Uzasadnienie
W dniu [...] W. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w R. za nieprzekazanie do tutejszego Sądu skargi z dnia 18 stycznia 2013 r. na bezczynność tegoż organu w sprawie nielegalnych prac budowlanych prowadzonych przez Z.M. A. w sąsiedztwie jego nieruchomości. Do wniosku załączył kserokopie skargi z dnia 18 stycznia 2013 r. oraz postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] o wyznaczeniu PINB w R. dodatkowego terminu do załatwienia wniosku W. K. z dnia [...] dotyczącego robót budowlanych prowadzonych przez Z.M. A w W. na nieruchomości oznaczonej nr ewid. 124, 126 i 129 - do dnia 19 lutego 2013 r.
Na podstawie zarządzenia Sędziego z dnia 19 kwietnia 2013 r. odpis wniosku o wymierzenie grzywny doręczono Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w R. i zobowiązano do ustosunkowania się do jego treści w terminie 7 dni.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, pismem z dnia 30 kwietnia 2013 r. organ wskazał, że całość akt sprawy wraz z wyjaśnieniem została przesłana do WSA w Łodzi do sprawy sygn. akt [...] przy piśmie z dnia 30 kwietnia 2013 r.
Z poczynionych przez Sąd ustaleń wynika, że wspomniane wyżej pismo PINB w R. z dnia 30 kwietnia 2013 r. stanowi odpowiedź na skargę W. K. z dnia [...] na bezczynność tegoż organu w sprawie nielegalnie prowadzonych prac budowlanych. Wspomniana skarga została zarejestrowana przez Sąd pod sygn. akt [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W rozumieniu art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", zasadą jest, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, winien przekazać wniesioną do sądu administracyjnego za jego pośrednictwem skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa powyżej, sąd może na wniosek skarżącego – na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a – orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. zawiera regulację dyscyplinującą organy administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. i ma niewątpliwie charakter represyjny. Wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest bowiem sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu w terminie, bez względu na przyczyny mające uzasadniać zwłokę w zaniechaniu tej powinności. Przyczyny te mogą zostać uwzględnione przez sąd wyłącznie dla potrzeb ustalenia wysokości nakładanej na organ grzywny.
Istotne jest, iż dopełnienie obowiązku wynikającego z cytowanej normy prawnej, lecz z uchybieniem terminu przez organ, nie skutkuje oddaleniem wniosku o wymierzenie grzywny. Sąd może wymierzyć grzywnę w każdym przypadku stwierdzenia uchybienia terminu przez organ, choćby organ już spełnił niewykonany w terminie obowiązek (vide: postanowienia NSA: z dnia 17 maja 2011 r. sygn. akt I OZ 344/11; z dnia 29 grudnia 2010 r. sygn. akt I OZ 972/10; z dnia 10 grudnia 2010 r. sygn. akt I OZ 936/10; z dnia 30 listopada 2010 r. sygn. akt I OZ 895/10; z dnia 20 października 2010 r. sygn. akt I OZ 668/10; z dnia 6 stycznia 2010 r. sygn. akt I OZ 1108/09; z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 10/06; z dnia 6 maja 2005 r. sygn. akt II OZ 171/05 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
Użyte w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny wskazuje, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także okres, jaki upłynął od wniesienia skargi i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (vide: T. Woś, H. Knysiak – Molczyk. M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarze, Warszawa 2005, s. 259).
W realiach tej sprawy okolicznością nie budzącą wątpliwości jest, że w dniu 18 stycznia 2013 r. skarżący złożył do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. pismo zatytułowane "skarga", kierowane do tutejszego Sądu. Z treści skargi wynika, że dotyczy ona bezczynności PINB w związku ze złożonym przez skarżącego w dniu [...] zawiadomieniem w sprawie nielegalnych prac budowlanych, prowadzonych przez Z.M. A. Nadto skarżący podnosił, iż jak dotąd nie otrzymał odpowiedzi na swoje pismo. Do skargi załączył kopię postanowienia ŁWINB z dnia [...] nr [...].
W przekonaniu Sądu analiza wspomnianego pisma nie pozostawia wątpliwości, iż mamy do czynienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu polegającą na niezałatwieniu wniosku z dnia [...]. Skoro zatem skarga została złożona w organie w dniu 18 stycznia 2013 r., o czym świadczy prezentata organu, to termin do jej przekazania wraz z aktami upłynął bezskutecznie w dniu 18 lutego 2013 r. (dzień 17 lutego 2013 r., niedziela, był ustawowo wolny od pracy). Dla oceny zachowania organu znamienne jest to, że do dnia rozprawy nie przekazał Sądowi skargi na bezczynność z dnia 18 stycznia 2013 r. wraz z aktami administracyjnymi sprawy. Co istotne, pomimo wezwania Sądu, PINB nie wyjaśnił rzeczowo przyczyn takiego postępowania. Wskazane zaś w odpowiedzi na wezwanie Sądu pismo organu z dnia 30 kwietnia 2013 r., poza wymienieniem w 10 punktach dotychczasowego przebiegu postępowania zainicjowanego przez skarżącego, nie odnosi się w żądnej mierze do kwestii nieprzekazania wspomnianej skargi do tutejszego Sądu.
W tych okolicznościach organ bezspornie uchybił obowiązkowi wynikającemu z przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a., co uzasadniało zastosowanie art. 55 § 1 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Zgodnie z komunikatem Prezesa GUS z dnia 11 lutego 2013 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2012 r. (M.P. z 2013 r., poz. 89), przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2012 r. wyniosło 3521,67 zł. Tym samym wymierzenie organowi grzywny w wysokości 1000 zł osiągnie cel przewidziany w przepisie art. 55 § 1 p.p.s.a. Grzywna będzie odpowiednim środkiem dyscyplinującym organ, odpowiada czasowi uchybienia i stanowi wystarczającą dolegliwość.
Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 55 § 1, w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.
a.bł.