Uzasadnienie
B. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Rady Gminy w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 lipca 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącemu skutecznie w dniu 18 sierpnia 2014 r. (potwierdzenie odbioru - k. 12).
W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie, w terminie do uiszczenia wpisu, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Postanowieniem z dnia 2 października 2014 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał B. B. prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.
Po wyznaczeniu przez Okręgową Radę Adwokacką pełnomocnika dla skarżącego sprawa niniejsza została skierowana do rozpoznania na rozprawie, pomimo tego, że po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy skarżący nie został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu od skargi i wpis taki nie został przez niego uiszczony.
Wyrokiem z dnia 24 lutego 2015 r. Sąd oddalił skargę B. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 223 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli nie została uiszczona należna opłata sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie w danej instancji nakaże ściągnąć tę opłatę od strony, która obowiązana była ją uiścić albo od innej strony, gdy z orzeczenia tego wynika obowiązek poniesienia kosztów postępowania przez tę stronę.
Stosownie zaś do art. 224 p.p.s.a., jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny.
Złożona w niniejszej sprawie przez B. B. skarga na bezczynność Rady Gminy – stosownie do art. 230 § 1 i 2 i art. 231 zdanie pierwsze p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) – podlegała obowiązkowi uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł, którą to kwotę – w myśl art. 214 § 1 p.p.s.a. – skarżący powinien był uiścić, bowiem nie został od jej poniesienia zwolniony (art. 239 pkt 4 p.p.s.a.).
Jednakże skarżący należnego wpisu nie uiścił, a Sąd – po uprawomocnieniu się postanowienia referendarza sądowego, na mocy którego skarżącemu odmówiono zwolnienia od kosztów sądowych – nie wezwał go ponownie do jego uiszczenia i sprawę rozpoznał.
Również w oddalającym skargę wyroku z dnia 24 lutego 2015 r. nie nakazano ściągnięcia od skarżącego należnego wpisu na podstawie art. 223 § 2 p.p.s.a.
W związku z powyższym konieczne stało się orzeczenie o ściągnięciu należnej opłaty sądowej odrębnie wydanym postanowieniem, na podstawie przytoczonego powyżej art. 224 p.p.s.a.
Z tego względu Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.