Uzasadnienie
II SAB/Łd 223/16
Wyrokiem z dnia 16 września 2016 rok, po rozpoznaniu skarg S. M. i U. Z. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. sąd stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, odrzucił skargę S. M. w zakresie zobowiązania do wydania aktu, i umorzył w tym samym zakresie postępowanie ze skargi U. Z., wymierzył organowi grzywnę, przyznał od PINB w B. na rzecz U. Z. sumę pieniężną w wysokości 1000 zł i rozstrzygnął o kosztach postępowania. Odpis wyroku z uzasadnieniem S. M. otrzymał w dniu 17 października 2016 roku.
W dniu 18 października 2016 roku S. M. wniósł o uzupełnienie wyroku z uwagi na to, ze sąd nie rozstrzygnął o treści żądania zawartego w punkcie 4. jego skargi, to jest o przyznaniu na jego rzecz sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a., choć w uzasadnieniu zawarł motywy odmowy uwzględnienia skargi w tym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia jego ogłoszenia zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki do uzupełnienia wyroku, bowiem w skardze S. M. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. został zawarty wniosek o przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej. Uzasadniając wyrok z dnia 16 września 2016 roku sąd wyjaśnił, że "odstąpił od przyznania sumy pieniężnej na rzecz S. M. wobec uzyskania przez skarżącego tożsamej sumy na mocy wyroku w sprawie II SA/Łd 536/16, w której sąd wszak również oceniał konsekwencje zaniechań organu w tej samej sprawie administracyjnej". Zważywszy, że stanowisko sądu w tym zakresie nie zostało wyrażone w sentencji orzeczenia, uzupełnienie wyroku jest konieczne. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 157 § 3 p.p.s.a.
Na podstawie art. 205 p.p.s.a. sąd orzekł o zwrocie na rzecz skarżącego kosztów dojazdu na rozprawę, zgodnie ze złożonym zestawieniem.
IB