Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 marca 2015 r. J. K. wniósł skargę na bezczynności i przewlekłe prowadzenie przez Wójta Gminy W. postępowania w sprawie przydzielenia lokalu zastępczego.
W uzasadnieniu skargi J. K. wyjaśnił, iż pismem dni 11 września 2014 r. wniósł do Wójta Gminy W. o przydzielenie mu lokalu zastępczego w związku ze zbliżającą się eksmisją z zajmowanego przez niego domu mieszkalnego. Do dnia wniesienia skargi organ ten nie wydał stosownego aktu administracyjnego, co oznacza, iż wniosek strony z dnia 11 września 2014 r. nie został do tej pory rozpoznany.
Odpowiadając na skargę Wójt Gminy W. stwierdził, iż skarga jest bezzasadna gdyż Rada Gminy W. nie uwzględniła skargi J. K. i pozytywnie oceniła działania Wójta w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracyjne.
Sąd administracyjny zgodnie z art. 3 pkt 8 P.p.s.a. rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji lub w przypadkach wskazanych w pkt 1-4a, tj. gdy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania dotyczy wydania decyzji administracyjnej, postanowienia albo podjęcia innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów ustawy. Zatem skarga na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalna tylko wtedy gdy dopuszczalna jest skarga na określone prawne formy działania organów administracji publicznej.
Dalej zauważyć należy, iż zasady gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy są uregulowane w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 150). Ustawa ta nie przewiduje załatwiana spraw przyznawania lokali socjalnych w formie jakiegokolwiek aktu administracyjnego. Z tego już powodu nie można mówić, aby Wójt Gminy W. znajdował się w bezczynności (lub przewlekle prowadził postępowania administracyjne) skoro ustawa nie przewiduje takiej formy załatwienia niniejszej sprawy. Z przepisów tej ustawy wynika, iż zarówno odpłatne używanie lokalu wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu gminy (art. 5 cyt. ustawy) jak i najem wydzielonych z tego zasobu lokali socjalnych (art. 23 ustawy) regulowane są umowami cywilnoprawnymi, a zatem wszelkie spory w takim przypadku rozstrzygać będą sądy powszechne. Niewątpliwie kwestie zapewnienia lokali socjalnych oraz lokali zamiennych należą do zadań własnych gminy (art. 4 ust. 1 i 2 powoływanej ustawy) i gmina realizuje w tym zakresie zadania z zakresu administracji publicznej.
Nie oznacza to jednak, iż musi to czynić w formach zwykle przewidzianych dla tego rodzaju działalności organu administracji publicznej tj. w formach aktów administracyjnych wydawanych w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Kwestie te są bowiem załatwiane w formie cywilnoprawnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2009 r. o sygn. akt I OSK 415/09, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 marca 2010 r. o sygn. akt III SAB/Lu 3/10 - oba dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl)
Skoro organ nie posiada kompetencji do władczego rozstrzygnięcia aktem administracyjnym o przydzieleniu skarżącemu lokalu zastępczego, to sprawa przydzielenia tego lokalu nie jest sprawą sądowoadministracyjną i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekał jak w punkcie I sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a.
O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł w punkcie II sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
/-/ T.Świstak