniem z 23 lipca 2010 r. (por. wyrok NSA z 4 stycznia 2011 r. w sprawie II OZ 1313/10 opublikowany w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach na stronie www.nsa.gov.pl). To samo tyczy się zwolnienia od kosztów sądowych.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.