Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 28 czerwca 2011 r., sygn. akt II SAB/Sz 29/11

Uzasadnienie

Uzasadnienienie

Spółka A., reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego J. S., pismem z dnia [...]r, złożyła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości działek nr [...] i [...], położonych w [...] przy ul. [...] i [...]. Z treści skargi wynika, że Prezydent Miasta wypowiedział Spółce A. wysokość opłat z tytułu opłat rocznych za użytkowanie wieczyste gruntów (działki nr [...] i [...]) i zaproponował nowe wysokości stawek. Spółka złożyła wnioski do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w których zakwestionowała wysokość naliczonych opłat z tytułu użytkowania wieczystego w/w nieruchomości i wniosła o zaliczenie wartości nakładów na budowę urządzeń infrastruktury poniesionych po poprzedniej aktualizacji opłat. Orzeczeniami z dnia [...]r. SKO uznało zasadność wniosków Spółki A. Sąd Rejonowy w [...] na skutek wniesienia sprzeciwu Prezydenta Miasta w wyroku z dnia [...]r., sygn. akt [...] przyjął zaktualizowaną wartość wskazanych wyżej działek do podstawy obliczenia opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości. Skarżąca uważa, że wartości działek zostały ustalone na podstawie rażąco błędnej oceny biegłego rzeczoznawcy.

Wykonując zobowiązanie Sądu pełnomocnik skarżącej Spółki w piśmie z dnia [...]r. sprecyzował, że skarga z dnia [...]r. dotyczy bezczynności organu, którym jest Prezydent Miasta, w sprawie wydania decyzji w trybie art. 77 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), uwzględniającej żądanie zaliczenia nakładów na poczet opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowych, stanowiących własność Skarbu Państwa, nr działek [...] i [...] w [...].

Prezydent Miasta udzielając odpowiedzi na skargę wniósł jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - D z U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej P.p.s.a.) obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 a (§ 2).

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

Odnosząc się do przedmiotu skargi Spółki A. wskazać należy, że tryb postępowania w zakresie objętym zagadnieniem opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości uregulowany jest w przepisach ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.), zwanej dalej u.g.n. Zgodnie z art. 72 ust. 1 w/w ustawy opłaty z tytułu użytkowania wieczystego ustala się według stawki procentowej od ceny nieruchomości gruntowej. Wysokość stawek procentowych opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego jest uzależniona od określonego w umowie celu, na jaki nieruchomość gruntowa została oddana (art. 72 ust. 3 u.g.n.).

Stosownie do treści art. 77 ust. 1 u.g.n. wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej może być aktualizowana, nie częściej niż raz w roku, jeżeli wartość tej nieruchomości ulegnie zmianie. Przy aktualizacji opłaty, o której mowa w ust. 1, na poczet różnicy między opłatą dotychczasową a opłatą zaktualizowaną zalicza się wartość nakładów poniesionych przez użytkownika wieczystego nieruchomości na budowę poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej po dniu dokonania ostatniej aktualizacji (art. 77 ust. 4 u.g.n.).

Zgodnie z treścią art. 78 ust. 1 u.g.n. właściwy organ zamierzający zaktualizować opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej powinien wypowiedzieć na piśmie wysokość dotychczasowej opłaty, do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego, przesyłając równocześnie ofertę przyjęcia jej nowej wysokości. Użytkownik wieczysty może, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wypowiedzenia, złożyć do samorządowego kolegium odwoławczego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości, wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości (art. 78 ust. 2 u.g.n.).

Opłaty te są świadczeniami o charakterze cywilnoprawnym wzajemnym, należnym właścicielowi (Skarbowi Państwa) i stanowią swoistego rodzaju ekwiwalent za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste.

Prawidłowość czynności właściwych organów, podejmowanych w sprawie dotyczącej ustalania, czy też aktualizowania opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości poddana została ocenie sądów powszechnych, a nie sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 2 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne.

Powyższe oznacza, że również bezczynność organów w tego rodzaju sprawach nie będzie podlegała kognicji sądów administracyjnych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2007 r., sygn. akt I OSK 306/06, opublikowany w Lex nr 293169; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 września 2009 r., sygn. akt II SA/Go 450/09, opublikowane w internetowej bazie orzeczeń - orzeczenia.nsa.gov.pl).

Reasumując, w przypadku skierowania do organu administracji publicznej żądania o charakterze cywilnoprawnym, stronie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na wynik tego postępowania, ani na bezczynność organu w tym przedmiocie.

W myśl art. 58 § 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Z powyższy względów Sąd stwierdził, że skarga Spółki A. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.