Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 maja 2009 r. tutejszy Sąd umorzył, jako bezprzedmiotowe, postępowanie w przedmiocie bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. co do rozpatrzenia żądania skarżących o wszczęcie postępowania "w sprawie być może samowolnej budowy zbiornika na paszę o pojemności około 18 ton na nieruchomości [...],[...] Z.". W uzasadnieniu orzeczenia Sąd stwierdził, iż akt administracyjnych przekazanych przez organ nadzoru budowlanego, którego działania dotyczy skarga, wynika, iż organ ten zakończył postępowanie w sprawie dotyczącej tego zbiornika decyzją z dnia [...] marca 2009 r., wydaną w trybie art. 105 § 1 k.p.a., o umorzeniu postępowania, po stwierdzeniu, że inwestorzy zlikwidowali przedmiotowy zbiornik. W takiej sytuacji Sąd uznał, iż w chwili rozpoznawania skargi organ nie pozostawał już w bezczynności, zatem brak podstaw do zastosowania żądanego przez skarżących trybu przewidzianego w art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., brak podstaw do orzekania o obowiązku wydania przez organ we wskazanym terminie aktu lub podjęcia czynności.
Skarżący, działając za pomocą pełnomocnika procesowego, pismem z dnia 5 czerwca 2009 r. złożyli wniosek o uzupełnienie wyżej wymienionego orzeczenia co do zwrotu kosztów postępowania. Skarżący wyjaśnili, iż w pkt 3 skargi z dnia 26 stycznia 2009 r. wnieśli o zasądzenie od organu na ich rzecz kosztów postępowania w wysokości [...] zł (wynagrodzenia pełnomocnika: [...] zł; kosztów sądowych – wpisu: 100 zł; kosztów udzielonego pełnomocnictwa: 17 zł). W ocenie skarżących w istocie organ, którego bezczynności dotyczyła skarga, w istocie umorzył postępowanie z przyczyn określonych w art. 54 § 1 p.p.s.a., to jest w trybie autokontroli, na co wskazał zestawienie dat: wpływu skargi do organu, daty wydania postanowienia o umorzeniu postępowania przez organ oraz datę przekazania skargi wraz z aktami sprawy do Sądu.
Skarżący wyrazili pogląd, iż zawarcie w uzasadnieniu postanowienia z dnia 13 maja 2009 r. motywów niezasądzenia kosztów postępowania nie zamyka drogi do żądania uzupełnienia postanowienia dotyczącego zasądzenia tych kosztów, a jeżeli sąd w sentencji orzeczenia nie wypowiedział się o kosztach postępowania, to strona nie może zaskarżyć orzeczenia, które de facto nie istnieje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek należało uwzględnić.
Jak wynika z orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2009 r. sygn. akt II OZ 646/09 umorzenie postępowania w takiej sytuacji, jak w niniejszej sprawie, jest umorzeniem na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. i koszty postępowania winny być zasądzone na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.
Na koszty postępowania w niniejszej sprawie składają się (zgodnie z wnioskiem strony zawartym w skardze): [...] zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika procesowego, co wynika z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.); 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi; 17 zł tytułem kosztów udzielonego pełnomocnictwa (opłaty skarbowej).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. i art. 157 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
/-/ Wiesława Batorowicz
BR