Uzasadnienie
- 1. Ogólnopolski Związek Zawodowy [...] wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2020 r. zwrócił się do Zarządu Szpitala sp. z o. o. o udostępnienie w formie elektronicznej przesłanej na adres mailowy wnioskującego, informacji dotyczących wysokości uposażenia zasadniczego wskazanych we wniosku pracowników fizjoterapii w styczniu 2020 r. oraz lipcu 2020 r. z uwzględnieniem minimalnego i maksymalnego wynagrodzenia w poszczególnej grupie zawodowej; wysokości premii przyznanej tym pracownikom, liczby pracowników-fizjoterapeutów zatrudnionych jednocześnie na podstawie umowy o pracę oraz na podstawie umowy cywilnoprawnej w okresie od stycznia 2020 do lipca 2020 r; liczby pracowników zatrudnionych w placówce z podziałem na wskazane we wniosku stanowiska oraz liczby pracowników oraz formy ich zatrudnienia z podziałem na wskazane we wniosku stanowiska.
- 2. Pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. (data wpływu do organu 7 grudnia 2020 r.) Związek złożył skargę na bezczynność Zarządu Szpitala w realizacji tego wniosku.
- 3. Powołując się na te fakty i na brak przekazania skargi do tutejszego sądu w dniu 21 stycznia 2021 r. (data wpływu do sądu 25 stycznia 2021 r.) Związek złożył wniosek o wymierzenie organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) ze wskazaniem, że Zarząd Szpitala pomimo upływu ustawowego terminu do wykonania obowiązku nie przekazał skargi i akt sprawy sądowi.
- 4. W odpowiedzi na wniosek organ przyznał, że w dniu 28 sierpnia 2020 r. wpłynął do Szpitala wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, który nie został rozpatrzony w terminie. Powodem tego były zmiany na stanowisku kierownika Działu Kadr, do którego obowiązków należało przygotowanie informacji objętych żądaniem wniosku. Po otrzymaniu w dniu 7 grudnia 2020 r. skargi na bezczynność Zarządu Szpitala w tym zakresie organ uwzględnił ją i udzielił żądanych informacji. Następnie przekazał skargę do sądu wraz odpowiedzią i aktami tej sprawy.
W odpowiedzi na wniosek podano również, że w tym czasie (i nadal) sprawą priorytetową w działalności Szpitala jest realizowanie świadczeń opieki zdrowotnej na rzecz pacjentów z podejrzeniem i zakażeniem wirusem SARS - COV- 2. Biorąc pod uwagę te okoliczności i podane wyżej powody wniesiono o oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
5. Zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429 ze zm.) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę dotyczącą bezczynności w udzieleniu informacji publicznej następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy, Sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 in fine p.p.s.a.).
6. Z dokumentów sprawy, a przede wszystkim dokumentów dołączonych do akt zawierających skargę, której dotyczy wniosek (sygn. akt II SAB/Go 29/21) wynika, że skarga, która wpłynęła do organu w dniu 7 grudnia 2020 r. została przekazana do sądu 16 lutego 2021 r. (data nadania), a więc ponad 1,5 miesiąca po terminie.
Co do zasady taka sytuacja wypełnia zatem dyspozycję art. 55 § 1 p.p.s.a. i powinna skutkować wymierzeniem organowi grzywny. Zastosowanie tej sankcji jest jednak elementem władzy dyskrecjonalnej sądu. Orzeczenie w tym zakresie ma charakter uznaniowy, co oznacza, w sytuacji, gdy skarga nie została przekazana przez organ we właściwym terminie sąd może również odstąpić od wymierzenia grzywny (por. postanowienie NSA z 29 stycznia 2013 r., II OZ 21/13, CBOSA; por. również M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015, s. 343-344). Zdarzają się bowiem sytuacje, w których organ, pomimo ewidentnego opóźnienia w przekazaniu skargi, odpowiedzi na nią i akt sprawy nie może ponosić tego rodzaju odpowiedzialności z powodu istnienia okoliczności szczególnych, które przemawiać będą za oddaleniem wniosku o wymierzenie grzywny pomimo stwierdzonego uchybienia terminowi (por. postanowienia NSA z dnia 30 marca 2011 r., II OZ 207/11; 15 listopada 2011 r., I OZ 841/11; 2 lipca 2013 r., I OZ 534/13 oraz 1 lipca 2016 r., I OZ 571/16, CBOSA).
7. Uchybienie przez organ terminowi przekazania skargi sądowi jest w sprawie bezsporne, ale sąd znajduje w sprawie okoliczności szczególne, które przemawiają za odstąpieniem od ukarania Zarządu Szpitala. Organ z opóźnieniem, ale przekazał skargę wraz z odpowiedzią i aktami sprawy, a więc sprawa dotycząca udostępnienia informacji zostanie przez sąd rozpatrzona (a to jest w gruncie rzeczy istota sporu).
W świetle wyjaśnień przedstawionych przez organ w odpowiedzi na wniosek uprawnione jest przyjęcie, że wymierzenie grzywny nie jest konieczne dla osiągnięcia skutku represyjnego i prewencyjnego. Okoliczności związane z przekazywaniem skargi wskazują bowiem, że jej nieterminowe przesłanie sądowi miało charakter incydentalny i pozbawiony premedytacji. Nie sposób pominąć w tej ocenie również okoliczności związanych ze specyfiką Szpitala jako jednostki bezpośrednio realizującej zadania i obowiązki związane ze świadczeniem opieki zdrowotnej na rzecz pacjentów chorujących lub podejrzanych o chorobę COVID 19 (jest to jeden z dwóch szpitali zakaźnych na terenie Województwa [...]). Okoliczności tych nie zakwestionował wnioskujący, któremu doręczono odpis odpowiedzi na wniosek ze zobowiązaniem do jego ustosunkowania się (por. k. 26).
8. Z tych wyjątkowych względów sąd, mieszcząc się w granicach dyskrecjonalności objętej dyspozycją przepisu art. 55 § 1 p.p.s.a., odstąpił od nałożenia na organ grzywny (pkt I). Zasądził jednak poniesione i należne wnioskującemu koszty sądowe (pkt 2) w kwocie 100 zł, jako że dopiero w następstwie złożenia wniosku doszło do realizacji obowiązku czyli przekazania skargi (art. 200, 205 § 1 i 209 p.p.s.a.).