Uzasadnienie
S. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie przebudowania i użytkowania budynku gospodarczego położonego w B. przy ul. A 25.
W związku z wniesioną skargą zarządzeniem z dnia 28 marca 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od tej skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Ponadto zarządzeniem z tej samej daty wezwano skarżącego do wypowiedzenia się w terminie 7 dni, czy wobec złożenia przez niego w dniu 21 lutego 2017 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. wniosku o nienadawanie biegu przedmiotowej skardze podtrzymuje swoją skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ.
Odpisy powyższych zarządzeń doręczono skarżącemu w dniu 6 kwietnia 2017 r.
W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Jednocześnie w drodze pisma z dnia 7 kwietnia 2017 r. skarżący wyjaśnił, że po złożeniu skargi w dniu 21 lutego 2017 r. w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w B. w tym samym dniu złożył także wniosek o nienadawanie jej biegu. Co prawda wniosek ten został zarejestrowany pod [...], a więc wcześniej aniżeli złożona na początku dnia skarga ([...]), to jednak dotyczy właśnie tej skargi złożonej na przewlekłe prowadzenie postępowania dotyczącego budynku gospodarczego przy ul. A 25. Z tego względu skarżący wniósł o potraktowanie przez Sąd powyższej skargi jako cofniętej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
W myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", od skargi pobiera się wpis. Zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W rozpatrywanej sprawie wobec doręczenia skarżącemu w dniu 6 kwietnia 2017 r. odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, termin do jego uiszczenia upłynął w dniu 13 kwietnia 2017 r. Skarżący, pomimo wezwania, nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Okoliczność ta, stosownie do powołanych przepisów art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., skutkuje odrzuceniem skargi i jako taka wymaga uwzględnienia w pierwszej kolejności. Brak zaś uiszczenia powyższego wpisu powoduje, że bez znaczenia w niniejszej sprawie pozostaje okoliczność, że przed upływem terminu do wykonania zarządzenia z dnia 28 marca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący w drodze pisma z dnia 7 kwietnia 2017 r. wniósł o potraktowanie złożonej skargi jako cofniętej. Wniosek o cofnięcie skargi nie podlega w takiej sytuacji, jaka ma miejsce w niniejszej sprawie, merytorycznej ocenie w świetle przesłanek art. 60 p.p.s.a. Cofnąć bowiem można skargę skutecznie wniesioną, a więc dopuszczalną, wolną od braków formalnych i fiskalnych.
W orzecznictwie podkreśla się, że zarówno dopuszczalność skargi, jak i spełnienie warunków formalnych i fiskalnych jej wniesienia, podlegają ocenie już na wstępnym etapie, a stwierdzenie, że chociaż jeden z tych warunków nie został spełniony skutkuje odrzuceniem skargi. W takim wypadku postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone z uwagi na złożone oświadczenie o jej cofnięciu, gdyż skarga nie została skutecznie złożona. Jedynie bowiem spełnienie powyższych warunków pozwala na nadanie skardze biegu i tylko tego rodzaju skutecznie wniesiona skarga może zostać przez skarżącego cofnięta (por. np. postanowienia NSA: z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87; z dnia 3 stycznia 2008r., I OSK 1829/07; z dnia 27 czerwca 2008 r., II OSK 923/08; z dnia 20 stycznia 2011 r., II OSK 2453/10; z dnia 25 kwietnia 2012 r., II OSK 928/12; z dnia 16 stycznia 2014 r., II OSK 3150/13; z dnia 15 stycznia 2016 r., II OZ 17/16).
Wyjaśnić przy tym należy, że zarówno odrzucenie skargi, jak i umorzenie postępowania sądowoadoministracyjnego wywołuje tożsame skutki – w obu bowiem przypadkach postępowanie zostaje zakończone rozstrzygnięciem o charakterze procesowym, bez rozstrzygania sprawy co do jej istoty (por. postanowienie NSA z dnia 15 stycznia 2016 r., II OZ 17/16, a także postanowienie WSA w Łodzi z dnia 17 sierpnia 2016 r., III SA/Łd 549/16).
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
A. P.