Uzasadnienie
A.Z. pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] o udostępnienie na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 61 Konstytucji RP informacji publicznej w postaci kserokopii pełnej ewidencji lub wglądu do dokumentów rejestrów decyzji i postanowień pozbawionych danych osobowych jeżeli takowe się znajdują z każdego oddziału za okres od dnia [...] lipca 2015 r. do dnia [...] września 2015 r. wydanych przez (ewentualnie z upoważnienia) Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] w ramach posiadanych kompetencji.
Zainteresowany prosił o udzielenie informacji w formie kserokopii dokumentów lub wydruku z systemu i przesłanie jej na adres wnioskodawcy wskazany we wniosku, w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku do organu.
W piśmie z dnia [...] grudnia 2015 r. organ poinformował A.Z., że decyzje i postanowienia wydane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] są prowadzone odrębnie dla każdego oddziału, w 6 oddziałach w formie papierowe, przygotowanie informacji wymaga większej ilości czasu i na podstawie art. 13 ust 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U z 2015 poz. 2058 ze zm.) i będzie udostępniona do dnia [...] lutego 2016 r.
Następnie w piśmie z dnia [...] lutego 2016 r. Powiatowy Inspektorat Budowlany dla [...], poinformował, że termin do [...] lutego 2016 r., stał się niewystarczający dla przygotowania informacji i wyznaczył nowy termin do [...] kwietnia 2016 r.
W tym stanie sprawy w dniu [...] marca 2016 r. A.Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w udostępnieniu informacji publicznej wskazanej we wniosku z dnia [...] grudnia 2015 r.
W konkluzji skargi wniósł o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej i o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego.
W uzasadnieniu skargi A.Z. wskazał na naruszenie przez organ art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 1 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, poprzez nieudostępnienie żądanej informacji publicznej, zgodnie ze złożonym wnioskiem w ustawowym terminie. Argumentował, iż żądana informacja jest informacją publiczną i jest w posiadaniu organu, do którego złożono wniosek na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Powiatowy Inspektor jest organem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznych a wnioskowana informacja należy do kategorii informacji publicznej prostej i winna być niezwłocznie udostępniona na wniosek.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. organ poinformował A.Z. o przekazaniu zanonimizowanych kopii żądanych dokumentów i wydruków z elektronicznych rejestrów.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wniósł o jej oddalenie podał, że w dniu [...] kwietnia 2016 r wnioskowane informacje zostały A.Z. udostępnione.
W oparciu o wyżej ustalony stan faktyczny sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę między innymi w zakresie orzekania w sprawach skarg na bezczynność.
Bezczynność rozumiemy na ogół jako bezczynność organu administracyjnego, która występuje gdy organ zobowiązany jest do podjęcia przewidzianej prawem czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Przechodząc do meritum niniejszej sprawy wskazać należy, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego jest organem administracji i z tego powodu jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zagadnienie wyszczególnione wniosku A.Z. stanowi informację publiczną, albowiem generalnie dotyczy publicznej sfery działania organu (art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy). Prawo do uzyskania prostej informacji publicznej posiada każdy, bez potrzeby wskazywania na cel przyświecający uzyskaniu tej informacji, czy wykazywania istnienia interesu prawnego lub faktycznego (art. 2 ustawy).
Z uzasadnienia skargi wynika, iż skarżący zarzuca organowi bezczynność w zakresie nieudostępnienia żądanych informacji.
Natomiast ostatecznie, po wpłynięciu skargi, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego udzielił skarżącemu żądanej informacji, jednakże na datę wniesienia skargi pozostawał w bezczynności.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decydujący w tej materii jest brak wykonania przez organ obowiązku informacyjnego w terminie zakreślonym art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie przypisał rażącego charakteru stwierdzonej wyżej bezczynności, albowiem skarżący w treści skargi, jak i w dalszych pismach procesowych takiej kwalifikacji bezczynności organu nie domagał się, a nadto w ocenie skarżącego udostępniona w dniu [...] kwietnia 2016 r. informacja zaspokoiła w całości jego oczekiwania.
Powyższe stwierdzenia znalazły swoje odzwierciedlenie w pkt 1 wyroku. Udostępnienie żądanej informacji, jakkolwiek po wpłynięciu skargi do organu, spowodowało zbędność prowadzenia dalszego postępowania, albowiem cele procesowe skarżącego, wskazane w skardze, zostały osiągnięte.
Z tych względów należało postępowanie umorzyć i zgodnie z żądaniem skarżącego zasądzić od organu na rzecz skarżącego koszty postępowania w postaci wpisu i kosztów zastępstwa prawnego (pkt 3 wyroku).
Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie art. 149 § 1 i art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 132 oraz art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.