Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 25 lipca 2013 roku W. F., działająca jako pełnomocnik skarżącego męża W. F., została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W.. W odpowiedzi na wezwanie W. F. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie jej z opłaty sądowej oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
W związku z tym, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony bez zachowania przewidzianej prawem formy, pełnomocnikowi skarżącego został przesłany urzędowy formularz "PPF" celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W zakreślonym terminie W. F. złożyła formularz "PPF", w którym podała, iż prowadzi z mężem W. F. wspólne gospodarstwo domowe. Mąż obecnie nigdzie nie pracuje, dlatego małżonkowie utrzymują się z renty wnioskodawczyni w wysokości 1.050 zł. Podała, iż posiada dom jednorodzinny o powierzchni 56 m² oraz nieruchomość rolną wielkości 158 ha. Spłaca zobowiązania sądowe rozłożone na raty w wysokości 400 zł miesięcznie.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stronami w postępowaniu sądoadministracyjnym są natomiast na podstawie art. 32 p.p.s.a. skarżący oraz organ, którego działanie jest przedmiotem skargi. Z wnioskiem o prawo pomocy zwrócić się może także uczestnik postępowania (art. 12 p.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy wniosek o przyznanie prawa pomocy złożyła w imieniu własnym W. F., która nie jest stroną postępowania, ani jego uczestnikiem, a jedynie pełnomocnikiem skarżącego W. F.. Z tego względu jej wniosek nie mógł zostać uwzględniony.
Uprawnienie do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy przysługuje skarżącemu W. F., a nie działającemu w jego imieniu pełnomocnikowi, który nie jest stroną postępowania sądowego.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.